امین الله مفکر امینی جهـادییان هشت ثور میهن ومردم ما بر باد کـردند چــــــون بربادی طفل وپیروبرنای ماهرگـــزندیدند یک وجب خاک وطـن نگذاشتند بیــداغ از دشمنــی دلها ودیده ها پرخون کردند ایـــــن اهل اهــریمنـی اوباشان فتنه ها کردند وپوشیدند ش بــه چـــتر دین چو اعمال ضد انسانی نیابی به هیچ رســـــم وآیین محفلی رقص طفلان…

 به مناسبت هشتم ثور شرم    بادا    بر    مجاهد   ، خاینین    کشورم اولین    ویرانگر   این   میهنی   چون   مادرم آتش   اندر   خانه    و    بر  جان    آدم   ها    زدند این   گروه   بی   خرد ، مزدور   کلدار   ودَرم روز   جنگیدند   چون   سگهای    وحشی   هر   کدام شب   چپاول    مینمودند …

يك دمى چون ژرف و بهتر بر حقايق بنگرى نيست اين ها را يكى بر ديگرى آن برترى هر كى با نام جهاد و دين و با سودى فزون ملت و ميهن تباه كردند به صد جادو گرى با قبا و ريش و دستار و به صد مكر و فسون مى فروشند روز و شب…

رسول پویان گهر ز بطن صـدف از ضمیر دریا گیر به گوشه ای منشین راه باغ وصحراگیر زهـرچمـن سمنی چین؛ پای گل منشـین نه عشق جنت غلمان نه شوق حوراگیر به سان ذره به پـرواز آی و مسـتی کـن نـه راه کرم زمین، بل هـوای عنقـا گیر ز دام کـیـنــۀ ادیــان پـا بـــرون بگــذار فـقـط…

درخت پر شگوفه ام ترا نظاره دارم از تو پر از طراوت و سبزهء نو بهارم ز موج آن شگوفه های خوش و دلفریبت جام می یی ز عشقم و طبعِ ترانه بارم درخت پر شگوفه ام ، منبعِ شعر و شورم از تو گل و ترانه های نو شگفته دارم زان تن پر شگوفه…

2019-22-04 امین الله مفکرامینی نـــوای آزاده گی زغلامــان خـطاســت این نوا وشور ز آزاده گـان بـجـــاست آزاده گی بـه گفتار کی شـــود حاصـــل به چـتر دشمن بودن این ادعاســت باطل زآزادی گفتــــن کارآزاده گـــان اســــت که برحفظش سرهابکف بهرقربان است بنازم به پرچمداران را ه حــــق میهــن که جانها باختند برحفظ نامـوس وطــــن کـــــــــــردند مثــالی…

کاش طفلی بودم و دور از همه غوغای دهر غرق بازی بودم و غافل ز بازی های دهر کاش بودم بی خبر زین آتش افروخته تا که خود بشناختم ناری بدیدم جای دهر کاش آن دنیای ما بود و صدای کودکان تا نه بشنیدم صدای ناله ها از نای دهر بی خبر بودم که آدم…

مرتضوی دهل زن ، تا که نمایم اتن چونکه دگر بار شه کرده خودم ، خویشتن جهر زنان هر طرف ، بِگرد و دیوانه ای عقل کُل اش خوانده و سکه به نامش بزن بگو که در چهار سال ، کشته دوصد ها هزار کرده چو صحرای غم ، آن همه باغ و چمن افسر…

گر چى مى خندم درونم شاد نيست از برون اين و درون آباد نيست اضطراب و درد و تشويش و جنون لحظه يى دور از من برباد نيست در خفا هر صبح و شام و نيمه شب هيچ كارى جز غم و فرياد نيست گر چى مى نوشم ، تناول مى كنم حاصلش جز غبغب…

سريال صلح و جرگه بسى خسته كن شده پرخاش پوچ و پوده بسى خسته كن شده كليد سرنوشت به دستان ديگرى ست اين قيل و قال خيله بسى خسته كن شده در رفت و آمد است خليلزاد روز و شب اين رهبران تره بسى خسته كن شده در بند اين تياتر دروغين چند و چون؟…

امروز دلم چه چاره کنم در اراده نیست او هر چه خواست میکند و در اداره نیست دایم‌ مرا به سوی گناه میبرد ولی هر آن چه امر اوست دیگر راه و چاره نیست با کینه دل چگونه توان کرد زندگی چون کینه دل سنگ دل و با گذاره نیست در آسمان بخت منی ماه…

ببين “صايب” دمى آن كابل و دريا و بازارش!! كه باز از سر شوى تو عاشق و از جان گرفتارش؟! همان كهسار و دامان اش بسى وحشت سرا گشته ز فقر و جنگ، از سيلاب و هر يك رنج و ادبارش خوشا وقتى كه چشمت از سوادش خوشه چين مى شد كنون از بيسوادى سوده…

رسول پویان غنی وداعش و طالب اجیر اند بـه دام فــتــنــۀ دالـر اسـیر اند نـدارد آرد شــان بـا هـم فـرقی سه قالب پرکن یکنوع خمیراند کلوچ سوخـته می سـازند ما را تغـار پر سـم صـد مـن پتیر اند به خون ترمیکنند گر نان مردم بـرای اجنبی شـیر و پـنـیـر اند زاول چشمۀ شان خشک گردید…

سوی   قطر   میرویم  ، دیدن  شر  میرویم آنانی  که  کشته  پدر   پیش   پسر ،  میرویم ما   دو   صد   شصت  نفریم ، آری   بلی   کم   نفریم؛؟ پیش   بسی   بی   نصب   و عاق   پدر ،  میرویم ما   انتخاب   دولتیم ،  دور  بسی   ز ملتیم خلق   فریب   داده   با   کان   خبر ، میرویم آنانی   که   ریخته   اند  زهر …

  بیست و دوم فروردین لرزید قلب زمین … با تأثر واشک و به احترام سد انسانی دهلاویۀ اهواز سر فرود آورد     زمان … به تنگ آمد نفس اش از زیبایی این تهور و اوج گذشت و کوبید… مهر افتخار این قهرمانان جوان بر پیشانی در حیرت تاریخ جهان زنده باد جوانان روستای دهلاویۀ…