تو كه زور و زر و سرمايه و لشكر دارى حرص بيشتر دارى پوند و كلدار و بسى ايرو و دالر دارى حرص بيشتر دارى مرد و زن گشته گر آغشته بصد رنج و الم هر دم از فرط ستم يا كه چند كاخ به بيرون و به كشور دارى حرص بيشتر دارى چور و…

شهر غزنین شده ویرانه و روزش شب تار مردمش در به در و نیست به یک قرار شهر فرهنگ و هنر شهر بزرگان ادب از چه آنروز چنین زار فتادست و نزار ظلم بی‌ جای در این شهر نمودند که نپرس از خدا شرم نکردند گروه غدار شهر مردان بزرگ ومدفن محمود سترگ با دریغا…

ماييم و جدال و بى وفاقى مرد و زن ما لجوجى ناقى تا پير و جوان و كودك مان بالنده به جنگ و اختناقى ار چى ز ازل به امر يزدان جنگجو شده ايم و طمطراقى در ريشه ى خود زنيم تيشه از خود نه گذاريم هيچ باقى بازار رياء ميان مان چاق هر يك…

  خـدایـا غـزنـی مـا در گرفته همه جا دود وخاکستر گرفته جسـد روی جسد افتاده یارب دد وحشی صفت خنجرگرفته ****** ابو ریحان سنایی گریه کردند زدل بهزادوجامی گریه کردند ز درد و ســوز تـاراج تمـدن همه با همصدایی گریه کردند ****** ز گـور مولـوی فـریـاد خیزد ز بلخ و بامیان صد داد خیزد دل…

“دل تنگ نباشد جاى تنگ نيست” تعصب نباشد چنين جنگ نيست “اجل گرفته ميرد، نه بيمار سخت” دروغست بميرد بد اقبال و بخت “همه را مار خورد و ما را بقه ى كور” واى از اين بخت بد و طالع شور “به لق لق سگ دريا مردار نمى شود” با خاين و جانى وطن گلزار…

باز دل غرقه بخون است به دادش برسيد خسته و زار و زبون است به دادش برسيد باز دندان به جگر رفته و دل اخته شده پاره و لخته ء خون است به دادش برسيد بسكه شب تا بسحر در تپش و وسوسه بود همه لرزان و جبون است به دادش برسيد واى زان ناله…

کمباور کابلی شهر غزنین ، نه چنین بود ، سرافکنده و زار خلق، افتاده سراسیمه ،به هر کوی وکنار جغد جنگ آمده نزدیک ، به دیوارهءارگ قصر سلطان، همه در تیر رس راکتبار «باغ پیروزی » عزادار  مصائب،پیهم بوی « بیرونی »  دگر نیست،درین لیل و نهار «صد هزار۱» یکسره ، گم گشت ز دفترچهء…

  سوله د ورونو ترمینځ خیر او د سلا خبر ده جنګ، تربګني ده جهالت دی د ریا خبر ده   دښمن د سولې تر نامه ځانله فرصت لټوي نه د اخلاص نه انسانیت نه د رښتیا خبر ده   دا چې غلیم زمونږ د ژوند ټوله هستيٍ تباه کړه صرف په ظاهره یې دوستي…

من به خاطر اينكه فيسبوك ندارم، هميشه سعى ميكنم تا از راه هاى ديگرى ، دوست و رفيقى برايم پيدا كنم…… آن هم با اين اصول و قواعد: هر روز از خانه بيرون رفته، به همه ى مردم ميفهمانم كه چه خورده ام، حالم چطور است، چه احساسى دارم، شب كجا بوده ام و چه…

افسار هر آن ملك، كه در دست خر است تا مرد و زن و خُرد و كلان خونجگر است جنگ و جدل و فساد و يا غارت و چور پيوسته به هر كرانه، هر بوم و بر است هر غايله و رنج و نفاق و غم و درد غوغا و غريو وحشت و شور و…

بی که در زندگی ریا نکنیم بهر همنوع خود جفا نکنیم تا شود صلح‌ در وطن دایم‌ دست بالا چرا دعا نکنیم همه گی با همیم و یک ملت اجنبی گفته کس صدا نکنیم به همه کار ما خدا داناست رو چرا سوی کبریا نکینم‌ از ره ی دشمنی و جنگ‌ و ستیز مردمی بی…

رسول پویان زمـیـن مهــمان بـزم آسـمان بود اگرمه لحظه یی از دل نهان بود شـراب سرخ افـشـانـیـد بـر مـاه خراب ومست خورشیدجهان بود چــو آبـی و بـنـفـش نـور بلـعـیـد ازین رو ماه کامل لاله سان بود نـه دیـو آمـد نـه ببر و اژدها یی اگرچه صورت مه خونفشان بود ز جـور خـونچـکان تیـغ انـسـان زچـشم…

تا به دست نآید مرادم پا فشاری میکنم نزد دونان کی روم یا عذر زاری میکنم از دو چشمم اشک میرزم به یاد رفته گان خانه دل را از این من آبیاری میکنم شعر نا موزون من خوانی کمی کن حوصله بار دیگر گر بخوانی دست کاری میکنم یک سر دارم فدای راه میهن خوش…

کمباور کابلی لاشخورها ، این وطن را پاک خورد هر نفس آمد، گلویش  را فشرد لاشخور ها، جمعیت ها ساختند « وحدت »ی کردند، به ملت تاختند نیش کژدم چیست، جز زهر و زقوم ائتلاف لاشخور، یعنی  هجوم !   «خر» کجا با خط کشی شد« گوره خر» از نجات و ائتلاف ،نامی مبر! این…

به اقتفای شعر مرحوم‌ صوفی عشقری (رح) می نوشتم سال ها گر رنگ‌ اگر‌ می داشتم دامن دانش گرفتم‌ چنگ اگر می داشتم لحظه‌ای از رنج‌ دنیا فارغ و در گوشه ای ساز می کردم دمی سارنگ اگر می داشتم خصم میهن چپ اگر میدید سوی کشورم فرق او را می شکستم سنگ اگر می…