وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

دولت خائنان

اما استالینی پیدا نشد تا با آن‌ها برخورد کند

ا. م. شیری، مترجم

در ۲ مارس ۱۹۳۸، دادگاه حکم خود را در پروندهٔ موسوم به «بلوک راست‌گرایان و تروتسکیست‌ها» اعلام کرد

«تحقیقات انجام‌شده توسط ارگان‌های کمیساریای خلق در امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی (NKVD) نشان داد که متهمان این پرونده، به دستور سازمان‌های اطلاعاتی دولت‌های خارجیِ دشمن اتحاد شوروی، گروهی توطئه‌گر تحت عنوان «بلوک راست‌گرایان و تروتسکیست‌ها» تشکیل داده بودند که هدف آن، سرنگونی نظام اجتماعی و دولتی سوسیالیستی موجود در اتحاد شوروی، احیای سرمایه‌داری و حاکمیت بورژوازی، تجزیهٔ اتحاد شوروی و جدا کردن اوکراین، بلاروس، جمهوری‌های آسیای مرکزی، گرجستان، ارمنستان، آذربایجان و منطقهٔ پریموریه به نفع دولت‌های مذکور بود».

دهه‌ها گذشت و بارها و بارها به جامعه القا شد که این اتهامات کاملاً ساختگی بوده‌اند. اما در دههٔ ۱۹۸۰ وضعیت بار دیگر تکرار شد. تنها تفاوت این بود که این بار توطئه‌گران در برابر دادگاه قرار نگرفتند. ببینید الکساندر یاکولیف، عضو پیشین دفتر سیاسی حزب کمونیست، در مصاحبه‌ با روزنامهٔ «ایزوستیا» در پاسخ به پرسشی دربارهٔ سال‌های طولانی فعالیتش در ساختار حکومتی چه گفته است:

«البته، باید به نحوی به این نظام پایان می‌دادیم. راه‌های مختلفی وجود داشت، مثلاً فعالیت دگراندیشانه. اما آن بی‌ثمر بود. باید از درون عمل می‌کردیم. تنها راه ما این بود که با استفاده از انضباط حزب توتالیتر، رژیم توتالیتر را از درون متلاشی کنیم. ما کار خود را کردیم».

متوجه شدید که یاکولیف دائماً از ضمیر جمع استفاده می‌کند؟ بنابراین، روشن است که گروهی از توطئه‌گران در رهبری حزب کمونیست وجود داشته‌اند. همچنین به‌وضوح می‌توان تلاش برای سرنگونی نظام سیاسی موجود را مشاهده کرد. علاوه بر این، اکنون دیگر کسی پنهان نمی‌کند که بسیاری از آنان به دستور سازمان‌های اطلاعاتی خارجی یا در راستای منافع آن‌ها عمل می‌کردند. بازگرداندن نظام سرمایه‌داری نیز در اتحاد شوروی محقق شد.

آیا به یاد دارید که اتهام بوخارین و ریکوف چه بود؟ تجزیهٔ اتحاد شوروی و جدا کردن بخشی از سرزمین‌های آن! در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ این امر تحقق یافت. تنها تفاوت در نام بازیگران این رویدادها بود. همچنین نباید فراموش کرد که در سال ۱۹۹۰ میخائیل گارباچوف و ادوارد شواردنادزه بخش‌های عظیمی از فلات قارهٔ اقیانوس آرام را به آمریکا واگذار کردند. مزید بر آن، برخی مناطق مرزی نیز به چین واگذار شد.

بنابراین، چنین اسنتاج می‌شود که در دههٔ ۱۹۸۰ در رأس حزب کمونیست اتحاد شوروی گروهی از خائنان شکل گرفت که در راستای منافع غرب، اتحاد شوروی را نابود کردند. به این ترتیب، تاریخ دههٔ ۱۹۳۰ تکرار شد. تنها تفاوت این بود که این بار استالینی نبود که این توطئه را افشا کند. اگر «توطئهٔ راست‌گرایان و تروتسکیست‌ها» به پیروزی می‌رسید، اتحاد شوروی پیش از آغاز جنگ کبیر میهنی از هم می‌پاشید. در آن صورت چه کسی در برابر فاشیسم می‌جنگید؟

نقل از این نشانی

٢٨ خرداد-جوزا ١۴٠۵