همدیگر ناپذیری
نفاق ، همدیگر ناپذیری ، بلند پروازی ، امتیاز طلبی ، کلیت خواهی و اضافه طلبی جریانات سیاسی و تنظیم های جهادی با مرض کیش شخصیت ، به افغانستان طوری آسیب رسانید که در مدت 47 سال دوبار مورد اشغال بیگانه قرار گ فت ، ویران شد ، ملیونها کشته ، زخمی و مهاجر و آواره به جا گذاشت . زیر ساخت‌ها، معارف و پوهنتونها ، نظم اداری و شیوه مملکت داری برهم خورد . اندیشه های منفی سمتگرایی، قوم پرستی ، تبلیغ تفوق جویی ملیتی و سمتی ، فضای سیاسی جامعه را مکدر ساخت ، فعالیت استخباراتی شبکه های جاسوسی جهانی و منطقوی به پیمانه وسیع گسترش داده شد .
از ورود هفتگانه ها و هشتگانه ها به کابل تا خروج ایشان از کشور ، از ورود مجدد تا خروج دوباره آن ها درین کشور چه به بار آمد؟
هفتگانه های جهادی که زمانی مدعی مبارزه بر مبانی تعالیم اسلامی بودند در جریان جهاد و پس از رسیدن به قدرت درگیر بی اتفاقی ، امتیاز طلبی ، سمتگرایی و ملیت پرستی شدند ، به آنچه ادعا داشتند و آنچه را مقدس می‌گفتند پشت پا زده خون همدیگر را ریختند ، مردم را کشتند و کشور را ویران نمودند . در چنین فضای غبارآلود پاکستان مجال یافت تا در تشدید رقابت ها وخصومت های بین التنظیمی بهره استراتژیک بردارد و در حاکمیت پنج ساله برهان الدین ربانی با وعده حمایت از او در حفظ حاکمیتش اردوی افغانستان را که در منطقه بی نظیر بود منحل سازد و همه وسایل حربی هوایی و زمینی و راکتی و دافع هوای کشور را از او بستاند ، دست پاکستان از همان زمان تا کنون در جنگ و تجاوز برتر شده است .
جهادی ها از تشکیل حکومت عبوری در گورنر هاوس پشاور تحت امر ای.اس.ای . و زیر نظر نواز شریف صدراعظم وقت پاکستان تا سال 2021 سال خروج عساکر ناتو و آمریکا از افغانستان نتوانستند در جنگ ، در سیاست و در حکومتداری یکدست و همنوا باشند .
ابتذال حکومت داری بیست ساله بنام دموکراسی در تحت اشغال امریکا و ناتو با تشکیل حکومت های دوسره ، سوگند های ریاست جمهوری دو گانه ، ترویج فساد بی نظیر. سبقتجویی در خدمتگذاری به آمریکا و ناتو صفحه نامیمون سیاسی در تا یخ افغانستان است .
گروه‌های تنظیمی، بازگشتگان تشنه دالر از خارج ، چهره های غیر وابسته سیاسی داخلی ولی پابند به تعهدات استخباراتی شبکه های جاسوسی شرق و غرب هیچ تعهد ملی و وطنی نداشتند خوردند و بردند. و رفتند .
حاصل اعمال ناهنجار این ها در سبقتجویی برای خدمتگذاری بیگانگان به عقد پیمان استراتژیک با آمریکا و دادن نه پایگاه نظامی رایگان با صلاحیت نقض حاکمیت افغانستان به آن کشور انجامید ، اما بسر نرسید ( می‌توان آنرا آخرین عصاره جهاد دانست ) ، امریکا با نامرادی از دستیابی به ابن پایگاه‌ها و از دست دادن میدان هوایی استراتژیک بگرام شرمنده روزگار شد . در حقیقت همه این گروه ها و افراد با خروج ناتو و آمریکا آواره جهان گردیدند و تا کنون همانند ترامپ که داغ حسرت بگرام بر دلش باقیست این ها هم داغ حسرت از دست دادن امتیازات، محلات غصبی ، بلند منزل ها ، قصر ها و جزایر قدرت را بر دل داشته از فرط غضب به سرحد لایعقلی می‌رسند و آنچه در سکر این دربدری بدل دارند بزبان می آورند. یکی آمریکا را و دیگری پاکستان را خضر ره می گیرد و طلب خروج از سکر به صحو را می‌نماید . اینها به اصطلاح ( سوراخ دعارا گم کرده اند ) از وطن و مردم رمیده و ببریده اند ، در آغوش همان های لمبیده اند که استادان شیطنت ، نفاق و ویرانی برای جهان و افغانستان بوده اند .
مختصر حاصل کار هفتگانه ها و هشتگانه ها همین است که خداوند به قباحات شان حساب نمایند زیرا در نهاد آنها حسنات وجود نداشته قابلیت ، ظرفیت و گنجایش هدایت نیکی در شان ایشان نیست . گرچه مردود ملت شده اند اما زیر نام مردم کاسه کدام هر در و دروازه اند و از بازی با نام مردم دست بر نمی‌دارند.
هرکه به مردم کشور باور دارد به همه آنانیکه در همین محدوده جغرافیایی زیست دارند احترام می‌گذارد، احترام به عقاید ، رسوم ، عنعنات ، شخصیت های ملی و تاریخی صاحب وجاهت ، زبان و قومیت و ملیت . وطن‌دوستی بغیر این موازین محلگرایی ، تنگ نظری ، ناباوری به سرزمین واحد و ملت واحد بوده ادعای مردم دوستی و میهن‌پرستی چیزی جز وسیله برای فریب ، دورویی و خودمحوری نمی‌باشد.
