زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

فدرال خواهی و هویت خواهی

در کنار فدرال خواهی درین تازگی ها پسوند دیگری بنام…

 ضرورت و اهمیت ادغام سیاسی در افغانستان

رویکردی تحلیلی به مشارکت سیاسی و تعامل مدنی نور محمد غفوری عصاره دقیق…

افغانستان معاصر و بازتعریف هویت ملی پس از فروپاشی دولت

 نویسنده: مهرالدین مشید     افغانستان معاصر یگانه کشوری در جهان است که…

یار در پیری

نوشته نذیر ظفر12/30/25سفیدی  يى که  به زلفان  یار  میبینمشکوفه  هاى…

هستی، بود و است !

امین الله مفکر امینی                        1015-22-12! بهشتِ این دنیا را مفروش به نسیــــه…

از روایت سازی تا مهندسی نفوذ و تاثیر گذاری بر…

 نویسنده: مهرالدین مشید     سفید سازی، معامله و مهار؛ الگوهای نوین تعامل…

د ارواښاد سمیع الدین « افغاني » د پنځم تلین…

نن  د ارواښاد  سمیع الدین « افغاني »  چې  د…

از نیم قرن دست آلودگی بیگانگان

باید درس عبرت گرفت ! افغانستان در جغرافیای موجود جهان از…

به پیشواز شب یلدا

دوباره نوبت دیدار یلداست شب برف است و یخبندان و سرماست دگر…

«
»

د بې کسانو کور

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردک لندن د اګست ۱۸ مه ۲۰۱۴ کال

د ټولې نړۍ هیوادونه مشران لرې ،متخصیصین ، تحصیل کرده سرمایه داران لري
،  خانان لري ، سپین ګیري او ځوانان لري ، زړور او په مدرنو وسلو بار
سربازان لري ، ډیر قوی حکومتونه او ماموران لري ، ډیرې با جراته او
بیباکه زنانه ماموران او تحصیل کرده ګان لري ، سرحد لري ، قوت لري ، قوی
اقتصاد لري ، لوړ فرهنګ او کلتور لري ، تاریخی رسوم او عنعنات لری ، په
خپلو وطنو مین انسانان لري ، متحده اراده او پیوستون لري ، او د ټولو په
راس کې تحصیل کرده – متخصص – پوه – زړه سواند – زړور – جدي او پاک جمهور
ریسان او صدراعظمان لري .

 او زموږ وطن افغانستان ؟؟؟؟؟؟؟؟

وطن می خپل وا ک ېې دبل دی – وطن پلورونکي په چوکیو جنګ کوینه

او موږ د افغانستان خلک ډیر بې سیواده ، ډیر متعصب مسلمان ، ډیر بې
تفاوته خلک ، ډیر مزدور او غلامان لرو،  بې زوره او مجبورې ښځینه لرو ،
بې تفاوته ماموران او دولتي لوی مشران لرو ، ریس جمهوران او کابینه ېې د
غرب نوکر او مزدور کسان وو او دي په افغانستان کې (( د اسلامی احزابو او
مسلمان نماوو دینی ټیکه دارو ملانو ،اخوندانو ، روحانیونو ، پیرانو ،
خلیفه ګانو ، او د هزاره طریقت سیدانو دغه د (قم) مزدور نوکران تور
لنګوټي خرڅ شوي اخوندان لري ،زموږ افغانان نه تلخه لري ، نه غرور لري ،
نه احساس د وطن پرستۍ لری ، نه دشمن پیژني ، نه همسایه پیژني ، نه کینه
لري او نه دوستي او وروري لري ، هغه شۍ چې افغانان ېې لري هغه ( تفرقه
خوښونه – بې اتفاقي – دشمني – یوبل نه خوشول – خاصتا د ډالرو او پوڼډو
نوکران دي ، او د ملا او روحانیونو خبرې پټې سترګې قبلوي له همدې خاطره
افغانستان د بې کسانو کور دی) او زه ویلای شم چې د افغان عالم ، دانشمند
، دکتور ، فروفیسور ، سیاست مدار خبره اصلا یو هم نه منی خو که یو خاین –
تروریست – زبیښاک ګر – امپریالست – زوراور – نیو کلونیالست – یوه دیوبندي
ملا ، طالب ، تبلیغی ،پاکستانی یا عربي ، یا تور لنګوټي ایرانی اخوند
ورته وویل چې فلانۍ ملحد یا کافر دی فورا ېې سنګساروی )) نو دغه وضع او
حالت موږ ته داسې بریښي چې موږ بې کسان یو ، موږ حریم نه لرو – موږ سرحد
نه لرو – موږ تلخه نه لرو – موږ د جهاد کالونو پیسه دوسته او نوکران
تربیه کړلو او همدا وجه ده چې ( پاکستان – ایران – عربان – غرب – روسان –
چین ) په موږ غوبل کوي او نمایندګان ېې موږ پسونه بولي ، قاق روده راته
وایی ) یوه ورځ زموږ ځوان نسل ، محصلینو ، متعلمینو ، استادانو ، معلمینو
، مامورینو ، روشن فکرانو ، دمدنی ټولنو او احزابو نمایندګانو یو لوی
میټنګ یا لویه غونډه تشکیل نه کړه چې که مریض یو – که غریب یو – که
بیکاره یو- که بې اتفاقه یو ـ که همدیګر پذیره نه یو – که وحدت ملی نه
لرو – که ډیرخوار یو او ضعیف اقتصاد لرو – که ډیر بیسیوادان لرو – که هره
ورځ ۱۰۰ نفره وژل کیژی او موږ بې تفاوته یو د ټولو علتو مسولین ننۍ حکومت
او را تلونکي ټیمونه دي چې په چوکیو نه سره جوړیژي دغه ډله چې باید سره
یو شي او لوی میتنګ جوړ کړي یا لویه غونډه را وبولي باید د نویو دوو
کاندیدانو نه وغواړي چې ددوی د ټیمو غړي هر یو باید د تاسي په وړاندې خپل
( تحصیلی – تخصصي – ديپلومونه او مراجع ېې معرفی کړي او تاسې ته ېې در
وښيي  – پرون ېې پلار او دوی څومره سرمایه لرله او نن ېې دغه لوی سرمایه
او ملیون ډالره د کومه کړل – پرون دوی څه نیک او انسانی کارونه کړي دی ؟
ایا لاسونه ېې په وینو ککړ دی که نه ؟؟ ایا لاسونه ېې په رشوت او چور ککړ
دی او که نه ؟؟ ایا په قاچاق او شخصي او دولتی ملکیتو په غصب کې شامل دی
که نه ؟؟ ) که موږ دغه حساب دهی ور سره ونه کړو نه موږ بې کسان یو او
همیشه مو سر نوشت د بیګانه له خوانه ټاکل کیژي ، عطامحمد نور اخطارونه ور
کوي او د افغانستان خلک د هغو چا نه چې د تروریزم د له منځه وړلو په خاطر
دلته حضور لری پوشتنه نه کوې چې تاسې ولې بې تفاوته یاست چې د ناظرینو او
کمیسیونو کار ته هم اهمیت نه ور کوی ؟؟ اوس ما ته ووایاست چې اوس تاسې بې
کسه یاست که نه ؟؟؟ او څه وخت د چا په واسطه به د بې کسۍ نه خلاصیژۍ ؟؟؟