چې تعلیم په مورنۍ ژبه کې حق دی مونږهم کړی په پښتو ژبه سبق دی   ما لوستلی دی تاریخ د پلار نیکنو د ملالې آزادۍ لاس کــې بیرق دی   احمد شاه بابا میړانې ته سلام دی دې سالار دسرلوړۍ مقام مطلق دی   د میرویس نیکه ویاړنې کار نامې بیا دي روښانه…

شاعر نشدم كه مدح شاهان گويم زان دبدبه و شكوه و دربان گويم شاعر نشدم كه مذهب و دين خدا پس آله كنم خدا، خدا جان گويم شاعر نشدم كه وصفى از حور بهشت يا كز گل و بلبل و گلستان گويم شاعر نشدم كه من بهر شعر و سرود تمجيد مى و حديث غلمان…

گفتم كه كار ملك به سامان شود نه شد رحمى به حال مردم حيران شود نه شد لطفى نه شد به وضع پريشان اين وطن شايسته گر كرامت انسان شود نه شد نابود نگشت حيله و تبعييض و نا روا كاخ ستمگران همه ويران شود نه شد با محو جنگ و ظلمت و كشتار به…

رسول پویان اســبـاب طـرب هـمــه مهــیـا سازی گـر صبر کنی ز غـوره حلوا سازی صبرتلخ است ولی میوۀ شیرین دارد انگـور بــه خُمِ صبر صهـبـا سـازی گـویـنــد که ذره ذره جمـع می گردد ازچک چک خرد قطره دریا سازی سـرگـرم به کشت و کار بایـد بـودن تـا خـرمنـی از امـیــد بـرپـا سـازی بـر پـای نهـال…

اين چه دنيايى شده: ، از هم بريدن ، باختن يا به انبارى ز بغض و كينه ، هر دم ساختن اين چه دنيايى كه روزش همچو شب تاريك و تار از جفا بر پرده ى دل ها نشست گرد و غبار لحظه ها در خلوت رنج و تنش هم بسترى از ميان خوب و…

پدر خواهم به دنیا اعتبارت همیشه شاد و خُرم روزگارت الهی در دوام زنده‌ گانی بود هر دم نگهبان کردگارت خوشی با پای خود آید بسویت نخواهم غصه سازد بی قرارت همیشه آسمان بخت و طالیعت ببینم صاف بی گرد و غبارت سفر رفتی نگشتی از سفر باز همیشه چشم بر ره انتظارت ترا ای…

James Joyce 1882- 1941   آرام بختیاری   اولیس، مشکل ترین رمان قرن بیست.   جیمز جویس (1882-1941.م)، نویسنده وشاعر ایرلندی از نظر منتقدین ادبی چپ، نماینده افراطی سبک و هنر تحولات “ضمیرآگاه و ناخودآگاه”  بجای رئالیسم عینی در رمان مدرن است. او زیر تاثیر علم روانشناسی به نمایش تغییر و تحولات ضمیر درونی اندیشه…

رسول پویان عشـق را از نغـمـۀ تـار نگاهی نـوش کن از سکوت حالت دل بوی مستی گوش کن واژگان را بـال پــرواز خـیــال انگـیـز ده بلبـل مسـت غـزل را چـهچـۀ گلـپـوش کن رنگ تصویر خیالش را بـه قاب زر بگیر لحظه های شـوق یادش را بت منقوش کن حلقه حقله تار هجـران را بـه پای…

روزى شاعر عزيز و خوش قريحه ى ما نعيم جان جوهر دو بيت زيبايى را زير نام آتش جنگ در صفحه ى فيسبوك شان گذاشته بودند كه مرا ازان خيلى خوشم آمد و همچنان دو بيتى را بگونه ى كمنت در پاى آن پست كردم . به همينگونه بديهه گويى هاى ما كمى دوامدار شد…

شنيدم يك حسودى، ياوه گويى سيه دل،تنگ چشم و خرده پويى به تسخر برده من را با سرودم كه گويا شعر سستى را سرودم بگفتا: “واعظى” شاعر نه باشد به فن شاعرى ماهر نه باشد به وزن و قافيه گوييا ز اجبار پيام و محتوا را مى كند خوار خلص گفتا كه ديگر شعر نه…

رهبران اين وطن غارتگرند هست و بود ما به يغما ميبرند نا بكار و مفسدند و بى خرد روز و شب اندر خيال دالرند قومگرايى و تعصب كار شان عامل جنگ و نزاع با لشكرند نه به چرت ملت و حب وطن نه هراسان از خدا و محشرند كاخها دارند به بيرون و درون نا…

محمدعالم افتخار   عزیزانی که در باره این فرمانده جوان قهرمان اطلاعات می جویند؛ از جمله میتوانند به این ویدیو ها سر بزنند:   https://youtu.be/khPz6EMh100 https://youtu.be/N6PSn_pQReo ولی من؛ بی اندازه گیچ و دردمند؛ صرف توانستم یک سروده ویژه ایام جوانی خویش را هدیه و نثار خون آتشین و راه سیر آرمان این جوان قربانی تازه…

نه تو توانى آن كنى ، نه من توانم اين كنم!!! پس ز چه رو چنان كنى؟ يا كه چرا چنين كنم؟ نفاق و درد وغم چرا؟ هماره بيش و كم چرا؟ جان و وجود من تويى،خودم به تو قرين كنم تو آدمى، من آدمم، پس ز چى اين منم منم؟ حرمت كنيم و هم…

غروب سردی بود ناگهان سیاهی جنگل دو چندان شد، گویی خورشید دیگر تحمل این همه جور را نداشت آرام لحافی از ابر سرد را روی خود کشید و چشمانش را آهسته بست. بدنش از سرما ذوق ذوق می کرد پوستش بی حس شده بود نیمی از لباسهای تنش خیس و گل آلود بود .کفش های…

عید آمد از وطن احوال درد آورده ام قصه ها از بیوه و از رنگ زرد آورده ام رفتم و دیدم وطن جز اشک و جز ماتم نبود تحفه ها از اشک مادر آه سرد آوردم خوان مردم بود خالی از غذای روزی عید جای نقل و خسته اش از سفره گرد آورده ام میکند…