رسول پویان وطن ز فتنۀ قـومـی خـراب می گردد روان مــردم میهــن عــذاب می گردد وطـن به ورطۀ فقر و فساد می پوسد هلاک خنجـر قهـر و عتاب می گردد فساد و رشوه کند فلج دست دولت را فقط به چور و چپاول شتاب می گردد بـه چنگ تـیـره شـب ظلـم مافـیا مردم زرنج ودرد…

امین الله مفکر امینی 2017-25-09 گـرما راپرچمی، خلقی یاکافربگویند یـا مـــرام اقدس حزب ما را مــنافی دیـــــن ومذهب وطریقـت هابگویند بگویند مـا راهرچه میخواهند بگویند ولی ما گوییم که مــا برخاسته ایم زچــشمه ای آب زلال زنـــده گـانی که جان بخشیم تــــن هــای بیــجان چــو چشمــه ای آب زنـــده گــــانی روشنی بخشیم بر بســاط تاریکیــها…

شعر از حریره یوسف مقصودی برخیز ای سنگر نشین ای بیقرار راه حق برخیر ای نام آورترینی رهبران در راۀ حق برخیر تو رزمندۀ با عزت ایمان و یقینی برخیر تو آن مرد جهادی و سراپا زیقینی برخیزای شیر ژیان و پاسبان راستتین راۀ حق برخیز ای مبارز بی پروا و  پاسدار راۀ حق برخیز…

بزرگ مردی از تبار انسانیت داکتر نجیب الله هادی عروسسنگ میان جنگل انبوه و تاریک درختان بلند پر برگ و باریک بسر میبرد انجا سه قبیله میان هم به جنگ با مکر و حیله قضا را زان یکی در بین هر دو ره بیرون نداشت زین سو وانسو ره ی بیرون شدن پر پیچ و…

رسول پویان غـزل دوبـاره در دل با نـوای ساز می آید ز فـریاد سـکوتـم یـک جـهان آواز می آید اگر چه سـاز دل را بشکند اندیشـۀ افـراط ز هـر تـار گسـسـته نغـمـۀ شـهـنـاز می آید زتنهایی بـرون می آردم شـور غزل گویی که رقص واژگان درخاطرم دمساز می آید دل غم پرورم درمحفل مستان به…

روزی زمستانی بود و هوای بیرون نیز از شدت خاص سردی (سرما) برخوردار بود. ابر های سرگردان تاریک با باد خیز توفانی نوید برف را در گوش طبعیت زمزمه می کرد. روزگار سرد زمستان عابرین  را مجبور به لباس های گرم زمستانی کرده بودند. هوای داخل رستورانت گرم بود، دل ادمی نمی شد که به…

با تو فيسبوك شبى باز از آن صفحه گذشتم همه تن چت شدم و تشنه ى مسكال تو گشتم شوق پيغام تو لبريز شد از جام وجودم شدم آن شاعر چت باز كه بودم تا كه در صفحه ى فيس بوك تصاوير تو تابيد دلم از وسوسه لرزيد هر طرف هلهله پيچيد يادم آيد كه…

از هادی عروسسنگ تاریخ گذاریی پر از سودا بود اسطوره ادمان درین دنیا بود این نسل بشر چرا بود تشنه یی خون؟ قا بیل مگر نشانه ی پایا بود؟ گر قتل بشر شرط مسلمانی بود امروز همه پیروان – اتیلا بود گر نسل و نسب نشانه ی والایست هتلر به همه یگانه و والا بود…

نوشته نذیر ظفر زمانه یاد تـــــــــرا در دلـــــم هویدا کرد مرا به مــــــوسم پیری دوباره شیدا کرد نخواســـــتم بکسی راز خود بگویم لیک دلم ز لغــــزش خود راز عشق افشا کرد به دانه دانه ای انـــگور میخورم سوگند که چشم مست تو شوق مرا به مینا کرد الهی دســــــــت قلم زن شود جدا از تن…

امین الله مفکرامینی 2017-13-09 کـاش نبودی به چمن جـزنوای بلبل شیرین سخن که دلم گرفته بس ز نوا هـــای هـــر زاغ وزغن گلان پــژمرده وغنچه ها زخـــنده بسته دهــن بلبللان ماتم گرفته زغم شاخه های خشک چمـن قیامت به پا بر خاسته است به باغ و بستان وطن که دلقک ها جا دارند به صریرعلــم…

ناز بر عاشق اى نگار مكن                دل ما را تو داغ دار مكن هم نشين رقيب سفله مشو                عالمى را به پاى دار مكن صنما! عهد خود ز ياد مبر                 سست پيمان من نكار مكن مدعى…

شعر از حریره یوسف مقصودی دلم می خواهد برگردم به دوران کودکی دلم می خواهد برگردم به دوران بچگی دلم می خواهد برگردم به همان دورانی که روزگاری روی دیوارهایش می کشیدم عکس های یادگاری برگردم به همان دوران ساده گی و یکرنگی برگردم به همان دوران همصدایی و همدلی به همان دورانی که در…

 نوشته نذیر ظفر گفتم مرا دو چشــــم تو زیبا خراب کرد ساقی ؛ به طعنه گفت که مینا خراب کرد مجــــنون جنون نداشت ز روز ازل ولی او را فــــراق طلــــــعت لیلا خراب کرد زندان نـــــبود مسکن یوسف ز بهر جرم وی را جــــــفای عشق ذلیخا خراب کرد تا میــــخکوب خال لـــــــب لعل او شدم…

د ژمی زړه و، د سړې هوا لمنه هرې خوا ته خوره وره وه. د ماښام تته تیره د غرونه په څوکو خپره شوه. کابو دا لس دولس ورځې چا د لمر سترګه نه وه لیدلې. ډیری وخت به وریځې له شماله جنوب ته کوچیدې او دلته یوه باور هم د خلکو په ذهنونو حکومت…