گر زلف پريشانش در دست ملا افتد

هر جا كه زنى باشد در دام بلا افتد

تا آله ى دست شان گرديده خدا و دين

زين مکر و فريب هرآن، اسلام به عزاء افتد

هر شيخ به فتوايى بر فرق زنى كوبد

تا مردم دين باور، گمُ گشته ز راه افتد

گر زلف سياهى را با برقع نه پيچانند

بى تاب ملا گردد ، در خُطبه خطا افتد

آخر چه حيل باشد اين واعظ و مفتی را

كو را نظرى بارى بر حال نساء افتد

تا تاجر اين بازار، بر زن دهد آزادى

“پر خون جگر گردد، تا دور به ما افتد”

زبير واعظى