تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

من ازاین آتش افروزانِ صلح اندیش می ترسم

       نوشته ی : فروغی

        ندارم وحشتی ازشیر و ببر و حمله ی گرگان
    ازآن گرکی که می پوشد لباس میش می ترسم

عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏
عکس ‏‎Ismail Feroughi‎‏

     آری هموطن ، ازین گرگان میش نما وازاین صلح اندیشان آتش افروز باید ترسید . توافق صلحی که دیروزبیست و نهم فبروری 2020 میان امریکاییان و طالبان  دردوحه به امضاء رسید ، هرگز نمیتواند برای ما صلح به ارمغان بیاورد . 

     چگونه میتوان از امریکاییان جنگ افروز و ازبنیادگراترین ، بدوی ترین وقسی القلب ترین گروه اسلامی که در طول عمرشان فقط عامل خارجی ها ـ بخصوص پاکستانی ها بوده اند ، انتظارصلح داشت ؟

     همه میدانیم که طالبان ، فقط منحیث نیروی جنگجویِ دهشت افگن و بازدارنده ی صلح کاربُرد دارند ، نه منحیث نیرویی برای شرکت در یک نظام حکومتی و فعالیتهای صلحجویانه . از این حقیقت مسلم ، هم امریکاییان وهم پاکستانیان منحیث ایجادگران این گروه بخوبی آگاهی دارند .

      توافق رسمی میان قدرتمندترین کشورجهان که خویشتن را علمبردار دیموکراسی ، حقوق بشر و آزادی می خواند و دهشت افگن ترین گروه افراطی اسلامی ، اهانت به خون 160 هزارافغان بیگناه و اهانت به دیموکراسی و تمام ارزشهای مدنی است .

    حقیقت اینست که جمهوریخواهان امریکا ـ  در رأس رییس جمهوردونالد ترامپ ، با خارج کردن تاکتیکی هزاران سرباز امریکایی از افغانستان ، قمارخطرناکی را براه می اندازند . بدون شک با این خروج ، افکارعامه ی امریکا جلب گردیده ، آرای زیادی را درانتخابات نصیب دونالد ترامپ خواهد کرد ؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد که با آغازخروج نیروهای امریکایی ازافغانستان ، نظام امنیتیِ محتاج و آسیب پذیرما ، آسیب پذیرترنگردیده ،همانند دوران خروج سربازان شوروی ازافغانستان ، ازهم نپاشد .

       تاریخ و مردم افغانستان خاطرات تلخ و خونین ازهم پاشی و چپاول تجهیزات اردوی مجهز افغانستان و درگیری های خونین میان گروهی مجاهدان را که درست پس از امضای موافقتنامه ی ژنیو و خروج سربازان شوروی ، اتفاق افتاد ، هرگز ازیاد نخواهند برد .

      شواهد نشان میدهد که نقشه ی شوم ادامه ی جنگ درافغانستان ، اکنون وارد بحرانی ترین مرحله ی آن شده است که کمترین خطا و اشتباه ، میتواند ما را در آستانه ی یک جنگ داخلی دیگر قرار داده ، کشورونظام سیاسی مملکت را تا مرز فروپاشی و بربادی مطلق به پیش براند .

     هیچ تضمینی وجود ندارد که طالبان جنگ طلب ، پس از آزادی پنجهزار طالب زندانی و خروج سربازان امریکایی از افغانستان ، به دستور نظامیان پاکستان ، باردیگر برای  برقراری امارت اسلامی تلاشهای نظامی گسترده تری را براه نیندازند ؟ 

      با در نظرداشت خاطرات دردناک جنگهای داخلی پس از توافقات ژنیو و بادرنظرداشت بحرانی بودن اوضاع ، بر اردوی قهرمان ماست تا با بیداری تمام ، بی توجه به سیاستبازی های روز ، به نیروهای شیطانی خارجی و گروههای مزدوری که بخواهند باردیگرتاریخ خونین گذشته را تکرار نمایند ، اجازه ی دخالت ندهند .