مکر دشمن

  نوشته نذیر ظفر با مکـــــر خصم ، یار ز پیشم…

نویسنده ی متعهد نمادی از شهریاری و شکوهی از اقتدار…

نویسنده: مهرالدین مشید تعهد در قلمرو  ادبیات و رسالت ملی و…

اهداف حزب!

امین الله مفکر امینی      2024-12-04! اهـــــدافِ حــزبم بـــودست صلح وصفا ی مــردم…

پسا ۷ و ۸ ثور٬ در غایت عمل وحدت دارند!

در نخست٬ دین ماتریالیستی یا اسلام سیاسی را٬ بدانیم٬ که…

نگرانی ملاهبت الله از به صدا درآمدن آجیر فروریزی کاخ…

نویسنده: مهرالدین مشید پیام امیر الغایبین و فرار او از مرگ؛…

مدارای خرد

رسول پویان عصا برجان انسان مار زهرآگین شده امروز کهن افسانۀ کین،…

افراطیت و تروریسم زنجیره ای از توطیه های بی پایان

نویسنده: مهرالدین مشید تهاجم شوروی به افغانستان و به صدا درآمدن…

عید غریبان

عید است رسم غصه ز دلها نچکاندیم درد و غم و…

محبت، شماره یکم، سال ۲۷م

شماره جدید محبت نشر شد. پیشکش تان باد!

روشنفکر از نظر رفقا و تعریف ما زحمتکشان سابق

Intellektualismus. آرام بختیاری روشنفکر،- یک روشنگر منتقد و عدالتخواه دمکرات مردمی آرامانگرا -…

پیام تبریکی  

بسم‌الله الرحمن الرحیم اجماع بزرگ ملی افغانستان به مناسبت حلول عید سعید…

عید خونین

رسول پویان جهان با نـقـشۀ اهـریمنی گـردیـده پـر دعوا چه داد و…

بازی های ژیوپولیتیکی یا دشنه های آخته بر گلوی مردم…

نویسنده: مهرالدین مشید بازی های سیاسی در جغرافیای افتاده زیر پاشنه…

ادریس علی

آقای "ادریس علی"، (به کُردی: ئیدریس عەلی) شاعر و نویسنده‌ی…

گزیده‌ای از مقالهٔ «هدف دوگانهٔ اکوسوسیالیسم دموکراتیک»

نویسنده: جیسون هی‎کل ــ با گذشت بیش از دو دهه از…

مثلث خبیثه ی استخباراتی ایکه افغانستان را به کام آتش…

نویسنده: مهرالدین مشید اقنوم سه گانه ی شرارت در نمادی از…

اعلام دشمنی با زنان؛ زیر پرسش بردن اسلام و یا…

نویسنده: مهرالدین مشید رهبر طالبان از غیبت تا حضور و اعلان…

ګوند، ائتلاف او خوځښت

نور محمد غفوری  په ټولنیزو فعالیتونو کې د ګډون وسیلې   د سیاسي…

از روزی می‌ترسم 

از روزی می‌ترسم  که سرم را بر روی سینه‌ات بگذارم و تپش…

چرا نجیب بارور را شماتت و تقبیح نماییم ؟

                 نوشته ی : اسماعیل فروغی           به…

«
»

وقتی یک رئیس‌جمهور دروغ می‌گوید

نویسنده: دیوید روزن *

مترجم: سایت «۱۰ مهر»

برگرفته از : کانتر‌پانچ، ۲۴ ژوئن ۲۰۲۱

روسای جمهور دروغ می‌گویند ــ این با عمل همراه است. اگر بایدن در مورد نقش ایالات متحده در کودتاهای بی‌شمار و تغییر رژیم دروغ می‌گوید، تنها می‌توان متعجب بود که چه دروغ‌های دیگری را هم می‌گوید. نگران‌کننده‌تر اینکه، به استثنای خبرگزاری NBC و روزنامه گاردین، ​​رسانه‌های اصلی تصمیم گرفتند که این سخنان بایدن را نادیده بگیرند یا از آن اجتناب کنند تا بدینوسیله نقش خود را به‌عنوان اتاق پژواک دستور کار مؤسساتِ دموکراتیک تقویت نمایند.
 

«ای دوست،
فرض کنید دموکراسی فقط برای انتخابات بود، برای سیاست، و برای یک نام حزب؟»
(والت ویتمن، «دیدگاه‌های دموکراتیک»، ۱۸۷۱)

جو بایدن به‌دلیل دیدارش با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در ۱۶ ژوئن، مورد ستایش رسانه‌ها قرار گرفت. با این حال، به موضوعی که خبرنگار آسوشیتدپرس در یک کنفرانس مطبوعاتی پس از این دیدار مطرح کرده است، توجه لازم نشده است: «سرویس‌های مخفی اطلاعاتی آمریکا مدعی‌اند که روسیه تلاش کرده است در دو انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته دخالت کند و گروه‌های روسیه پشت هک‌هایی مانند SolarWinds و برخی از حملات باج‌افزار که شما به آن اشاره کردید هستند».

در پاسخ، بایدن جواب می‌دهد:
اجازه دهید صریح و رُک بگویم: چگونه خواهد بود اگر همه جهان ببینند که ایالات متحده در انتخابات سایر کشورها مداخله مستقیم می‌کند؟ و البته همه این را می‌دانند چگونه خواهد بود اگر ما به فعالیت‌هایی بپردازیم که او به آن مشغول است.
و نتیجه گرفت، «چنین کاری موقعیت کشوری را که به‌شدت تلاش می‌کند تا مطمئن باشد که جایگاه خود را به‌عنوان یک قدرت بزرگ جهانی حفظ می‌کند، تنزل می‌دهد.»

متأسفانه بایدن دروغ می‌گفت، خواه عمداً، یا دروغی از روی جهل و نادانی.

به‌نظر می‌رسد که خبرگزاری ان. بی. سی. (NBC News) تنها رسانه اصلی بود که درباره ادعای بایدن عمیقاً ابراز نگرانی کرد. این گزارش خاطرنشان می‌کند، «ایالات متحده در انتخابات خارجی دخالت می‌کند. ما ده‌ها سال است که این کار را انجام داده ایم.» و اضافه می‌کند، «انکار این واقعیت اساسی تاریخی، هیچ فایده‌ای برای بقیه جهان ندارد. در‌واقع، این توانایی ما را برای ادامه دموکراسی و حقوق بشر زیر سئوال برده و با مشکل روبرو می‌سازد». و در ادامه موارد بی‌شماری از دخالت‌های ایالات متحده در انتخابات سایر کشورها و امور داخلی آنان را برمی‌شمارد.

جست‌وجوی سریع اطلاعات در مورد پشتیبانی ایالات متحده از کودتا و مداخلات نظامی ‌در انتخابات خارجی موارد زیادی را روشن می‌سازد. ویکی پدیا «۷۷ مورد دخالت ایالات متحده آمریکا در تغییر رژیم» از اواخر قرن نوزدهم تا دهه ۲۰۱۰ را شناسایی کرده است ؛ ویلیام بلوم «۵۷ مورد از سرنگونی یا تلاش برای سرنگونی از سوی ایالات متحده را از زمان جنگ جهانی دوم» شناسایی کرده است. داو لوین، دانشمند علوم سیاسی، خاطرنشان می‌کند، «بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۲۰۰۰، ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی / روسیه، ۱۱۷ بار با این روش، یا به‌عبارت دیگر، در این دوره زمانی تقریباً از هر ۹ انتخابات رقابتی، یک‌بار در سطح ملی مداخله کردند.» مجله فارین پالیسی در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۳، شرح جزئیات هفت کودتای هماهنگ شده سازمان سیا در دوران پس از جنگ جهانی دوم را منتشر ساخت.

در لیست زیر، برخی از حوادثی را می‌آوریم که ایالات متحده آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم ــ با استفاده از کلمات بایدن ــ «در انتخابات سایر کشورها مستقیماً دخالت کرده است».

•    سوریه، ۱۹۴۹ ــ برابر گزارش مجله تایم، «داگلاس لیتل، استاد تاریخ دانشگاه کلارک می‌گوید، “از زمان تأسیس سیا CIA در سال ۱۹۴۷، این یکی از اولین اقدامات پنهانی آن می‌باشدکه انجام داده است».

•    ایران، ۱۹۵۳ ــ سازمان سیا علیه نخست‌وزیر وقت محمد مصدق کودتا کرد. به‌گفته سیا: «این امکان وجود داشت … ایران را در برابر تجاوزات شوروی تنها بگذاریم ــ در زمانی که جنگ سرد در اوج خود بود و در هنگامی‌ که ایالات متحده در جنگ اعلام‌نشده در کره علیه نیروهای تحت حمایت اتحاد جماهیر شوروی و چین می‌جنگید، ــ آمریکا مجبور شد [REDACTED] عملیات آژاکس TPAJAX [نام رمز عملیات کودتا] را برنامه‌ریزی و به مرحله اجرا قرار دهد».

•    گواتمالا، ۱۹۵۴ ــ وزارت امور خارجه ایالات متحده علیه رئیس‌جمهور گواتمالا جکوبو اُربنز (Jacobo Árbenz ) موقعی دست به‌کار شد که او اصلاحات ارضی را در کشور معرفی و در دستور کار قرار داد. ایالات متحده آمریکا که این اصلاحات را مغایر منافع شرکت United Fruit که یک کمپانی متعلق به آمریکا بود می‌دید، با کودتا اُربنز Árbenz را از قدرت برکنار کرد.

•    کوبا، از ۱۹۵۹ تاکنون ــ دولت ایالات متحده آمریکا از فولگنسیو باتیستا (Fulgencio Batista)، یک سرباز سابق و دیکتاتور کوبا از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۴، که برای بار دوم در کودتای سال ۱۹۵۲ قدرت را به‌دست گرفت حمایت کرد. در اول ژانویه ۱۹۵۹، جنبش ۲۶ ژوئیه، به رهبری فیدل کاسترو، باتیستا را مجبور به فرار از جزیره کرد. در آوریل ۱۹۶۱، ایالات متحده در تلاشی ناموفق برای برکناری فیدل کاسترو از قدرت، به خلیج خوک‌ها حمله کرد. ایالات متحده بیش از ۶۰ سال است که جزیزه کوبا را تحریم کرده است. در سال ۱۹۸۳، رئیس‌جمهور رونالد ریگان، کوبا را «کشوری تروریستی» خواند و در سال ۱۹۹۶، به‌منظور تشدید بیشتر تحریم‌ها، قانون هلمز ــ بُرتون تصویب شد. در سال ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور باراک اوباما برخی از محدودیت‌ها را کاهش داد اما در سال ۲۰۱۷، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تحریم‌ها را دوباره برقرار کرد.

•    کنگو، ۱۹۶۰ ــ کمیته کلیسای سنای آمریکا در سال ۱۹۷۲ به این دریافت رسید که CIA «همچنان به ارتباط نزدیک خود با کنگویی‌هایی که خواستار قتل پاتریک لومومبا بودند ادامه می‌دهد» و «افسران CIA این افراد کنگویی را برای نابودی لومومبا ترغیب و در تلاش‌هایشان علیه لومومبا قول کمک داده‌اند».

•    جمهوری دومنیکن، ۱۹۶۱ ــ کمیته کلیسا دریافت که CIA از ترور دیکتاتور، رافائل تروخیلو، از طریق «تهیه تجهیزات لازم برای مخالفان مختلف او، متشکل از سه تپانچه و سه کارابین، پشتیبانی می‌کرده است … مقامات ایالات متحده می‌دانستند که مخالفان قصد دارند تروخیلو را، احتمالاً با ترور از سر راه بردارند…».

•    ویتنام جنوبی، ۱۹۶۳ ــ به‌دنبال شکست نیروهای فرانسوی در سال ۱۹۵۴ در دی‌ین بی‌ین فو(Dien Bien Phu) در مقابل نیروهای ملی‌گرای ویتنامی ‌به رهبری هوشی مین، ارتش ایالات متحده تلاش کرد تا کمونیست‌ها را از شمال مهار کند. آنطور که در جزئیات یادداشت‌های پنتاگون آمده، در ۱۹۶۳، ژنرال‌های ویتنام جنوبی ــ با حمایت CIA ــ رهبر کشور، ( (Ngo Dinh Diem نگو دین دیم را دستگیر و ترور کردند.

•    برزیل، ۱۹۶۴ ــ لینکلن گوردون، سفیر ایالات متحده، از ترس اینکه مبادا رئیس‌جمهور برزیل جوآو گولارت ( Joao Goulart ) «برزیل را به چین دهه ۱۹۶۰ تبدیل کند» و رئیس‌جمهور لیندون جانسون به مقامات سیا که دست اندرکار طرح کودتا بودند گفت: «من فکر می‌کنم ما باید هر قدمی‌ را که می‌توانیم برداریم، آماده انجام هر کاری باشیم که باید انجام دهیم.» رئیس‌جمهور جانسون این را به مشاوران خود که کودتا را طراحی می‌کردند گفت.

•    شیلی، ۱۹۷۳ ــ CIA از سرنگونی خشونت‌آمیز، سالوادور آلنده، رهبر منتخب انتخاباتی دمکراتیک، توسط ارتش شیلی حمایت کرد و زمینه اعمال وحشیانه، امّا با ایالات متحده آمریکا دوستانه، را برای آگوستو پینوشه فراهم ساخت.

•    افغانستان، از ۱۹۷۹ تاکنون ــ در طی دهه ۱۹۸۰، CIA برای خنثی کردن حمله شوروی به افغانستان بودجه عملیات نظامی ‌را تأمین کرد. درگیری‌ها بین افغان‌هایی که با پول و تجهیزاتی که سیا CIA آنرا تأمین می‌کرد و روس‌ها تا سال ۱۹۸۸ و هنگامی‌که روس‌ها تصمیم به عقب‌نشینی گرفتند، ادامه یافت و سیا CIA تنها در سال ۱۹۹۲ به کمک‌های خود پایان داد. با این حال، حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، دولت بوش را به انجام عملیاتی علیه تروریست‌ها در سراسر جهان سوق داد. اسامه بن لادن، مغز متفکر اصلی حملات ۱۱ سپتامبر، در افغانستان مستقر بود. اشغال نظامی‌ ایالات متحده تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ ادامه خواهد داشت.

•    نیکاراگوئه، ۱۹۹۰‌ـ۱۹۸۱ ــ در نوامبر ۱۹۸۱، رئیس‌جمهور ریگان دستورالعمل امنیت ملی ۱۷ را امضاء کرد و به سیا اجازه داد از رهبران «دمکرات» در نیکاراگوئه حمایت و علیه ساندیست‌ها اقدام کند تا از گسترش «کمونیسم» در آنجا جلوگیری شود. در اکتبر ۱۹۸۶، کنگره ۱۰۰ میلیون دلار بودجه برای Contras تصویب کرد. سال بعد، پس از کشف تلاش‌های شخصی برای تأمین مجدد کنتراها که توسط شورای امنیت ملی و الیور نورث سازمان داده شده بود، کنگره در سال ۱۹۸۷ همه کمک‌ها، به جز کمک‌های «غیر‌کشنده» را متوقف کرد. جنگ بین ساندنیست‌ها و کنتراها (Sandinistas و Contras ) در سال ۱۹۹۰ با آتش‌بس خاتمه یافت.

•    روسیه، ۱۹۹۶ ــ در اصل همانطور که در لس آنجلس تایمز گزارش شد، «یک تیم از استراتژیست‌های سیاسی آمریکایی که در اوایل سالجاری میلادی به فرماندار پیت ویلسون در پیشنهاد ناموفق ریاست‌جمهوری کمک کردند، گفتند که آنها به‌عنوان سلاح مخفی مبارزات انتخاباتی رئیس‌جمهور روسیه بوریس یلتسین خدمت می‌کردند که بر رقیب کمونیست خود پیروز شد. پس از اجلاس اخیر بایدن ــ پوتین، گاردین یادآور می‌شود، «بدون هرج‌و‌مرج و محرومیت دوران یلتسین که مورد حمایت ایالات متحده آمریکا بود، پوتینیسم مطمئناً خود را تثبیت نمی‌کرد.»

•    ونزوئلا، از سال ۱۹۹۸ تاکنون ــ از زمان انتخاب هوگو چاوز به‌عنوان رئیس‌جمهور در سال ۱۹۹۸، بنیاد دو حزب واشنگتن بر آن می‌شود تا به آنچه که «موج صورتی» سوسیالیسم در آمریکای لاتین نامیده می‌شود، پایان دهد. همانطور که اینترسپت Intercept گزارش داد، «در سال ۲۰۰۲، دولت بوش با ترغیب کودتای (ناموفق) علیه چاوز، از آن حمایت کرد.… در سال ۲۰۱۵، دولت اوباما با تصمیمی‌ بیهوده و بی‌دلیل، رسماً ونزوئلا را «تهدید غیرمعمول و خارق‌العاده» برای امنیت ملی ایالات متحده اعلام کرد. در سال ۲۰۱۹، دولت ترامپ نیکلاس مادورو را «غیرقانونی» خواند و رهبر مخالفان خوان گوایدو را به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت به‌رسمیت شناخت.

روسای جمهور دروغ می‌گویند ــ این با عمل همراه است. اگر بایدن در مورد نقش ایالات متحده در کودتاهای بی‌شمار و تغییر رژیم دروغ می‌گوید، تنها می‌توان متعجب بود که چه دروغ‌های دیگری را هم می‌گوید. نگران‌کننده‌تر اینکه، به استثنای خبرگزاری NBC و روزنامه گاردین، ​​رسانه‌های اصلی تصمیم گرفتند که این سخنان بایدن را نادیده بگیرند یا از آن اجتناب کنند تا بدینوسیله نقش خود را به‌عنوان اتاق پژواک دستور کار مؤسساتِ دموکراتیک تقویت نمایند.

* دیوید روزن نویسنده کتاب Sex، Sin & Subversion: The Transformation of ۱۹۵۰s New York’s Forbidden into America’s New Normal ‪(Skyhorse، ۲۰۱۵)‬ است. با وی می‌توان از طریق drosennyc@verizon.net تماس گرفت. www.DavidRosenWrites.com را ببینید.