جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

قطعنامهٔ دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح دربارهٔ تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه

دبیرخانهٔ شورای جهانی صلح ــ 

پراگ، ۱۰ مه ۲۰۲۶ ــ

در طول بیش از دو سال و نیم از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه تشدید شده است.

پس از دهه‌ها کشتار مردم فلسطین و اشغال سرزمین فلسطین، سیاست‌های نسل‌کُشانهٔ اسرائیل در این دورهٔ زمانی شدت یافته است. با وجود آتش‌بس، این سیاست‌ها همچنان در غزه و کرانهٔ باختری ادامه دارند. شورای جهانی صلح بار دیگر بر موضع و خواست خود برای تشکیل یک دولت مستقل فلسطینی، در مرزهای پیش از ۴ ژوئن ۱۹۶۷، با بیت‌المقدس شرقی به‌عنوان پایتخت آن، تأکید می‌کند.

آخرین هدف نظامی امپریالیسم ایران بوده است. اگرچه شدت جنگی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه آغاز کردند کاهش یافته است، اما ابهامات عمده همچنان پابرجا است، و این احتمال وجود دارد که درگیری‌ها در هر لحظه دوباره شعله‌ور شوند. در حملاتی که تاکنون هزاران ایرانی جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر زخمی شده‌اند، اقتصاد و زیرساخت‌های کشور، دارایی‌های فرهنگی، و نهادهای آموزشی آسیب‌های شدیدی دیده‌اند.

دولت نسل‌کُش اسرائیل با سوءاستفاده از هرج‌ومرج ایجادشده توسط جنگ علیه ایران، بار دیگر حملات خود به لبنان را تشدید کرده است. با وجود آتش‌بسی که حاصل شده بود، حملات اسرائیل متوقف نشده‌اند و بسیاری از لبنانی‌ها همچنان جان خود را از دست می‌دهند.

امپریالیسم در حال اجرای تدارکات خود برای بازشکل‌دهی خاورمیانه مطابق با منافع خویش است. اسرائیل، به‌عنوان بخشی از نظام امپریالیستی، نقش پیشرو را به‌عنوان عامل اصلی اجرای این سیاست‌ها در منطقه ایفا می‌کند.

هدف اصلی امپریالیسم این است که دولت‌های منطقه دیگر به‌طور مستقل عمل نکنند و مواضعی مغایر با منافع امپریالیستی اتخاذ ننمایند. البته، آن‌ها همچنین مشتاق بهره‌برداری از منابع و زیرساخت‌های منطقه هستند، و برای دستیابی به این هدف، می‌کوشند دولت‌های منطقه را تضعیف کنند، ساختارهای دولتی آن‌ها را فرسایش دهند، و مرزهای آن‌ها را مبهم سازند. آن‌ها می‌خواهند دولت‌هایی را که مطابق با طرح‌های امپریالیستی عمل نمی‌کنند سرنگون کنند و تمامی نیروهای مخالف را خنثی سازند؛ همان‌گونه که در سوریه، هدف آن‌ها بر سر کار آوردن دولت‌های ارتجاعی وفادار به خودشان است. آن‌ها می‌کوشند با تحریک اختلافات قومی و مذهبی در درون کشورها، جوامع را تقسیم کنند. در غزهٔ فلسطین، تحت به‌اصطلاح «طرح صلح»، در تلاش‌اند نخستین مورد از این اقدامات را ــــ با هدف ایجاد نوعی منطقهٔ آزاد که در آن بهره‌کشی شدید از نیروی کار امکان‌پذیر باشد ــــ به اجرا بگذارند.

با این حال، در جنگ امپریالیستی اخیر علیه ایران روشن شده است که امپریالیسم برای دستیابی به اهداف خود با دشواری‌های بزرگی روبه‌رو است و به‌آسانی موفق نخواهد شد. مردم ایران در برابر حملات امپریالیستی متحد شدند، میهن‌دوستی نیرومندی از خود نشان دادند، و در برابر دشمن ایستادگی کردند. آن‌ها روشن ساختند که اجازه نخواهند داد تغییر رژیم خشونت‌آمیز یا مداخله‌ای که برخلاف ارادهٔ خودشان از بیرون تحمیل شود، تحقق یابد. مردم فلسطین و لبنان، که دهه‌ها مقاومت کرده‌اند، اکنون مردم ایران را همراه خود می‌بینند.

تا زمانی که مداخلهٔ امپریالیستی ادامه داشته باشد، دستیابی به صلح در منطقه ممکن نخواهد بود. امپریالیسم به‌دنبال ثبات یا صلح نیست؛ آنچه می‌خواهد تعمیق درگیری‌ها و نگه‌داشتن آن‌ها در سطحی است که بتواند آن را کنترل کند. مسیر دستیابی به صلح واقعی و پایدار در متوقف کردن تجاوز امپریالیستی و رها کردن مردم منطقه در صلح است. دشمنان صلح ممکن است قدرتمند مطلق به نظر برسند، اما جنبش‌های مردمی سازمان‌یافته می‌توانند آن‌ها را متوقف کنند.

شورای جهانی صلح تجاوز امپریالیستی در خاورمیانه را محکوم می‌کند و از تمامی جنبش‌های سازمان‌یافتهٔ صلح و نیروهای صلح‌دوست می‌خواهد که علیه آن اقدام کنند.