تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

دنیا څه کوي او طالبان څه کوي!

زمریال اشنا

نوره نړۍ د خپل تخنیک او تکنالوژۍ په پیاوړتیا لګیا ده او زموږ طالبان خلکو ته زړې ببولالې غږوي.

ډېرلرې نه ځو زموږ ګاونډيو هېوادونو ایران، پاکستان او تاجکستان ته کتنه کوو.

کله چې په افغانستان کې جګړه پیل شوه، نو ورپسې په ایران کې هم اسلامي انقلاب وشو او ملایان په کې واک ته ورسېدل. اوس ایران د اټومي انرژۍ په ګډون، توپونه، ټانکونه، الوتکې، بېړۍ او هر ډول څیزونه او وسایل جوړولای شي. له ۴۰ کلونو راهیسې امریکا ورته غاښونه چيچي، خو پرې د تېري او برید جراات نه لري او دا ځکه چې ایران پیاوړی تخنیک او تکنالوژي لري. زموږ پر خاوره کله یو او کله بل رادانګي ان تر دې چې مار خو چیچلو، اوس چنګښې مو هم چیچي. په زرګونه کیلومتره خاوره مو پاکستان رالاندې کړه او تراوسه یوه ستنه هم نه شو جوړولای هغه هم له پاکستانه رانیسو.

همدا ډول پاکستان درواخله، چې له موږ يې ازادي واخیسته او اوس د اټومي بم په ګډون، الوتکې، ټانکونه او هر ډول وسلې جوړولای شي.

تاجکستان، ازبکستان او ترکمنستان چې تر پرونه د شوروي په اسارت کې وو، موږ ته برېښنا راکوي او خوراکي توکي مو له هغوی دي.

که له دې جګړو څه جوړېدای نو موږ او فلسطین به د نړۍ اول نمبر ابرقدرتونه وو، ځکه تر ټولو د اوږدې مودې جګړې مو کړې دي.

  دغو جګړو ورځ تر بلې خوار او ذلیل کړو، ځکه د جهاد په نوم خپلو نفسونو ته جګړه شوې او د پردیو او متجاوزینو پرځای په کې خپل وروڼه او مسلمانان وژل شوي دي.

جهاد چې مقصد يې یوازې د الله ج د رضایت ترلاسه کول دي ډېر فضیلت لري او له لومړي سره د پرمختګ او پراختیا سبب ګرځېدلی دی.

په یوه روایت کې راځي: وايي د هارون الرشید په وخت کې د غلو یوه مشهوره ډله وه چې ان حکومت پرې ډېرې پیسې انعام ایښی و. د غلو دغه ډله نیمه شپه د ډوډۍ خوړلو لپاره د یوه کلیوال دروازه ټکوي او ورته وايي چې مجاهدین دي او ډوډۍ غواړي.

د کور خاوند په ډېر اخلاص سره ورته ډوډۍ ورکوي او د اوداسه اوبه ورته تیاروي. د یوه غله په کوزه کې چې لږې اوبه په کې له اودسه يې پاتې دي، د کور خاوند یې اخلي او د یوه زوی په پښو یې وهی چې له موره شل پیدا شوی و. دی الله ج ته سوال کوي چې د دې مجاهدینو په روی یې زوی ورغوي.

الله ج د دغه سړي دعا قبلوي او زوی یې رغېږي. سبا يي د کور خاوند د غلو له دې ډلې مننه کوي او کېسه ورته کوي.

غله چې له کوره وځي پخپلو منځو کې وايي، کله چې د جهاد نوم دومره فضیلت او ښېګڼه لري، نو خپله جهاد به څومره فضیلت لري، ولې غلا نه پرېږدو او جهاد نه کوو، نو ټول غله د هاورن الرشید دربار ته ورځي او له هغه غواړي چې جهاد ته یې واستوي.

په تذکره الاولیا کتاب کې راځي چې شیخ ابوسعید به چې کله دېوال ته ویل ځه هغه به حرکت کاوه او لکه اس به ته. ابوسعید به خلکو ته ویل چې کله ایمان سم وي؛ نو دېوال د هر چا په خوله حرکت کولی شي. له هغه وخته تر اوسه د خلکو ترمنځ دغه وجیزه پاتې ده چې وايي که ایمان سم وي، نو دېوال هم حرکت کوي.

دلته له ۴۰ کلونو راهیسې یوشمېر کسان د جهاد په نوم جګړه کوي، خو چا یې د جګړې فضیلت ونه لیده او ورځ تر بلې یې بدتري رامنځته کړې ده. هېواد یې د فقر او بدبختۍ لور ته وړی دی او له خپلو ګاونډیانو یې ۵۰۰ کاله شا ته غورځولی دی.

طالبان باید نور خپله جګړه بس کړي، ځکه خلک له جګړې ستړي دي او لکه نور ولسونه په سوله کې ژوند غواړي او هیله لري چې پیاوړی تخنیک او تکنالوژي ولري چې پردي یې خاورې ته په بده سترګه ونه شي کتلای.

طالبان د خپل نفوذ لاندې سیمو کې د پراختیايي کارونو او پروژو مخنیوی کوي او هم پخپله ایډیالوژۍ کې له پراختیا، تخنیک او تکنالوژۍ سره مخالفت لري.

د یوه عاقل او بالغ انسان په توګه هر طالب دې یو ځل خپل سر ګرېوان ته ښکته کړي او له ځانه دې وپوښتي چې دنیا څه کوي او دوی څه کوي؟ او آیا دوی د ټول د پردیو د ګټو خاطر نه کوي او یا آیا دوی د پراختیایي کارونو او پروژو مخنیوي د خپلو بادرانو د خوشالولو له پاره نه کوي؟ او په دې دوی نه پوهېږي چې دوی په دې پاکه خاوره کې خاپوړې کړي دي او د دې ملک له خاورې تغذیه شوي دي او د دې هېواد پاکه هوا تنفس کړې ده او باالخره  دا خاوره ورته د مور حیثیت لري او باید د جګړې پر ځای د سولې لار غوره کړي څو پرمختګ او پوهې ته لاره هواره شي او خلک د ارام ساه وباسي.

پای