کهن افسانه ها

رسول پویان برآمد آفـتاب از مشـرق دل در سحـرگاهان شب یلـدای تار…

مهدی صالح

آقای "مهدی صالح" با نام کامل "مهدی صالح مجید" (به…

جنگ های جدید و متغیر های تازه و استفادۀ ی…

نویسنده: مهرالدین مشید تعامل سیاسی با طالبان یا بازی با دم…

                    زبان دری یا فارسی ؟

میرعنایت الله سادات              …

همه چیز است خوانصاف نیست !!!

حقایق وواقعیت های مکتوم لب می کشاید  نصیراحمد«مومند» ۵/۴/۲۰۲۳م افغانها و افغانستان بازهم…

مبانی استقلال از حاکمیت ملی در جغرافیای تعیین شده حقوق…

سیر حاکمیت فردی یا منوکراسی تا به حاکمیت مردمی و…

نوروز ناشاد زنان و دختران افغانستان و آرزو های برباد…

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان در جاده های کابل پرسه می زنند؛…

زما  یو سم تحلیل چې غلط؛ بل غلط تحلیل چې…

نظرمحمد مطمئن لومړی: سم تحلیل چې غلط ثابت شو: جمهوریت لا سقوط…

کابل، بی یار و بی بهار!

دکتر عارف پژمان دگر به دامنِ دارالامان، بهار نشد درین ستمکده،یک سبزه،…

ارمغان بهار

 نوشته نذیر ظفر. 1403 دوم حمل   هر بهار با خود…

چگونه جهت" تعریف خشونت" به تقسیم قوای منتسکیو هدایت شدم!

Gewaltenteilung: آرام بختیاری نیاز دمکراسی به: شوراهای لنینیستی یا تقسیم قوای منتسکیو؟ دلیل…

تنش نظامی میان طالبان و پاکستان؛ ادامۀ یک سناریوی استخباراتی

عبدالناصر نورزاد تصور نگارنده بر این است که آنچه که میان…

بهارِ امید وآرزوها!

مین الله مفکر امینی        2024-19-03! بهار آمــــد به جسم وتن مرده گـان…

از کوچه های پرپیچ و خم  تبعید تا روزنه های…

نویسنده: مهرالدین مشید قسمت چهارم و پایانی شاعری برخاسته از دل تبعید" اما…

سال نو و نو روز عالم افروز

 دکتور فیض الله ایماق نو روز  و  نو  بهار  و  خزانت …

میله‌ی نوروز

یاران خجسته باد رسیده‌ است نوبهار از سبزه کوه سبز شد…

تحریم نوروز ، روسیاهی تاریخی طالبان

                 نوشته ی : اسماعیل فروغی        در لیست کارنامه های…

طالب چارواکو ته دريم وړانديز

عبدالصمد  ازهر                                                                       د تروو ليموګانو په لړۍ کې:           دا ځلي د اقتصاد…

    شعر عصر و زمان

شعریکه درد مردم و کشور در آن نبوُدحرف از یتیم…

مبارک سال نو

رسول پویان بهـار آمد ولی بـاغ وطـن رنگ خـزان دارد دم افـراطیت…

«
»

که به فردا به باوریم

من و تو یــک بــــرادریم

چرا درجنګ و محشریم؟

تا کی درخواب وبستر یم؟

به دور ازفکرې کشوریم؟

 

دشمن محیل است وچالاک

بس فریبکار بسا بې باک

چشم دوخته به مال وخاک

چــرا در خــــواب غفلتیم؟

 

زدست قاتـــلان امــــروز

این جلادان جنګ افروز

کی درامان ایم شب وروز

چرا بر این نه اندیشیم؟

 

ببین بر ما چــــه میګذرد

داخل در مرز دران سرحد

زه غــداران بــې خــرد

همه در جنګ وسنګریم

 

اینجــــا بنیاد مــن و تــــو

تــــن و اولاد مــــن و تو

هست وبــــربــــاد من وتو

همه در خون ومحشریم

 

غفلت تا کــــی ذلت تا کی؟

محنت تا کی فرصت تا کی؟

شویم یک دست غربت تا کی؟

مـــا در جهــــان دربــــدریم

 

بیا انــــدیشه کــــن بنــــګر

تا کــــی دوری از همدیګر؟

هستیم یک جان یک پیکر

همه یــــکسان بــــرابریم

 

بــیا اولاد ایــــن وطــــن

همه یک جان شویم و تن

هم در کردار هم در ګفتن

که هــــم صدا هم نظریم

 

دور از نفاق و دورنګی

زه دل اخلاص و با همی

تنها یکبار است زندګی

اګر بر صلح به باوریم

 

اګر یکــــجا کنــــد ایــــام

شویم دور از صیاد و دام

شود حاصل طلب و کام

مادر دونیا خـوشبختریم

 

اګر دشمن شــود حــــاکم

همه بــــرباد کند دایــــم

نــــه کند رحــــم این ظالم

همه یک سان در خطریم

 

بیا فرصــــت غنیمت است

امروزدرخون این ملت است

همین هالا که فرصت است

اګر هــــوشیار و عــاقلیم

 

تا به کی جنګ درین کشور؟

هر چوب وسنګ درین کشور

هر خیل ورنګ درین کشور

ګــویند از جنګ متنفریم

 

شویــــم پــیروز ما انزمان

که ما یک دست شویم وجان

همه یک مشت و با ایمان

دشمن را سرنګون سازیم

 

که بــــاز فــــردا من و تو

شود دنیای مــــن و تــــو

دیــــن و عقبا مــــن و تو

در اسایش بــــه سر بریم

 

ګویند هر شب دارد پایان

رسیده وخت و ان زمان

بسازیــــم کشور افغان

که بــــه فردا به  باوریم

————————

سمیع الدین افغانی

۹۵۲۰۱۳ م