یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

محکومیت تجاوز نظامی پاکستان بر افغانستان

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

وزیر دفاع پاکستان؛ از ناگفته های ساختاری تا راهبرد های…

نویسنده: مهرالدین مشید سیاست ابهام استراتژیک پاکستان؛ ازاعتراف‌های تاکتیکی تا ناگفته‌های…

بمناسبت روز های جهانی عدالت اجتماعی و زبان مادری

بنام خداوند حق و عدالت هموطنان گرامی، ۲۰ و ۲۱ فبروری روز…

«
»

د بې کسانو کور

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردک لندن د اګست ۱۸ مه ۲۰۱۴ کال

د ټولې نړۍ هیوادونه مشران لرې ،متخصیصین ، تحصیل کرده سرمایه داران لري
،  خانان لري ، سپین ګیري او ځوانان لري ، زړور او په مدرنو وسلو بار
سربازان لري ، ډیر قوی حکومتونه او ماموران لري ، ډیرې با جراته او
بیباکه زنانه ماموران او تحصیل کرده ګان لري ، سرحد لري ، قوت لري ، قوی
اقتصاد لري ، لوړ فرهنګ او کلتور لري ، تاریخی رسوم او عنعنات لری ، په
خپلو وطنو مین انسانان لري ، متحده اراده او پیوستون لري ، او د ټولو په
راس کې تحصیل کرده – متخصص – پوه – زړه سواند – زړور – جدي او پاک جمهور
ریسان او صدراعظمان لري .

 او زموږ وطن افغانستان ؟؟؟؟؟؟؟؟

وطن می خپل وا ک ېې دبل دی – وطن پلورونکي په چوکیو جنګ کوینه

او موږ د افغانستان خلک ډیر بې سیواده ، ډیر متعصب مسلمان ، ډیر بې
تفاوته خلک ، ډیر مزدور او غلامان لرو،  بې زوره او مجبورې ښځینه لرو ،
بې تفاوته ماموران او دولتي لوی مشران لرو ، ریس جمهوران او کابینه ېې د
غرب نوکر او مزدور کسان وو او دي په افغانستان کې (( د اسلامی احزابو او
مسلمان نماوو دینی ټیکه دارو ملانو ،اخوندانو ، روحانیونو ، پیرانو ،
خلیفه ګانو ، او د هزاره طریقت سیدانو دغه د (قم) مزدور نوکران تور
لنګوټي خرڅ شوي اخوندان لري ،زموږ افغانان نه تلخه لري ، نه غرور لري ،
نه احساس د وطن پرستۍ لری ، نه دشمن پیژني ، نه همسایه پیژني ، نه کینه
لري او نه دوستي او وروري لري ، هغه شۍ چې افغانان ېې لري هغه ( تفرقه
خوښونه – بې اتفاقي – دشمني – یوبل نه خوشول – خاصتا د ډالرو او پوڼډو
نوکران دي ، او د ملا او روحانیونو خبرې پټې سترګې قبلوي له همدې خاطره
افغانستان د بې کسانو کور دی) او زه ویلای شم چې د افغان عالم ، دانشمند
، دکتور ، فروفیسور ، سیاست مدار خبره اصلا یو هم نه منی خو که یو خاین –
تروریست – زبیښاک ګر – امپریالست – زوراور – نیو کلونیالست – یوه دیوبندي
ملا ، طالب ، تبلیغی ،پاکستانی یا عربي ، یا تور لنګوټي ایرانی اخوند
ورته وویل چې فلانۍ ملحد یا کافر دی فورا ېې سنګساروی )) نو دغه وضع او
حالت موږ ته داسې بریښي چې موږ بې کسان یو ، موږ حریم نه لرو – موږ سرحد
نه لرو – موږ تلخه نه لرو – موږ د جهاد کالونو پیسه دوسته او نوکران
تربیه کړلو او همدا وجه ده چې ( پاکستان – ایران – عربان – غرب – روسان –
چین ) په موږ غوبل کوي او نمایندګان ېې موږ پسونه بولي ، قاق روده راته
وایی ) یوه ورځ زموږ ځوان نسل ، محصلینو ، متعلمینو ، استادانو ، معلمینو
، مامورینو ، روشن فکرانو ، دمدنی ټولنو او احزابو نمایندګانو یو لوی
میټنګ یا لویه غونډه تشکیل نه کړه چې که مریض یو – که غریب یو – که
بیکاره یو- که بې اتفاقه یو ـ که همدیګر پذیره نه یو – که وحدت ملی نه
لرو – که ډیرخوار یو او ضعیف اقتصاد لرو – که ډیر بیسیوادان لرو – که هره
ورځ ۱۰۰ نفره وژل کیژی او موږ بې تفاوته یو د ټولو علتو مسولین ننۍ حکومت
او را تلونکي ټیمونه دي چې په چوکیو نه سره جوړیژي دغه ډله چې باید سره
یو شي او لوی میتنګ جوړ کړي یا لویه غونډه را وبولي باید د نویو دوو
کاندیدانو نه وغواړي چې ددوی د ټیمو غړي هر یو باید د تاسي په وړاندې خپل
( تحصیلی – تخصصي – ديپلومونه او مراجع ېې معرفی کړي او تاسې ته ېې در
وښيي  – پرون ېې پلار او دوی څومره سرمایه لرله او نن ېې دغه لوی سرمایه
او ملیون ډالره د کومه کړل – پرون دوی څه نیک او انسانی کارونه کړي دی ؟
ایا لاسونه ېې په وینو ککړ دی که نه ؟؟ ایا لاسونه ېې په رشوت او چور ککړ
دی او که نه ؟؟ ایا په قاچاق او شخصي او دولتی ملکیتو په غصب کې شامل دی
که نه ؟؟ ) که موږ دغه حساب دهی ور سره ونه کړو نه موږ بې کسان یو او
همیشه مو سر نوشت د بیګانه له خوانه ټاکل کیژي ، عطامحمد نور اخطارونه ور
کوي او د افغانستان خلک د هغو چا نه چې د تروریزم د له منځه وړلو په خاطر
دلته حضور لری پوشتنه نه کوې چې تاسې ولې بې تفاوته یاست چې د ناظرینو او
کمیسیونو کار ته هم اهمیت نه ور کوی ؟؟ اوس ما ته ووایاست چې اوس تاسې بې
کسه یاست که نه ؟؟؟ او څه وخت د چا په واسطه به د بې کسۍ نه خلاصیژۍ ؟؟؟