رسم سگ بازان
ف.بری
سگی دیدم قوی و چست و چـــــالاک
به جنگ با دیگران چون شیر بیباک
بودی صاحب از او راضی وخنـــدان
حریفش کی بودی ســـــگها به میدان
به هرکی رخ نمودش می نمود جنگ
چو بودی هم جوان وهم قوی چنگ
زخوراکش نبودی هیچ کــم و کاست
مهیا بود بر وی هرچه می خواست
پــــــگاهش بود با گوشـــت و نواله
بـــــه بیگاه تخم و شرینیش حــواله
بیاسودی به خوابگاهش به راحـــت
چو مهمــــان عزیز، با قرب وعزت
بهای این همـــه تیمار و نعمــــــت
نبـــودی جز جدال و خشم ووحشت
به جنگش مینمودهرگاه که میخــــــواست
بودی دشمن به هرکس خواست ونا خواست
بیامد آن گهی کاو را نبـــود حـــال
نه زوربـــــــازوو نی فک وچنگال
مقابل کی شدی با شیــــــر مستـــان
نبـــــــودش جرئت و نی قوت جان
چو افتاد از سگی و از مهــــــارت
نبــودی صاحبش را بر وی حاجت
وجودش بی بها بود با هــــــــزینه
نبـــود صاحب دیگر خوش پرورینه
بدارش بر کشید آن یار دیــــــــــرین
رهـــــانید خویش را زین بار سنگین
به دنیا رسم سگبازان همیـــــن است
سخا و مهر شان کی راستیــــن است
سگ بیچاره در پایش ســـــــگی کرد
ندانســـــت کاز برای کی و چی کرد
