جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

استالین – تاجیکان مردمی ویژه‌اند


سخنرانی استالین در مراسم پذیرایی در قصر کرملین برای شرکت‌کنندگان در دهه ی  هنر تاجیکستان –  ۲اپریل ۱۹۴۱

برگردان- جیلانی گلشنیار

ماخذ- پراودا

   استالین- می‌خواهم چند کلمه درباره ی تاجیکان بگویم:


    تاجیکان مردمی ویژه ‌اند. آن‌ها نه ازبک‌اند، نه قزاق و نه قرقیز؛ آن‌ها تاجیک‌اند — کهن‌ترین مردم آسیای مرکزی.
“تاجیک” به‌معنای “تاج‌دار” است. ایرانیان آنان را بدین نام می‌خواندند، و تاجیکان نیز این عنوان را در کردار و فرهنگ خویش به‌کار گرفتند.

     در میان تمام مسلمانان غیرروسی قلمرو اتحاد جماهیر شوروی، تاجیکان تنها قومی ایرانی‌تبار و غیرترک هستند. مردمی که از دل روشنفکران‌شان، شاعری بزرگ همچون فردوسی برخاسته است. بی‌دلیل نیست که تاجیکان ریشه‌های فرهنگی خود را در فردوسی و میراث او بازمی‌یابند.

    شما در جریان این دهه، بی‌تردید دریافته‌اید که تاجیکان حس هنری لطیف‌ تری دارند. فرهنگ کهن و سلیقهٔ زیبا شناسانهٔ آن‌ها، در موسیقی، آواز و رقص‌شان تجلی می‌یابد.

    گاهی رفقای روس ما دچار اشتباه می‌شوند و همه را به‌هم می‌آمیزند: تاجیکان را با ازبک‌ها، ازبک‌ها را با ترکمن‌ها، ارمنی‌ها را با گرجی‌ها… این البته نادرست و یک اشتباه است.


تاجیکان قومی ممتاز، با فرهنگی اصیل و باستانی‌اند که در چارچوب اتحاد شوروی، آینده‌ای درخشان پیشِ رو دارند.
تمام ملت‌های اتحاد شوروی باید در راه توسعهٔ آن‌ها یاری ‌رسان باشند. من آرزو دارم که هنر تاجیکان توجه جهانیان را جلب کند.

  من برای شکوفایی هنر مردم تاجیک تلاش خواهم کرد، و بر پایه ی همین حقیقت است که ما، مسکوی‌ها، همواره آماده‌ایم در هر زمینه‌ای که لازم باشد به آنان یاری رسانیم و دعای خیر نثارشان کنیم.

     تلاش‌های استالین در زمینهٔ سیاست ملیت‌ها، به‌ همراه فداکاری هزاران تن دیگر، چهرهٔ آسیای میانه را دگرگون ساخت — سرزمینی که تنها ۱۰ تا ۱۵ سال پیش، به‌گفتهٔ  و. ای. لنین،  “در چنگال مردسالاری، نیمه‌وحشی‌گری و وحشی‌گری واقعی” گرفتار بود.

از میان حدود بیست هزار کارخانه ی صنعتی در دوران امپراتوری روسیه، کمتر از دو درصد در استان‌های آسیای میانه باقی مانده بود. طبق آمار سال ۱۹۲۶، تنها ۳٫۸ درصد مردم تاجیکستان باسواد بودند. در همان دوره، دولت تزاری از تاجیک‌ها رسماً ۵۵ نوع مالیات دریافت می‌کرد:
برای استفاده از زمین و آب، برای زندگی در خانه، برای تولد فرزند، برای حق روشن کردن اجاق، برای عبور از جاده‌ها، و بسیاری موارد دیگر…

اگر استالین سیاست روسی‌سازی پیش از انقلاب را ادامه می‌داد — سیاستی که منتقدان امروزی او چیزی جز جدایی قومی و مذهبی در آن نمی‌بینند — رشد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تاجیکستان امری ناممکن می‌بود.

تا سال ۱۹۴۰، حجم تولیدات صنعتی در جمهوری تاجیکستان ۸٫۸ برابر افزایش یافته بود. یک و نیم میلیون مترمربع مسکن ساخته شد و دو هزار و هشت‌صد مدرسه افتتاح گردید.

امروز، اگر کسی از همان سرزمین برای کار به فدراسیون روسیه بیاید، نخست باید در آزمونی جامع از تاریخ، زبان روسی و اصول قانون اساسی شرکت کند تا مجوز کار بگیرد.
آنان اجازه ی پیوستن خانواده و وابستگان‌شان را نیز ندارند.