پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

«
»

جگړه مه پراخوی!

په وروستیو اونیو کې زموږ په ګران هیواد افغانستان کې د جګړې، ترور، دهشت او ډار څپې بیا پراخه شوې دي. د هیواد د پایتخت په زړه کې د شاه دوشمشیره ع د جومات تر څنګ د ارګ په دوه کیلومترۍ کې د یوویشتمې پیړۍ د لوی وحشت صحنه لا د هیواد والو په سترګو کې ګرزی چې ور پکې نه یوازې د هیواد یوه لور، یوه ښځه او یو انسان په ډیر بد ډول قربانی شوه، بلکې اسلامیت، انسانیت او افغانیت ته هم لوی زیان ورسید. د یو دیرش هغو برمته شوو افغانانو د برخلیک په اړه مثبت خبر او د خلاصون هیله نشته چې د لویې لارې پر سر د هیواد د سولې او امنیت د دښمنانو لخوا تښتول شوی او میندې پلرونه، خویندې او وروڼه او نور خپلوان یې ورته په انتظار دی. د ملی یووالی تر نامه لاندې جوړشوی حکومت هم د خپل منځي اختلاف او د حکومتولۍ د ضعفونو پربنسټ لا تر اوسه ددې پیښې د څیړلو او د یرغمل شوو افغانانو د خلاصون په اړه داسې اقدام نه دی کړی چې پایلې یې د امید او لیدو وړ وی. د هغې نه راوروسته د یوې میاشتې په موده کې د بلخ، خوست، بدخشان او ننګرهار ستر ناورینونه  یو پر بل پسې پېښیږي؛ افغانان په وینو لړل کیږی، سرونه ترې پری کیږی او غوښې یې په هوا کې الوزی.

په دې یادو شوو پيښو کې لوی زیانونه هغو ملکی وګړو او بیګناه کسانو ته اوښتی چې د خپل ژوند په عادی کار او زیار لګیا دي.  د ننگرهار په تازه غمیزه کې هم ډیر بی ګناه ملکی کسان قربانی شول.  په دې لړ کې د وطن د ترقۍ ملی ګوند مبارز غړی، د ده بالا اوسیدونکی او په هیواد کې د علم او پوهې مشعلدار شهید سید عارف خان د میاجان خان زوی هم شامل دی چې د څو کلونو راهیسې یې د سید شمس الدین مجروح د عالی لیسې د سرښوونکی دنده په غاړه لرله. دا په علم او پوهې مین شخصیت او د هیواد د پرمختګ او ټولنیز عدالت د لارې ټینګ مبارز غوښتل چې په دې ورځ او همدې ساعت کې له بانک څخه د خپلو اولادونو د اړتیاوو د لرې کولو په خاطر د خپل حلال معاش پیسې راوباسی.

د وطن د ترقۍ ملی ګوند په هیواد کې  د ډار اچولو او ترور ټول ډولونه په کلکه غندي او دا د سیاسي، ټولنیزو او اقتصادي موخو د ترلاسه کولو له پاره ناروا او نامناسبې لارې ګڼي. موږ د ننګرهار د غمجنې پېښې د قربانیانو په غم کې ځانونه شریک بولو، شهیدانو ته د لوی رب له درباره جنت، زخمیانو ته روغتیا او د هغوی د کورنیو غړو ته د زړونو تسلی او د زجرونو او غمونو د زغملو توان او حوصله غواړو. د هیواد د پرمختګ او ټولنیز عدل او انصاف په لارکې د شهید سید عارف خان د هیلو د تر سره کولو له پاره به خپلو مبارزو ته دوام ورکوو او په هر ګام کې به دده یادګارونه راسره مل وي.

راځی چې د جګړې د پراخولو پرځای د هغو د قابو کولو په لوری ګامونه اوچت کړو!

 

د وطن د ترقۍ ملی ګوند د زده کړو او فرهنګي چارو کمیسیون

کابل- افغانستان، ۲۹ حمل ۱۳۹