بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

«
»

الزام استراتژيك و دامنه روابط ايران و افغانستان

جايگاه ژئوپلتيک و استراتژيک افغانستان در سياست خارجي ايران به گونه اي است كه وجود حدود 950 كيلومتر مرز مشترك بين ايران و افغانستان، پيشينه تمدني زباني و فرهنگي ، كشت و تجارت بخش عمده مواد مخدر در همسايه شرقي و وجود ناآرامي هاي متعدد قومي و سياسي و  پيامدهاي متعدد سياسي –  امنيتي براي ايران داشته و از اين روي اهميت اين كشور را به لحاظ ژئوپلتيكي و ژئواستراتژيكي دو چندان  كرده است. به‌علاوه وجود روابط كهن تاريخي و فرهنگي، بر اهميت ژئوكالچر افغانستان براي ايران اشاره دارد. در همين راستا مي توان افغانستان را حياط خلوت فرهنگي ايران دانست. چرا كه به لحاظ فرهنگي، ايران هيچ بديلي در افغانستان ندارد. يعني پيوندهاي زباني، فرهنگي و تاريخي چنان دو كشور را  به هم تنيده كرده كه هيچكس نمي تواند جاي خالي فرهنگي ايران در اين كشور را پر نمايد.
بدون شك روابط بين دو ملت ايران و افغانستان به دليل سوابق تاريخي و فرهنگي و ديني در سطح بسيار مطلوبي است . اما بدون شك روابط ايران و افغانستان طي سال‌هاي اخير فراز و فرودهايي داشته است. گاه مواضع نسنجيده و گاه فشارهاي خارجي تاثير نامطلوبي بر گسترش روابط  داشته است اما به رغم اينكه دو كشور ظرفيت‌هاي فراواني براي گسترش روابط در عرصه هاي مختلف دارند. در اين بين سفر اخير  اشرف غني مي‌تواند تاكيدي ديگر بر اهميت استراتژيكي و راهبردي ايران باشد . در اين بين هر چند كشور افغانستان به شدت به كمك‌هاي خارجي وابسته است و كشورهاي غربي و عربي بسياري چندان  نگاه مثبتي به حضور و گسترش روابط ايران  و افغانستان ندارند و از سوي ديگر هم با وجود شكاف‌هاي زباني ، قومي و مذهبي در جامعه افغانستان برخي گروه‌ها نوعي مواضع ضد ايراني داشته و زمينه را براي سوء استفاده رقباي ايران فراهم كرده‌اند و در كنارآن نيز چالش هايي چون اختلاف بر سر حضور خارجي ها و چالش بر سر مسئله تقسيم آب رودهاي مرزي به‌ويژه هيرمند و هريررود وجود داشته است اما بايد  گفت  الزام هاي استراتژيك دو كشور را به همكاري مداوم فرا مي‌خواند. در اين بين تهديدهايي چون كشت فراوان مواد مخدر در افغانستان و صدور و ترانزيت آن از طريق مرزهاي ايران ، مسئله مهاجران افغاني ساكن در ايران دو كشور را به همكاري وا مي‌دارد. در بعد ديگر فرصت‌هايي چون وجود پيوندهاي مشترک فرهنگي و تمدني کشور افغانستان با ايران از يك سو نقش و توانايي قدرت نرم و رويکردهاي فرهنگي ايران در افغانستان را  افزايش مي‌دهد و از سوي ديگر به گسترش همه جانبه روابط  سياسي امنيت و  اقتصادي خواهد انجاميد.

فرزاد رمضاني بونش