آمریکا و سیاست بیطرفی افغانستان

سیاست بی‌طرفی افغانستان برخاسته از موقعیت جغرافیایی آن است ،…

شرم و حیا

بزرگانِ اهلِ عرفان و تصوف، در بابِ حفظِ شرم و حیا بسیار تأکید نموده‌،  آن را بلند ترین درجه…

منطق سود و ویرانی: تحلیل مارکسیستی جنگ و استثمار در…

 تقابل کثرت‌گرایی و واقعیت طبقاتی درحالی‌که نظریه‌پردازان کثرت‌گرا (پلورالیست)، جامعه را…

جمهوریت در افغانستان؛ پروژهٔ گذار یا قربانی فساد و بی‌کفایتی…

نویسنده: مهرالدین مشید زوال جمهوریت؛ پروژه های زیربنایی و بازی های…

ژان پل سارتر

دی فرانسوي فیلسوف، ډرامه لیکونکی، ناول او رومان لیکونکی، ژوند…

پسا مدرنیسم؛ حامی عوام، منتقد نخبگان. 

postmodernism. آرام بختیاری  پست مدرنیسم؛ نه آتش به اختیار، و نه حیدر…

واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

«
»

خشم ترامپ از بر هم خوردن قاعده بازی در سوریه

این روزها، فشارهای آمریکا بر طرف های درگیر در بحران سوریه افزایش یافته است و با توجه به ادعای حمله شیمیایی به منطقه دوما در دمشق، در آینده نزدیک، احتمال حمله هوایی و اقدام نظامی را از سوی واشنگتن علیه سوریه، نمی توان دور از انتظار دانست.

در روزهای اخیر، رسانه های مشخصی با انتشار یک فیلم واحد از چند کودک در یک مرکز درمانی مدعی شدند که آنان به خاطر استفاده دولت سوریه از سلاح های شیمیایی دچار جراحات شدید یا کشته شده اند که آمار کشته ها از 30 تا 150 نفر در نوسان است.
در همین حال ارتش سوریه با اعلام این که در دوما و دیگر مناطق این کشور دست برتر را دارد، تروریست های مستقر در دوما را عامل حمله شیمیایی دانست، ولی برخی طرف های غربی با حمایت برخی طرف های عربی، بدون ارایه سند و مدرک محکمه پسند همچنان دمشق را به این حمله متهم می کنند.
چند روز پس از فعالیت خبری برخی رسانه ها در ارتباط با این موضوع و تهدیدهای دونالد ترامپ رییس جمهوری امریکا علیه سوریه، اکنون واشنگتن با برخی اقدامات نظامی مانند مستقر کردن ناو جنگی در سواحل لاذقیه و پرواز جنگنده های خود در مناطقی از سوریه و عراق، می گوید گزینه های مختلفی در این ارتباط روی میز است.
اکنون سوال اینجاست که در چنین مقطعی چه تحولاتی در صحنه سوریه ایجاد شده است که امریکا با چرخش در سیاست هایش، حمله نظامی به سوریه را مطرح می کند؟
واقعیت این است که بحران سوریه در آستانه ورود به هشتمین سال، با شکست دادن تروریست ها نه تنها در این کشور بلکه در عراق معادلات جدیدی را با بازیگران منطقه ای و جهانی مختلف مطرح می کند.
پیش از تحولات اخیر در دومای سوریه، چند رویداد موجب تحریک آمریکا شد، که از آن جمله می توان به خارج کردن تروریست های تکفیری از عراق و شکست آن ها در مناطق گسترده ای از سوریه ، برگزاری مذاکرات موفق بین گروه های مخالف دولت سوریه در سوچی روسیه و آخرین مرحله نیز برگزاری نشست سه جانبه سران ایران ، روسیه و ترکیه در آنکارا در اوایل فروردین ماه اشاره کرد.
همه این تحولات میدانی حکایت از آن دارد که اکنون بازیگران جدیدی مانند ایران ، روسیه و ترکیه در منطقه نقش آفرینی می کنند که این موضوع چندان مطلوب امریکا نیست و با ادامه این اقدامات نقش این کشور در منطقه می تواند کمرنگ شود.
به دیگر سخن، برای واشنگتن قابل پذیرش نیست که در معادلات بین المللی حرفی برای گفتن نداشته باشد و ضمن بر هم خوردن قاعده بازی ابتکار عمل معادلات منطقه حساس غرب آسیا در دست سایر کشورها باشد.
در چنین فضایی، آمریکا به بهانه حمله شیمیایی علیه ساکنان دوما -که برخی آن را سناریویی از پیش طراحی شده با همکاری سعودی و فرانسه می دانند- در تلاش است با برخی تهدیدهای نظامی و حتی اقدام عملی مانند حمله نظامی با همکاری برخی طرف های اروپایی وارد بازی حل بحران در سوریه شود.
واشنگتن به خوبی می داند روسیه که تاکنون به صورت تمام قد در بحران سوریه حضور یافته است به خاطر برخی منافعش در دیگر نقاط جهان، به حمایت های خود از این کشور ادامه نمی دهد و در صورت حمله نظامی آمریکا نیز اقدام جدی برای مقابله با آن نمی کند.
بی دلیل نیست که امروز الکساندر زاسپکین سفیر روسیه در بیروت ضمن اعلام پاسخ به هر نوع حمله ای به سوریه تاکید کرد که کشورش آماده گفت و گو است و باید از درگیری دوری کرد.
در چنین فضایی، باید گفت که تهدیدات اخیر امریکا علیه سوریه با اهدافی چون ورود به بازی سوریه و کسب منافع از آینده این کشور ، سرپوش گذاشتن بر شکست های پی در پی تروریست های مورد حمایت آمریکا و غرب در سوریه و عراق وروحیه دادن به آنان ، فشار به دمشق برای قبول نقش آفرینی واشنگتن وریاض در سوریه ، کاستن از نقش آفرینی بیشتر ایران و روسیه در سوریه و منطقه و مجبور کردن آنکارا برای چرخش سیاسی و گرایش بیشتر به سوی واشنگتن، جای مسکو است.
بر اساس اعلام برخی منابع ، ریاض در روزهای اخیر برای چندمین بار به سوریه پیشنهاد کرده است که در صورت تعهد برای خارج کردن ایران و حزب الله از سوریه حاضر است ضمن پایان دادن به بحران موجود در این کشور به صورت کامل آن را بهتر از روز اول بازسازی کند، که این پیشنهاد از سوی دمشق مانند دو دفعه قبل رد شده است.
در همین حال، برخی کارشناسان سیاسی منطقه پیش بینی می کنند در صورت هر نوع مقاومت، آمریکا احتمالا با اقدام نظامی مدیریت شده و هماهنگ علیه برخی مناطق سوریه و هدف قراردادن آن ها با استفاده از ناوهای خود در دریای مدیترانه، بتواند به برخی از اهدافش دست یابد.
تحلیل از داود پورصحت