دوش رفتم  بدر  میکده  خواب  آلوده گفت ساقی سخن لطف و عتاب  آلوده چشم بکشا چنین آتش سوز ن  را بین کشته سوخته وزخمی جوانان  را بین پیکر غرقه بخو نهای شهیدان را بین شور و فریاد  اسفبار یتیمان   را بین جنگ کفار به عنوان مسلمان  را بین این جنایات جنون آور انسان  را…

امین الله مفکر امینی 2017-19-09 گـریزانم زآن دوست ورفیقی که دورنــگ است اشکریزانم رفیقان! این چه فریب ونیرنگ است من شاهدم بسوگند خوری دغل بازان حــز بــم من شاهدم بتهمت بستگا ن بر دامان حــز بـم من شاهدم به نمک شناسان حزب رزمنده ای ما که جان فدا کردند بآرمان حزب رزمنـده ای مـا آنکـــه…

  حریره یوسف مقصودی خدایا چی حالی در این جهانت است به کدام راه روان،این جماعت است من گله ای ندارم از آن که کفر گویت است گله ای من بیشتر فقط از آن مسلمانت است   آنانی که در ظاهر ذکر الله ورد زبان شان است در حالی  که این دین، قربانی اعمال شان…

   به کس چه،گر بگویم کافر هستم مسلمان ، هندویم، یا بت پرستم به کس چه گر بجنگم با خرافات  شوم آزاد ، ز زندانش  بِرَستم بکس چه گر نشینم  کنج مسجد درِ  عشق را ، بروی خود ببستم به کس چه،گر بنوشم جام می را ویا اینکه،  قدح را ، بر شکستم بکس چه،گر…

رسول پویان ازین جنگ وازین بلوا چه حاصل ازین نفرین شـده دعوا چه حاصل ازیـن ویرانگـری، کـشـتـار مـردم ازین تـلوار خـون پالا چه حاصل دل نـــرم تــمـــــدن را بــه نــازم ز خـشم صخـرۀ خارا چه حاصل زهی رامشگـری در بزم فـرهنگ زطبل جنگ واز سُرنا چه حاصل وطـــن در آتـــش دوزخ بـســوزد بهشـت خفـته در…

كه تقديرش بدست خويش بنوشت ———————— نمى دانم چرا يكسر چنين است كه دست ما بدست هر لعين است نه سر داريم و نه هم اختيارش نه عشق ميهن و نه ابتكارش چرا ما مردم افغان چنينيم؟ چرا بى دست و پا و آستينيم؟ شنو ز علامه اقبال اندر اين باب دو بيت دلنشين و…

حریره یوسف مقصودی می خواهم بوت های کوری بلند به پای کنم می خواهم حرف های دلم را برت بیان کنم   می خواهم ناگفته ها را بی باکانه انشا ها کنم تا با رژ لب، سرخ یاران را تماشا ها کنم   می خواهم ظرافت های اندامم را آشکارا کنم می خواهم سیگاری بکشم…

اى كفش كه ميروى بسويش خواهش ز تست بخور برويش چون دشمن ملتست و مردم ميكن تو بصورتش تصادم محكم بخورى به پشم انبوش يا حد اقل به آن سر و گوش تا گشته حريف به كينه لايق درسى برسان به اين منافق قربان شوم اى مرد هراتى! قندى، شكرى، نقلى، نباتى! زبير واعظى…

رسول پویان هـنـوز شـوق نگاهـی نـرفـتـه از یادم بناز گـوشـۀ چشـمی دوباره کـن شادم به پیش سـرو سـخنگوی قــد و بالایی شکسته شاخه یی از شاخسار شمشادم ز بیـسـتـون خـیالی بـه گـوش می آیـد هـوای نغـمۀ شـیرین و شـور فرهادم ز شـوق عشـق هـریوا در دل تاریخ کـشــیـده خـامـــۀ ایـام نـقــش بهـزادم نقوش مکتب بهزاد…

چـو زلفش روز خـود ابتـر، نمیکردم چه میکردم به اشـــک غم چو دامن تــر نمیکردم چه میکردم   به مهـرویی که دین ودل، به خــال هنـــدویش دادم چو طفلان گريه در محضـــر، نمیکردم چه میکردم   ز سيلاب سرشکم همچو دریا گشت و من هردم فراز موج آن بسـتر، نمیکردم چه میکردم   ز اشک…

  خانه ها تاریک تاکی ، روشنایی ها کجاست تابش ی خورشید  آزادی و خیزشها کجاست مردم   بیچاره   در بی  سرنوشتی   تا بکی رزمش احزاب وجریانات وجنبشها  کجاست نخبگان بر روی  هم  در  اختلاف افتاده اند وحد ت و  همبستگی ها و تحرکها  کجاست کشورم   چون  دانه  گندم   میان   آسیاست مشت فولادین بفرق  دیو  کرگسها…

حریره یوسف مقصودی   می خواهم تا گیسوانم را  در امواج باد ها رها بکنم و  چون، کودک بازیگوشی، به شیطنت ها آغاز کنم می خواهم، چو رقاصه بد نام شهر، پایکوبی کنم و پیراهن، در این آشفته بازار، پاره پاره کنم می خواهم چون لخت مادر زاد مستی هاکنم هر حصاری فتح  و هر مانع،…

خواب ديده يك شبى “اشرف غنى” خواب هاى چرب و نرم و روغنى خواب مى ديده سپه سالار شده فاتح و سردار و لشكر دار شده بهر خدمت كرده بس سعى و تلاش محو كرده “طاعش” و خيل خفاش ديگر آن ديوانه يا ميزوف نيست بيخود و مستانه ى مشعوف نيست عبدل لشمك شده هم…

رسول پویان وطن ز فتنۀ قـومـی خـراب می گردد روان مــردم میهــن عــذاب می گردد وطـن به ورطۀ فقر و فساد می پوسد هلاک خنجـر قهـر و عتاب می گردد فساد و رشوه کند فلج دست دولت را فقط به چور و چپاول شتاب می گردد بـه چنگ تـیـره شـب ظلـم مافـیا مردم زرنج ودرد…

امین الله مفکر امینی 2017-25-09 گـرما راپرچمی، خلقی یاکافربگویند یـا مـــرام اقدس حزب ما را مــنافی دیـــــن ومذهب وطریقـت هابگویند بگویند مـا راهرچه میخواهند بگویند ولی ما گوییم که مــا برخاسته ایم زچــشمه ای آب زلال زنـــده گـانی که جان بخشیم تــــن هــای بیــجان چــو چشمــه ای آب زنـــده گــــانی روشنی بخشیم بر بســاط تاریکیــها…