مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

ولسمشر ته پرانیستی دردمن لیک

عبدالرحیم موسی زی

اې ولسمشره زړګی می داسې له تڼاکو ډک دی هک پک پاتې یم چې درته څه ولیکم؟ ځکه تا د ټاکنو او له هغه نه مخکې په خپلو خبرو کې په ځوانانو حسابول او هماغه ځوانان ول چې ته یې د بریا ترهسکې څوکې ورسولې خبره به بل لور ته نه بیایم دا چې تا خپله بریا قصداً د جان کیري خان په منځګړیتوب خپل سیال سره نیمه کړه دلته مونږ پړه نه یو هغه ستا تېروتنه وه که چیرته تا هم لکه د پخواني ولسمشر حامد کرزي په شان ځان ټینګ کړی وی او په خپلو پلویانو دې اعتبار درلودی نو د هېواد ځوانان او برخلیک به داسې بې برخلیکه شوی نه وای.

ولسمشره!

ما خو تاته د ټاکنو پرمهال په دې خاطر لیکنې او کمپاین نه کوه چې ګواکي ماته څوکۍ راکړې ما به ویل چې خدای مهربانه دی کیدای شي د ښاغلي غني له بریا سره به په دې خاوره کې سوله، ثبات، ورورولي، د قانون پلي کیدل، اقتصادي پراختیا، فساد پر وړاندې رښتېنې مبارزه او داسې نور حاکم شي، مجرم او ظالم ته به جزا ورکول کیږي، مونږ به له مډرنه ملوک طوایفي نظامونو څخه خلاصیږو او بلاخره مونږ به په لوړو او منځنیو دولتي پوسټونو کې د بهرنیو، زورواکو، واسطه لرونکو اودې ته ورته کسانو له سپارښتنو او فرمایشي کسانو له ګمارنو څخه خلاص شو یواځې او یواځې به د استعداد او اهلیت له مخې پوسټونه کارکوونکو ته ورکول کیږي خو نه!

په ډېرې خواشینۍ سره چې لا تر اوسه هم په دې سهامي شرکت کې هغه پخوانۍ کېسې روانې دي ترڅو د یوه سیاسي ګوند، وزیر، مرستیال، وکیل او د کوم لوړ پوړي کس سره پېژندګلوي ونه لرې په هېڅ صورت د چا استعداد، لوړو زده کړو او تجربې ته څوک ارزښت نه ورکوي.

مونږ په ټول توان او زیار سره په دې هڅه کوله چې د غني په بریالیتوب سره به د دولت میراثي څوکیو فرهنګ پای ته رسي خو خبر نه وو چې د ده د بریا سره سره به هماغه زاړه ملایان او زړې تراوېح روانې وي.

زما په ګډون ستا میلونونو پلویانو دا هیله درلوده چې افغانستان به ستا له بریا وروسته په سیمه کې په یوه رښتېنې اقتصادي ځواک بدل شي خو مونږ نه پوهېدو چې ته به خپله بریا د امریکې په سفارت کې د جان کیري خان په سپارښتنه خپل سیال سره د ملي یووالي حکومت تر نامه لاندې ویشې.

ښاغلیه ولسمشره ….زه له دې حالته په تنګ یم د هېواد په ګوټ ګوټ کې ظلم، وحشت او بربریت روان دی د خدای له پاره نور دې ظلمونو مخه ونیسه، اندیښنه مه لره مونږ درسره یو، هماغه ډول مو چې نړیوالو ته د هغوی د دسیسو پر وړاندې د ټاکنو پر مهال غاښ ماتوونکی ځواب ورکړ اوس هم مونږ کې هر ډول توان شته دی، ز مونږ ولس د سولې تګی دی، ثبات غواړي، ډوډۍ غواړي او عزت غواړي.

مونږ پوهیږو چې ستا پر وړاندې نن سبا فکري او نا اعلان شوې استخباراتي جګړې روانې دي خپل مورال له لاسه مه ورکوه مونږ ځوانان درسره یو، په هر حالت کې درسره یو مهمه نه ده چې کمپاین مو درته وکړ او دنده دې را نه کړه، خیر ده چې زمونږ پر ځای دې د زورواکو او لوړ پوړو چارواکو زامنو ته فرمایشي مقامونه ور وبخښل زمونږ ګناه دا ده چې د ټاکنو پر مهال مو تاته کمپاین او تبلیغات وکړل.

زړه مه غورځوه مونږ تاته رایه درکړې او ته د افغانانو منتخب ولسمشر یې له چا هیره مه لره، په خپلو چارو کې قاطع وسه خو لږ د هغو ځوانان له حاله هم خبر شه چې تا ورسره د ټاکنو پر مهال ژمنې کړې وې، زه په خپله د کومې څوکۍ یا مقام ترلاسه کولو خوبونه نه وینم خو زه د هغو زرګونو او میلیونونو ځوانانو د زړه حال درته بیانوم چې ستا لپاره یې خپل د سر وینه خپلو لپو کې نیولې وه، ستا په خاطر یې د هېڅ جابر او ظالم ګوتڅنډنو پر وړاندې غلی پاتې نشو.

ښاغلیه ولسمشره!

ته باور وکړه چې ما ستا د ښو برنامو او قاطعیت په موخه خپل د میاشتني معاش څخه ستا د کمپاین له پاره پیسې بیلې کړې وې او تاته مې پرته له دې چې له کومې سرچینې پیسې ترلاسه کړم په شخصي لګښت کمپاین کاوه په دې نه چې سبا ته ماته څوکۍ راکړې هغه کار ما په دې کاوه چې که خدای وغوښتل چې ته ولسمشر شې تر څو په کلیو او بانډو کې د کونډو، رنډو، یتمیانو او بیوزلو د زړه له حاله خبر شې، مګر ستا تر څنګ داسې کسان راټول شول چې آن له تا یې لاره ورکه کړه او له تا یې ستا خپلې برنامې او پروګرامونه هېر کړل.

ښاغلیه ولسمشره!

نه کوم سیاسي ګوند کې یم، نه د کوم هېواد څارګرې ادارې غړی یم، نه د کوم ظالمه سړي زوی یم او نه هم غوړه مال یم زه خپلواک یم.

زه د دې مور (افغانستان) رنځ لیدلی بچی یم چې د خپل ولس له پاره کړیږم او مبارزه کوم زمونږ خوار ولس هره ثانیه د یوې ښې هیلې په امید شیبې شماري خو په تاسف سره  چې د دې خاورې بهرني او کورني دښمنان د ویرې، بد مرغۍ او بې ثباتۍ په هڅه کې دي.

بېوزله ولس د سولې ثبات په تمه او د یوې مړۍ ډوډۍ موندلو په لټه کې دی خو زمونږ سیاستوال او ځیني دولتي لوړ پوړي چارواکي شپه او ورځ د دسیسو جوړولو او میلمستیاوو په مستیو کې ډوب دي.

زمونږ ولسمشره!

مونږ له تا ډېرې هیلې درلودې او لرو یې ….

ستا لومړنۍ تېروتنه د جان کیري خان په منځکړتوب د واک ویشل ول چې ستا ټول پروګرامونه یې په غیر فزیکي توګه سبوتاژ کړل او د ملي یووالي تر نامه لاندې یې دا شرکت جوړ کړ چې ټول ولس ناهیلی شو.

تاسې خو مصلحت او شهامي شرکت نه غوښته …. نو بیا دې ولې داسې یو شوم پلان ته سر کېښود؟

ستاسو ډېر ټینګار په شایسته سالارۍ او کار اهل کار ته سپارل ول نو اوس ولې هغه بااستعداده ځوانان چې آن ستا کمپاینونو او سختو شرایطو پر مهال درسره ول اوس سرګردانه او لاله هانده ګرځي او په لوړو دولتي پوسټونو کې یواځې د پخوانیو چارواکو زامن ځای پر ځای کیږي آیا مونږ د دې خاورې بچیان نه یو؟ ته ووایه مونږ څه وکړو؟ له چا سره یوځای شو او تر څو د ظالمانو ظلمونه او توطئې وزغمو؟

د لیکلو له پاره ډېر څه لرم خو دا چې د درنو لوستونکو وخت ونه نیسم یواځې غواړم په پای کې دا ووایم چې اې زمونږ ګرانه ولسمشره!

ته هرڅه کولای شې، هرڅه ستا په وس کې دي، د دې ولس بهرنیو دښمنانو او کورنیو مزدورانو د دسیسو پر وړاندې غوڅ دریځ ونیسه ولس تاسره دی د ولس د زړونو پر پرهارونو باندې د مرهم پټۍ کیږده ولس ته هیلې ور په برخه کړه دا کال ستا د واکمنۍ تر ټولو سخت آزمایښتي او له ننګونو څخه ډک کال دی هڅه وکړه چې د دسیسو ښکار نه شې مونږ د خپلې وینې په قربانۍ درسره یو خو پام کوه چې د غلامو او د ولس د دښمنانو هرې ببولالې ته لبیک ونه وایې.

هر نوی دولت له یو لړ ننګونو او ستونزو سره مخ وي، ستاسو او زمونږ سیالان هڅه کوي چې ستا دولت له روحي فشارونو سره مخ کړي خو ته هم بیداره شه او د هغوی فکري جګړې پر وړاندې کلک ځواب ورکړه چې ملا یې ماته شي، ولس د هیلو په تمه دی له خدای ج  څخه په ډېر درنښت او عجز ستا د بریا او د ولس د یووالي غوښتنه کوم.

و من الله توفیق