افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

«
»

د پاکستان د لېونتوب چاره څه ده؟


دوه اویا کاله کیږي،چې د پاکستان په نوم یوه سرطاني غده د نړۍ پر بدن را ښکاره شوې ده.
د نړۍ د نورو هېوادونو په ډله کې د دې سرطانې غدې له شاملېدو وروسته په افغانستان کې د پاکستان له لوري پر جنجالي کرښه(ډیورنډ) او د افغانستان په ځينو سویلي ولایتونو په سلګونو ځله تېری شوی او له صفرې نقطې څخه دېخوا یې د افغانستان د ننه؛ په سلګونو کیلومټره ځمکه لاندې کړې. سره له دې چې افغان دولت د امریکا په شمول له ناټو تړون او د نړۍ له نورو لسګونو هېوادونو سره ستراتیژیک، امنیتي او دفاعي تړونونه لري،خو بیاهم نه د امریکا او نه د ناټو ځواکونو لخوا د پاکستان د دغو ښکاره تیریو په مقابل کې د افغانستان ننګه کړې او نه يي په ملګرو ملتونو کې په اړه کوم قانوني اقدام شوي دی.

پاکستان تل په افغانستان کې له هر فرصته ګټه پورته کړې،کله یې سیمې لاندې کړې او کله یې هم ترهګرو په واسطه د افغانانو وینې تویې کړې دي او په دفاع کې یې زموږ ګڼ شمیر امنیتي ځواکونه شهیدان او په لسګونو ټپيان شوي دي، خو له بده مرغه چې حکومت مشران مو پرې کاڼه غوږونه ناست دي.

دا خو لا پرېږده،چې اوس یو ځل بیا د پاکستان ډول ته څڼې غورځوي او پر خبرو یې تل غولېدلې دي.

پاکستان له څو کلونو راهیسې د افغانستان په یو شمیر سرحدي ولایتونو راکټي بریدونه کوي چې د انساني او مالي زیان او مرګ ژوبلې تر څنګ په کې د هېواد طبیعي ځنګلونه او ځنګلي ژوي هم زیانمن شوي دي. د کونړ، ننګرهار، نورستان، خوست، کندهار او پکتیکا ولایتونو په ځینو ولسوالیو کې د پاکستاني پوځ په ړندو راکټي بریدونو کې مو ګڼ شمېر هېوادوال شهیدان او ټپیان شوي دي؛ همداشان د حکومت په کورنیو چارو کې په خلاص مټ لاس وهنې کوي، خو پوښتنه دا ده چې افغان حکومت یې په مقابل کې چوپتیا ولې غوره کړې ده

او یا تر دې حده مجبور دي،چې د دوی د هره بلنه مني؟
ځواب څرګند دی؛ اصلا د حکومت مشران د خپلمنځي اختلافاتو په سیند لاهو دي او کوچنیو موضوعاتو کې د ښکېلتیا له امله دا وخت نلري،چې له واحد دریځه د پاکستان پر وړاندې ودرېږي او له منظم پلان سره پاکستاني لوری جدي همکاریو ته اړ کړي.

افغانستان تل د دوی د سرغړونو نه یا سترګې پټې کړې او یا یې یوازې پر اعلامیه او لفظي غبرګون بسنه کړې ده.

 

تاسې شاهدان وئ،چې د برمل ولسوالۍ په انګور اډه کې د پاکستاني پوځ له لوري پيل شوې دورازه بشپړه شوه او دولت یې پر وړاندې د پام وړ غبرګون نه و ښودلی.همداسې اغزن تار هم بشپړ شو،خو افغان حکومت لازم او ملي غبرګون و نه ښود،چې دا خپله د دې څرګندویي کوي،چې د حکومتي مشرانو اختلاف؛ د پاکستان لپاره لنګه غوا ګرځېدلې ده.

د پاکستان د پوځ او آي،اېس،آی پر وړاندې عام ولس تل عملي اقدام کړی، غبرګون ښودلی او د لاریون په تر سره کولو يي د هغه مخالفت کړی

خو داسې ښکاري،چې د ملي یووالي حکومت کوم ځانګړی مجبوریت لري،چې خوله یې ګنډلې ده.

د پای خبرې په توګه؛ باید وایو که د حکومت په رښتیا د خپلو خلکو او خاورې د مدافع وي او په رښتیا هم له هغوی څخه د دفاع وړتیا لري؛ نو افغان حکومت ته په کار ده،چې باید د پاکستان د ورځنیو جنایتونو او له ترهګرو نه د بربنډ ملاتړ په اړه په جدي توګه د لاس وهنو د درولو غوښتنه ورڅخه وکړي او نړیوالې ټولنې هم وغواړي،چې یو لوری ونیسي؛ یا افغانستان یا پاکستان،څو د پاکستان د لېونتوب چاره وشي.

لیکنه: خوشحال آصفي