تېروختونه یادول دی ډیر ضرور خاطري او کارنامې، همت، غرور   ویاړدی، زمونږد شهیدانو کار نامې دوئ د زړونو، ارمانونوسلسلې   تیر یادونه تجربه ده سباوون ته د قومونو ولسونو پيوستون ته   نه نفرت په هره سیمه خپرول دي نه په تیریاد ملیتونه جنګول دي   په خطاء سیاسیت دهرجابر زوریږو هم په خپلو…

سخن هاى حق را كسى گر شنفت بداند كه سعدى غلط كرد و گفت :   “بنى آدم اعضاى يكديگر اند كه در آفرينش ز يك جوهر اند “   بنى آدم اعداى يكديگر اند كه اندر شرارت ز يك جوهر اند   بخيل و حريص و حسود اند بس كه جز خود ندارند پرواى كس   زند گر كسى را زمين روزگار زنندش دگر تا نه گيرد قرار   نباشند نه پا و نه دست كسى ندارند غمِ بود و هستِ كسى   چو بينند غم و رنج همنوع خويش خوشند و نگردند هرگز پريش   زنند و كُشند و خوُرند و برند نه در فكر ايزد نه از محشرند   چو از محنت ديگران بيغم اند از اين رو به اسم بنى آدم اند   زبير واعظى…

شاعر : سمیع الدین  افغاني   د نثر لیکونکی : خسرو یوسفزی په ځنګل کې یو زمری وه ډېرزوړ شوی داسې زوړ وه چې د پښو نه وه ولیدلی   نه د ښکار نه د روزګاروه بس حیران وه سخت حالت د زندګي ته ډير پریشان وه   چم ګاونډ کې یې  ګیدړه وه مکاره…

  برای شرافت … برخیزید برای انسانیت برخیزید از جولیان آسانژ حمایت کنید و از عشق او به تمام انسان ها حمایت کنید او را دستگیر کرده اند زیرا او … جنایتهای جنگی آمریکا را در ویکی لیکس اش … افشا کرده است مرگ بر آمریکا … و مرگ بر نوکران آمریکا نوکرانی چون ……

رسول پویان پیام دل ز هریوا وطرف جیحون است بیاد عشـق دل نسـل پاک سیحون است خـجـسـته بـاد ســــرود تـمـــدن دل هـا چوشعر رابعه زیبا ونغزوگلگون است هـنـوز زمـزمـۀ رودکی بـه گـوش آیــد ترانه های دل تان همیشه موزون است چکامـه هـای دقـیقی و شـعر فـردوسی حماسـه پرور تاریخ عصرمیمون است خمار تاک هـری گشت،…

خفته   در   ویرانه   ایم   آن   نای   بیداری    کجاست ؟ بیخود   و   با   گم    شدن   هاییم ،   هوشیاری    کجاست ؟ ما   لگد   مال    جهان   بی   مروت   گشته    ایم اسپ   سرکش    را   سوار   و   بند   و افساری  ، کجاست در   میان   شعله    های    جنگ   و   بیدادیم   گم آن   صدای …

شاعر : سمیع الدین افغاني   د نثر لیکونکی : خسرو یوسفزی   د موسی په زمانه کې پیغلې ، ځوان خپل واده ته کړ دعوت دا عالي الشان   موسی هم ددوئ بلنه کــــړه قبوله شو روښانه دا محفل موسی له نوره   دې ښادي کې خوشالي وه په هر خوا ناوې ، ځوان…

“از آنروزى كه انترنت بِنَا شد” به هر منزل هزاران ماجرا شد به همچو درد بى درمان زن و مرد مصاب و سر دچار و مبتلا شد وتساپ و وايبر و فيسبوك سراسر بلاى جان مان در هر كجا شد روى گر لحظه يى انستاگرام را سرت گيچ از شلوغ آن فضا شد ز فيسبوك…

رسول پویان جهان ز جوشش افکار می شود خالی ز هـوش مـردم هشیار می شود خالی شعـور و فلسفه و فهم را به گور کنند ز خـلــق تـازۀ آثـار مـی شــود خـالی سـرود مـردۀ تاریک را بـه دل گویند ز نـور زمـزمـۀ تـار می شــود خالی سموم نفرت و نفرین جنگ می پاشند ز آرزو…

دیدگاهم در مورد شعر بس   تراوشهای   فکر    و   ذهن   انسان   ست   شعر عالم   احساس   اندر   قالبِ   جان ست   شعر گاه   از   هجران   و عشق   یار   میراند    سخن گاه   سیراب    از   وصالِ   ماه    تابان ست   شعر از   بهار   و   بوستان    دارد    کلام   دلنشین نغمه   های    بلبلِ   سروِ   گلستان   …

  نوشته نذیرظفر 98/1/1 تبــــسم از لب میـگون یار می زیبد شــــمیم خـنده گل در بهار  می زیبد اگر چه وصـــل میسر نمی شود اما خیــال یار به صــد انتظار می زیبد نه باده نوشــــم ونی زاهدم ولی دانم بیاد ســـاقی مــــهرو خمار می زیبد نگاه خـم خمکم در دیار خوبان است به قصد آ…

باز هم در اين اواخر، ديوانه كرده ما را مضمونى تازه و نو ، يعنى : “پته خزانه” گردانده ما و تو را، با سوژه يى دگر باز مصروف اين مسايل، بى چاره و فسانه تحريك كنند و تبعييض، چند تا محرك هر دم فرهنگ ستيزى دارند، با اين چنين بهانه گيريم “پته خزانه”، نقليست…

امین الله مفکر امینی 2019-05-04 مـقصری این همه داد وبیداد خودهاباشیم نه غیــر بـدشمنان تبر داده ایم بهر قطع ریشه ای یکدیــگر این چه دیوانگی وشورجنون است که بپاکرده ایـم خود ها را فراموش وعنان بربیگانگان داده ایــــم ثروت مـــــادی ومعنوی رادشمنان بـغارت بـردند مرغان آزاده ای مـا را بتزویر پرو بال شـــکستند خود غلط…

این چه طالعیست به صد غصه گرفتار شدم درد از هر طرفی آمد و بیمار شدم نیست یک روز احوال وطن مژده ای نیک باز از کشتن یک عده خبردار شدم مردم از خانه و کشانه خود گشت فرار دیدم‌ این صحنه من از چشم شرر بار شدم خواب دیدم که وطن در تب حسرت…

زجورت ای فلک! دایم، پریشانم،پریشانم بجای اشک زچشمم خون،بریزانم،بریزانم نه شمسی روشنی دارد،نه ماهِ توفگندت نور ازین ظلمت پرستی ها، بسی حیران و،حیرانم زرنگانه بخنداند،همان دشمن که دانا است فــراگیـــرد مرا گریه، زکارِ  دوســــت نادانـــم سپردم روح و جانم را،نگهداری نکردی تو ولی من در دبستانت،نگهبانِ ،نگهبانم نه لقمه ازلبت دادی،نه شربی ازشراب خود ببین از…