از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

افغانستان: ورود به موقع وخروج درست

پارتال/پراودا.رو: سی و پنج سالگی (35) ورود نیروهای نظامی اتحاد شوروی و بیست و پنج سالگی (25) خروج نیروهای نظامی شوروی را از افغانستان در فضای غیر عادی جشن گرفتند.

راجع به ( علت، عواقب و درسها ازین مناقشه یا اختلافات) که باید گرفت، اخبار پراودا و ستاره سرخ اولینیکوف و وادیم فرسویچ کارشناس مستقل نظامی در فضای باز موضوع را به تفکر و اندیشه گرفتند.

وادیم اکولوف از( 1984ـ1989) الی خروج قوت های نظامی شوروی به صفت گزارشگر روزنامه پراودا در افغانستان مصروف خبرنگاری بود.

فرانس ادموف گفت: ما نمیتوانستیم که با قوت های محدود خویش در اواخر ماه دسمبر (1979) داخل افغانستان نشویم و طور درست در فبروری سال (1989) بیرون آمدیم.

در آن زمان، در اتحاد شوروی بسیار ساده، آسان و بهتر بود که به مردم خود بگوئیم که ما وظایف انترناسیونالستی خود را انجام میدهیم. اما در واقعیت امر که آنوقت و همین حالا عملیات جیوپولیتیکی قوت های جهانگرایی و برخورد های جهانگرایانه در حال دست به کار شدن در آورده شده بودند و هنوز که هنوز است جریان دارد و ما از سرحدات جنوبی کشور و از قوت های خویش که در آن مناطق جابجا شده بودند دفاع به عمل می آوردیم، این را باید بدانیم و به خاطر داشته باشیم.

در آنصورت یکباره وقایع امروزی اوکراین کاملاً روشن میشود که مطلب و سر نخ در کجا است؟! بر اساس درک این وقایع حوادث بیست وپنج سال قبل افغانستان بخاطره ها تازه میگردد.

جز ورود قوت ها به افغانستان چاره دیگری نبود.

الکساندر اولینیکوف: میخواستم از همه نخست توجه خواننده گان را به ارقام رسمی آتی جلب نمایم.

در طول سالهای جنگ هفتصدو پنجاه هزار (750000) نیروهای ما داخل افغانستان شدند. در جریان جنگ ها به تعداد پانزده هزار و پنجاه و یک (15051) کشته، بیش از پنجاه هزار( 50000) زخمی، چهارصدو هفده( 417) تن اسیر و یا کاملاً مفقود الاثر گردیدند. از جمله ای417 تن فقط سی (30)  تن را توانستیم نجات دهیم. به تعداد دوصد (200) سرباز، صاحب منصب و جنرال به القاب مختلف مفتخر گردیدند که بیست و شش تن آن لقب قهرمان اتحاد شوروی و لقب قهرمان روسیه را بدست آوردند، از آنجمله به بیست و پنج (25) تن این درجات افتخاری بعد از مرگ اعطا گردید.

این ارقام در کانسفرانس علمی ـ عملی یازدهم فبروری 1989 در مرکز موزیم قوای نظامی بار بار اعلام شده است، نقطه دلچسب کانفرانس درین بوده که، اشتراک کننده گان کانفرانس برای بار اول به رئیس دولت روسیه مشوره دادند تا پیشنهادی را در رابطه به ارزش سیاسی خروج با عجله قوت ها از افغانستان را در کانگره 1989 پارلمان اتحاد شوروی بازنگری نمایند.

نظریات آتی دیگری نیز وجود داشت، طور مثال وزارت دفاع نظر دارد که مطرح کردن این سوال که بیست و پنج سال از خروج نیروها سپری شده است، ضرورت به بازنگری است یا خیر؟، نظر شما ؟

وادیم اکولوف میگوید: بازنگری ضرورت است چون وسایل و وسایط زیادی وجود دارد که به کمک آنها میتوان داغ یا لکه جنایت کارانه را که متوجه ما میسازند پاک و از بین برد. حال افغانها شخصاً وجود و حضور مارا نظر به قوت های محدود امریکایی به خوبی درک میکنند، بین ما ارزش گذاری های احمقانه و تحریف کردنها به عدم کفایت و بیخبری جشن وارانه اجازه میدهند.