افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

«
»

میراث ما خون ، سانسور ، جنایت !


مدتی پیش رضا پهلوی از ساختار سیاسی نظام سلطنتی صرفنظر کرد که گفتیم مثبت است .

همزمان مجاهدین در شورایشان برای اولین بار کلمه اسلام را حذف کردند و فقط به جمهوری دموکراتیک بسنده کردند که این هم مثبت است … قبلا به مدت 30 سال از جمهوری دموکراتیک اسلامی استفاده میکردند .


در ابتدا قصد نداشتم به این موضوع فکر کنم . از سالها پیش گفته بودم با ایدئولوژی و برای موهومات ذهنی دیگرنمیشود حکومت کرد و فصل آن تمام است . خمینی و تفکر روحانییت آخرین قدم حاکمییت ایدئولوژی بود که دیگر تکرار نمیشود . قدرت سیاسی در ایدئولوژی های زمینی هم داشتیم از جمله جناب استالین…

اشتباه نشود ما در پایان فصل ایدئولوژی ها نیستیم ولی در پایان فصول کسب قدرت سیاسی با ایدئولوژی و برای ایدئولوژی هستیم .


سیستمی که اصرار کند به 
اثبات حرف خودش مثل بازماندگان سلطنت قرن پیش و یا کمونیست جا مانده در قرن پیش … یاد میگیرد با اصرار به حقانییت موهوم خودش نمیتواند قدرت سیاسی را داشته باشد . قدرت سیاسی قرن 21 تمام قوانینش با قرن 20 فرق میکند .
 


از مجاهدین سمجتر نداشتیم که بالاخره خودشان فهمیدند با اسلامی گری نباید و نمیشود کار سیاسی کرد . تفکر خمینی آخرین تلاش در کره زمین بود . اعتقاد یا هر ایمانی امری شخصی محسوب میشود که نباید و نباید و نباید در خیابان و جامعه و دولت آن را تزریق کرد ، حتی به اندازه یک کلمه . هر کسی دوست یا اعتقاد دارد در پستوی خانه اش عبادت کند .



قدرت سیاسی در قرن 21 اصولا به اتکاء عنصر اجتماعی نیست ، بلکه عمدتا از بالا دوخت و دوز میشود .
 به تغییرات رادیکال از پائین امیدی نیست . هر بلایی سر مردم میآورند ولی باز هم ماه فلاکت آور رمضان را در اوج بدبختی و نداری و فقر فرهنگی جشن میگیرد . به همین اعتبار نیروهای سیاسی موجود فعلا فکر رسیدن نباشند در فکر اصلاح خودشان باشند. اگررسیدنی در تقدیر باشد مسیرش یا میزانش از اصلاحات درونی میگذرد . با در نظر گرفتن تاثیر گذاری عملی خودشان که سهم و جایگاهشان را مشخص میکند .



در مورد تقسیم قدرت سیاسی ، جامعه و مردم ایران هیچ تجربه ایی ندارد یک قرن زیر استبداد دست و پا زد و حالا با اتکا به کدام تجربه میتواند از پلورالیسم حرف بزند ؟ هیچکدام از نیروهای موجود بلد نیست از نظر من این بلد نبودن عجیب نیست چون کلیه نیروهای موجود ایرانی پرورش یافته و بزرگ شده فرهئگ استبدادی هستند .



مجاهدین هم تابع همین قانونمندی هستند . از ابتدای تاسیس مذهبی بودند و با همین ورژن ادامه دادند . اما آن پرچم اسلام انقلابی و تفاوتها بین 2 اسلام خمینی و خودشان دیگر متاع روز نیست . حداکثر تا دهه 1370 کارایی داشت . نسلهای جدید اساسا علاقه ایی به کل موضوع مذهب نخواهند داشت چه رسد به تفاوتها . حدود نیم قرن حاکمییت روحانییت یعنی نیم قرن جنایت و خرابی با پرچم دین . نسلهای جدید تصویری جز خون و فقر و جنایت از دین و خدا ندارد .

مجاهدین و هر نیرویی با پرچم دین و شعائر مشترک دینی مثل کتاب و خدا و امام و سایر متعلقات مشترک … وارد شود میراث دار پروسه مخرب و جنایتهای دوران حاکمییت روحانییت است .

بازماندگان کمونیستی که حالا با انواع نامهای ابداعی وارد شوند ، اسم سوسیالیست و کمونیست که بیاید میراث دار جنایتهای استالین و زمان جنگ سرد محسوب میشوند .

جریان بازمانده های سلطنت هم میراث دار جنایتهای دوران شاهنشاهی است .



مجموعا در تاریخ ایران میراث ما خون ، سانسور ، جنایت است ! تجربه و میراثی جز جنایت و خون و سرکوب و حذف ” منم منم ” ندارد .


برای شراکت در قدرت سیاسی به شکلی جمعی در فردای ایران ، از همین امروز جمیعا دست به تصحیحات یا اصلاحات بزنید که وقت تنگ است . حتی باند احمدی نژاد هم از حالا در فکر تصحیحات است جهت بودن در حلقه قدرت سیاسی فردا…

عبدالرضا داوری،‌ مشاور پیشین محمود احمدی‌نژاد، می‌گوید که آقای احمدی‌نژاد اعتقاد دارد جمهوری اسلامی با فوت علی خامنه‌ای، رهبر حکومت ایران فرو می‌پاشد…


13.04.2021
اسماعیل هوشیار