تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

پاکستان ليوني سپي چيچلی؛ له وفادارۍ پرته ملګرتيا غواړي

وروسته له هغې چې د کابل ـ اسلام اباد په اړيکو کې ترينګلتيا اوج ته ورسېده؛ پاکستان له افغانستان سره د اړيکو د رغولو په هڅه کې شو. کابل ته يې بيلابيل دولتي پلاوي يې کابل ته راغلل، څو ورځې وړاندې د پاکستان د پارلمان پلاوی د ولسمشر غني د پخلا کولو او د کابل او اسلام اباد د اړيکو د بيا رغولو لپاره راغی، دوه ورځې وروسته يې د استخباراتي شبکې مشر نويد مختار له يو پلاوي سره راغی او اوس دا دی ويل کيږي چې د ژورناليستانو يو پلاوی يې کابل ته راغلی څو د رسنيو له لارې د دواړو هيوادونو تر منځ اړيکې له سره ورغوي.

د ژورناليستان ياد پاکستانی پلاوی په داسې مهال کابل ته راځي چې له دې وړاندې د پاکستان پارلماني او د استخباراتي ادارې پلاوي له کابله ناهيلې بيرته د پاکستان پر لور رهي شول. آن د استخباراتو پلاوي سره يې افغان ولسمشر غني ډير تند برخورد وکړ او ناهيلی يې پاکستان ته رخصت کړ. کله چې د پاکستان له پارلماني پلاوي وروسته د آى اېس آى مشر نويد مختار کابل ته راغی، نو ولسمشر غني ورسره په ډېره ترخه ژبه خبرې وکړې او ورته يې وويل، چې که غوښتنې يې ونه منل شي او پاکستان په خپلو تېرو کړو ژمنو عمل ونه کړي، هيڅ افغان چارواکى به د اړيکو رغولو په موخه پاکستان ته لاړ نه شي او هيڅ پاکستاني چارواکي ته به اجازه ورنکړي، چې د افغانستان خاورې ته داخل شي.

پاکستان د افغانستان به مقابل کې ډير حساس سياست پر مخ وړي، په دې معنا چې له هرې لارې او طريقې غواړي چې هم افغان برباد کړي او هم ورسره په ښکاره کې د دوستۍ اړيکې ولري. کله هم چې د کابل او اسلام اباد اړيکې ترينګلې شوي؛ نو پاکستان تل په بيلابيلو آپشنونو په استفادې هڅه کړې چې دا اړيکې له سره ورغوي. اوس د دې لپاره چې يو ځل بيا د کابل او اسلام اباد اړيکې عادي کړي؛ خپل څو پلاوي يې کابل ته راواستول چې ولسمشر غني پخلا کړي. دا دی په همدې لړ کې يې دا ځل د رسنيو مشران راواستول. خو پوښتنه دا ده چې په رسنيو يې څومره باور کيدلی شي؟ د پاکستان رسنۍ څومره خپلواکې دي او په کومه کچه خپل رسنيز رسالت سر ته رسولی شي؟

په پاکستاني رسنيو څنګه باور کيدلی شي؟ دوی خو نه يوازې دا چې خپل رسنيز فعاليت يې هير کړی دی بلکې مستقيماً د پاکستان د استخباراتي ادارې او پوځ تر قوماندې لاندې فعاليت کوي. ځکه تيره ورځ چې څو ورځې وړاندې د کندهار په سپين بولدک کې پر افغان خاورې پاکستاني پوځيانو بريد وکړ او له کلک افغاني مقاومت سره مخ شول چې يو زغروال موټر يې وسوځېده، بل يې د افغان پوله ساتونکو لاسو ته ولوېد، د نورو تجهيزاتو سره سره يو پاکستانى پوځ او ورسره موټر يې هم افغان پوله ساتونکو ونيول، نو په هغه وخت کې همدغو پاکستاني رسنيو د افغان چارواکو او حکومت پر ضد پراخ پروپاګند او درواغ شروع کړل چې ګويا ٥٠ افغان پوځيان يې وژلي، له سلو زيات يې ټپيان کړي او د افغان پوځ څلور پوستې يې هم له منځه وړي دي.

همداشان کله چې په سپين بولدک کې پاکستان پوځيان د سرشمېرنې په نوم افغان خاورې ته ننوتل او د افغان سرحدي ځواکونو لخوا يې کلک مخنيوی وشو؛ نو پاکستاني پوځيانو پر تورخم توغنديز بريدونه پیل کړل چې څو ټانکرونه په کې وسوځيدل او يو تن په کې ووژل شو. په همدې وخت کې پاکستاني رسنيو د آی ايس آی او پوځ په اشاره د افغان حکومت پر ضد بیا هم پوچ تبليغات پيل کړل چې ګويا افغان حکومت په تورخم کې په پاکستاني ځواکونو بريد کړی دی او ملکي خلک يې وژلي دي. او همداشان ډيری نورې بېلګې هم شته چې د استخباراتو او پوځ لخوا د پاکستاني رسنيو په انحصار دلالت کوي. نو په داسې يو حالت کې چې رسنۍ يې هم د استخباراتو او پوځ لخوا منحصر شوې وي؛ کله د دوه هيوادونو د اړيکو په رغولو کې مثبت ګام اخيستلی شي؟

بيا هم وايم چې پاکستان ليوني سپي چيچلی دی چې له افغانستان سره له وفادارۍ پرته ملګرتيا غواړي. دوی بايد خپله ملګرتيا او ښې اړيکې په عمل کې ثابتې کړي، که ښې اړيکې له کابل سره نه ساتي؛ نو کم تر کمه بد خو دې هم نه رارسوي. دا سمه ده چې پاکستان د نړۍ په نقشه کې د افغانستان ګاونډی هيواد دی او  خلاصون مو ترې نشي کيدلی یعنې دا امکان نه لري چې افغانستان دې د پاکستان له ګاونډيتوبه انکار وکړي. خو بايد د ښه ګاونډيتوب لپاره کار وشي او دا کار هغه وخت امکان لري چې پاکستان د افغانستان پر وړاندې له دوه مخې پاليسۍ لاس واخلي او په عمل کې خپله ملګرتيا ثابته کړي. له دې پرته که کلونه هم تير شي د کابل ـ اسلام اباد اړيکې به ثابت حالت ونه لري.

لیکنه : خوشحال آصفي