دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

بیست سال امریکا غرب و ناتو درین سرزمین بساط خون…

افغانستان از تنگناهای خونین و ویرانگر عبور داده شده و…

تمنای رهایی

رسول پویان تبسـم حال خـوش در خاطر دل می کند جاری ولی…

بیکس محمد قادر

استاد "بیکس محمد قادر" (بێکەس حەمە قادر) شاعر و نویسنده‌ی…

عشق بود آن !

امین الله مفکر امینی                        2026-22-!06 در ایــن دهری ِ مجاز مجوییـــد ومگویید…

اسلام‌گرایی؛ از رستاخیز ضد استعمار تا چالش افراطیت و امکان…

نویسنده: مهرالدین مشید مطالعه‌ای در اندیشه متفکران مسلمان و تجربه افغانستان،…

لرمانتوف نابغه سرکش ادبیات روسیه

برگردان. رحیم کاکایی «خانه من هر جا که آسمانی باشد، آنجاست...» مترجم: همپای…

افغانستان در چهار راۀ رقابت های ژیوپلیتیک و ا ستراتیژی…

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتژیک پاکستان و هند تا عمق…

جنگ های فناورانه وفکری در عصر جدید ، بررسی جایگاه…

مقدمه . إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ…

خطر متافیزیگ نادیده گرفته شد

Metaphisiker. آرام بختیاری فلسفه متافیزیک؛ رونق دین، اعتراض سکولاریسم.  نوع تفکر متافیزیکی در…

مرگ چیست؟

برهان الدین « سعیدی »  به روز مرگ چو تابوت من…

وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

«
»

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان آنرا میزبانی می‌کرد، سران نظامی — سیاسی آن کشور را به هزیان گویی رسانیده است .

پس از انفجار در مسجد اهل تشیع در اسلام آباد و تلفات ناشی از آن صحنه سازان نظامی — سباسی پاکستان چنین افسانه سر دادند :

منفجر کننده چند بار به افغانستان رفت و آمد داشته است ، این انفجار به هدایت هند و از مسیر افغانستان صورت گرفته است ( دروغ های شاخدار معمول در دستگاه های نظامی — پاکستان )

چن پرسش :

— شما ها که از رفت و آمد چندین بار این تروریست بین افغانستان و پاکستان آگاهی داشتید و اورا می شناختید چرا دستگیرش نکردید و چرا مانع عمل او نشدید ؟

— آز خط فرضی دیورند که با تمدید سیم خاردار تحت پوشش ممانعتی قرار دارد چگونه چندین بار رفت و آمد به افغانستان شده است ؟

— استخبارات قوی ، اردوی منظم ، پولیس فعال و ملیشه ها چگونه با تروریسم می رزمند که از افغانستان تا اسلام آباد یک انتحاری به گفته شما شناسایی شده با مواد منفجره اش،مصئون و بدون مزاحمت بوقت معین ( نماز جمعه ) خودرا می‌رساند و عملش را انجام می‌دهد؟

— داعش که مسئولیت این عمل را به عهده گرفته است بحیث یک جریان مذهبی افراطی چگونه حاضر می‌شود به امر یک کشور غیر اسلامی ( هندوستان ) مرتکب چنین جنایت شود ؟

— طی چند ماه اخیر پنج داعشی در کراچی ، بلوچستان و صوبه خیبر پشتونخواه ترور شده اند و حدود سه روز قبل به اثر حمله افراد ناشناس به یک مرکز آموزشی و تربیتی تروریستی داعش در خیبر پشتونخواه یازده عضو داعش کشته شد ، با این هم میگوئید داعش در افغانستان است ؟ با چنین مراکز آموزش و تریننگ در داخل خاک تان چرا یک انتحاری خطرات دستگیری و افشا شدن را قبول کرده به افغانستان بیاید و بعد به اسلام برسد ؟ چرا از مراکز خودی در داخل خاک پاکستان تجهیز و آماده عمل نگردد ؟

با چنین تبلیغات سخیف و بهانه تراشی های غیر موجه نمی‌توانید از حقیقت وجودی داعش و مراکز آن در سرزمین تان انکار کنید ، با این شیوه های کاری شما حقیقت مبارزه با تروریسم را در غبار سیاه گمراه سازی می پوشانید ، اما در لفظ،نام از مبارزه با آن میبرید . طی پنجاه سال اخیر با همین شیوه تروریسم را پرورش دادید و سرزمین تانرا در بدل پول به اختیار امریکا در امر بهره گیری از تروریستان گذاشتید و حالا با دست و پاچگی مشهود گاه به هند و گاه به افغانستان اتهام می بندید ، در مبارزه با تروریسم صادق نیستید ، با این سیاست دو پهلو خود و سرزمین تانرا بیشتر از پیش بسوی تباهی سوق می‌دهید.