مسکو در مورد قربانیان شهروندان سوری در بمباران های ایالات متحده علیه دولت اسلامی در سوریه اظهار نگرانی کرد
رادیو صدای روسیه
17 novembre, 19:16
© Photo: AP/Vadim Ghirda
وزیر امور خارجۀ روسیه در مورد مرگ شهروندان در بمباران های مواضع دولت اسلامی در سوریه توسط ایالات متحده و همپیمانانش که از دیدگاه موازین شورای امنیت سازمان ملل متحد غیر مجاز بنظر می رسد، اظهار نگرانی کرد.
به گزارش هیئت مستقل تجسسی بین المللی در سوریه که روز 14 نوامبر منتشر شد، گروه دولت اسلامی که در سوریه و عراق حضور فعال دارد، بی وقفه به شکل آگاهانه دست به اعمال جنایت آمیز می زند که نام دیگری بجز جنایت علیه بشریت ندارد.
پرونده به درخواست فدراسیون روسیه تدارک دیده شد و با پشتیبانی 17 کشور دیگر همراه گردید. این پرونده از جامعۀ بین الملل می خواهد که به شکل جمعی علیه تروریسم وارد کارزار شوند.
منبع :
ترجمه توسط حمید محوی
پی نوشت حمید محوی
شب 25-26 اکتبر گذشته، مرگ نا بهنگام یک جوان 21 ساله در فرانسه، رمی فرس که در اثر شلیک یک نارجک ضد شورش بی هوده در جائی که هیچ شورشی به وقوع نپیوسته بود و تنها گروهی از جوانان و مردم فرانسه برای دفاع از حفظ محیط زیست اردو زده بودند تا از ساخت سدی جلوگیری کنند که برای کشوری مانند فرانسه که با مشکل بی آبی کاملاً بیگانه است کمی اغراق آمیز بنظر می رسد. موجب قیام های اعتراضی نسبتاً خشونت باری در خیابان های فرانسه شد، و رسانه های بین المللی به شکل گسترده این رویداد را پوشش دادند.
ولی چگونه است که مرگ این همه شهروند غیر نظامی (یا بطوری که در رسانه های «معتبر» جهانی رایج شده «خسارت جانبی») به این راحتی که در جنگ های استعماری اخیر مشاهده می کنیم، ممکن می گردد ؟ بی آن که واکنش همگانی در خوری را برانگیزد.
شگفت آورتر این که دولت اسلامی یا امارات اسلامی (داعش) که امروز در عین حال که (مثلاً) موضعش هدف بمباران ایالات متحده و همپیمانانش قرار گرفته، به همین هائی که آنهائی را بمباران می کنند نفت را به بهای یک چهارم قیمت اصلی می فروشند و از سوی همین اتحادیۀ به اصطلاح ضد تروریستی پول و اسلحه دریافت می کنند. اخیراً در منطقۀ جنگی کوبانی آمریکائی ها از آسمان اسلحه و مهمات پرتاب کرده بودند که نیمی از آن به دست داعشی ها افتاد. ولی آیا واقعاً این یک اشتباه و یا اتفاق ساده بوده ؟ و یا این که طرح دیگری در پشت آن نهفته است ؟
که این رویداد اتفاقی بوده باشد و یا نباشد در اصل قضیه تغییری ایجاد نمی کند، نظام سرمایه داری جهانی برای منافع غیر قانونی و چپاول منابع جهان کشورهای مستقل و ملت های قدرتمند را تحمل نمی کند، در نتیجه یک از نتایج «هرج و مرج سازنده» که در بنیاد اولترالیبرالیسم آنگلوساکسون به ثبت رسیده، هدفش از پای انداختن ملت هائی است که منابعشان را هدف گرفته.
می توانیم وقایع نگاری کنیم، ولی هر اتفاقی که در منطقۀ خاورمیانه روی می دهد در چهارچوب همین طرح است. اذهان ملت های کشورهای امپریالیستی نیز تحت تأثیر تبلیعات از سال ها پیش (از ده ها سال پیش حتی) کاملاً برای چنین جنگ هائی و چنین جنایاتی آمادگی پیدا کرده اند. نژاد پرستی و ناسیونالیسم (و البته ایدئولوژی طبقاتی) از خصوصیات آنها می باشد. تبلیغات به شکلی است که حتی جنایات داعش یعنی پیاده نظام کشورهای امپریالیستی را به حساب کشورهای مسلمان می گذارد.
البته می توانیم فصلی را نیز برای اتحاد دستگاه دین و خاصه اتحاد امپراتوری دین اسلام با امپریالیسم جهانی و ایدئولوژی طبقاتی و به همین گونه به عنوان عامل عمدۀ نیمه وحشی باقی ماندن و عقب ماندگی کشورهائی مفتوحه باز کنیم، که امروز آنها را در مقابل تهاجمات بربرهای نظام سرمایه داری شکننده ساخته است.
زیرا یکی از دلایل بی اعتنائی عمومی نسبت به کشتار شهروندان در کشورهای خاورمیانه و به همین گونه آفریقا، به فرهنگ محلی نیز مرتبط می باشد که برای جان انسان چندان ارزشی قائل نیستند، و مرگ و زندگی را به خواست پروردگار نسبت می دهند. حتی در کشوری مانند ایران، امروز شما اگر ایدئولوژی شهادت را زیر علامت سؤال ببرید، شما را به خیانت متهم می کنند، و می گویند که «می خواهید دفاع ما را خنثی سازید» یعنی این که آدمها حتماًٌ باید بمیرند. متأسفانه برای چنین جوامعی با چنین اعتقاداتی با توجه به انقلاب رایانه ای و رباتیزه شدن ارتش ها (قطعاً در ده سال آینده) ادامۀ حیات ممکن نخواهد بود.
امروز اگر فردی در یک نقطه از تهران به هر دلیلی مشکل جسمی پیدا کند و نقش بر زمین شود (مثلاً در اثر تصادف اتومبیل) معلوم نیست ظرف چه مدتی باید منتظر گروه نجات باشد، در صورتی که در پاریس فاصلۀ زمانی تا حضور گروه نجات حداکثر 5 دقیقه است.
