تضاد دین و حقیقت…!
توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به بند میکشد. حقیقت در قید و حراست هیچ دینی نیست؛ زیرا تصرف پدیده در ذهن یا تجربه واقعی، نشاندهنده «مخلوق» بودن است نه «خالق». با این حال، درک حقیقت مسبب آزادی فرد و رسیدن به حق (که جمع آن حقوق است) میشود.
دین در صفت تقلید، نه تنها عنایت یا فضیلت نیست، بلکه پردهای بزرگ (پرده اکبر) میان فرد و حقیقت قرار میدهد. اگر این پردهی تقلید در جامعه حاکم گردد، نتیجهی آن سیر قهقهرایی و عقبماندگی خواهد بود. پس توهم خدای دین در فردیت و اجتماع، بزرگترین پردهی حائل در برابر حقیقت است.
حقیقت، جوهری است که از جنس ماده نیست؛ بلکه هرآنچه در هستی وجود دارد، تجلی عقلِ مطلق است که در بصیرتِ کاملِ شهود ظهور مییابد.
بیت:
آوارگی دل و گنج معنی ایم حاصل
کاین گوهر یکتایی٬ من جز و او کُل
محمدآصف فقیری
