چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

«
»

جوانان هموطن 

میرعنایت الله سادات                                                                    جون  2022                                                           

ساقی بریزباده که امشب ، شب منست          چشمی گشا وبین که یاران بامنست 

یاران صاف دل ، یادگارمیهن است            بی یار وبی دیار، کجا کیف بامنست

                        مستی سزد مرا که یاران بامنست 

گویم سخن زدل چوبینم عزیز دل               هرچند زخسته دل نخروشد نهاد دل 

ناید به شعرآنچه براید زسوز دل               دارم سخن به دل ، بجویم انیس دل   

                      حالی کنم از دل خسته ، مراد دل                                                                                

مهجور میهنم ولی قرب دوستان                یاد آورد زشوروزمستی به بوستان  

بینم درین میان ، صدها گل جوان               بشگفته اند همه ، زفرهنگ باستان

                       تحسین به آن که پرورید ، اینچنان 

مام وطن زدوری فرزند خود پریش           افسرده بود با دل نارام و ریش ریش

آمد بشارتی که فرزندش بود به پیش         خوشنود گشت وبگفتا چنین به خویش 

                       راحت شدم ز طعن حاسدان همیش

امشب به افتخارجوانان هم وطن               دارم ستایشی ، زفرزند بی وطن

درعالم فراقت وغربت از وطن                دلشاد کرد همت شان مادر وطن                      

                        باید که سرکشید، می بخاطروطن 

کی سازوسوزعشق رها میکند مرا            کی عقل ناتوان شفا می کند مرا 

رنجهای روزگار تباه  میکند مرا              امید به نسل نو، به پاه میکند مرا

                        قلبم برای این نسل نداء مکند مرا 

این نسل سرفراز، آراسته به علم              تقدیربایدش که میرود به راه علم  

پویان و کنجکاو، بدست آورد علم             رازترقی کشور، بیآبد زراه علم 

                        با جهل در ستیزوبایستند کنارعلم 

برخیزد ازمیان همین نسل علم جو             انسان حق شناس وجوانان رزمجو

پایان دهند به حیله وافکارکینه جو              یابند طریق تعالی مردم به جستجو                       

                         باید سپرد وطن به جوانان صلح جو

یاران مگر”عنایت”ی نصیب مابود           گر نسل علم جو به ما راهگشاه بود

بنیاد جهل ،  به نورمعارف فنا بود         یعنی که شب زفییض سحرصبح مابود

                        برگشت مرغکان به چمن کام مابود