آلبر کامو،‌ محصول یا قربانی استعمار فرانسه؟

درودها دوستان گرامی ما! محمدعثمان نجیب  نماینده‌ی مکتب  دینی فلسفی  من بیش از…

کتاب "زندگی عیسی" نقد مسیحیت بود 

Strauß, David (1808-1874) آرام بختیاری داوید اشتراوس؛- مبارز ضد مسیحی، مبلغ علم…

عدل الهی و عدالت اجتماعی و سرنوشت عدالت در جهان

نویسنده: مهرالدین مشید  خوانشی فلسفی–دینی از نسبت خدا، انسان و مسئولیت…

لذت چیست؟

لذت به معنای حقیقی٬ بدون وابستگی به خوردن و مراقبت جنسی٬ بصورت…

اختلاف دښمني نه ده؛ د اختلاف نه زغمل دښمني زېږوي

نور محمد غفوری په انساني ټولنو کې د بڼو او فکرونو اختلاف یو…

شاعر کرد زبان معاصر

آقای هوزان اسماعیل (به کردی: هۆزان ئیسماعیل) شاعر کرد زبان…

چند شعر کوتاه از لیلا طیبی

(۱) انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

جغرافیای سیاسی افغانستان و رقابت های نیاتی قدرت ها

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان ژیوپلیتیک نیابتی؛ در هم زیستی با گروههای…

اعلامیه در مورد یورش سبعانه امپریالیسم آمریکا به ونزوئلا

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان سرانجام شنبه ۳ جنوری، پس از آنکه…

زخم کهنۀ سال نوین

رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک…

تحول ششم جدی، روزی که برایم زنگ زنده‌گی دوباره را به…

نوشته از بصیر دهزاد   قصه واقعی از صفحات زنده‌گی ام  این نوشته…

دوستدارم

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند…

مولود ابراهیم

آقای "مولود ابراهیم حسن" (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر…

پدیدار شناسی هوسرل؛ ایده آلیستی و بورژوایی؟

Edmund Hussrel(1859-1938)    آرام بختیاری جهان شناسی؛ فنومنولوگی و شناخت ظاهر پدیده ها…

ميسر نميشود

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و…

مهاجران در تیررس تروریستان و بازتولید سلطه طالبان در تبعید

نویسنده: مهرالدین مشید ترور جنرال سریع ، سرآغاز یک توطئه مضاعف،…

شماره ۳/۴ محبت 

شماره ۳/۴ م سال ۲۸م محبت از چاپ برآمدږ پیشکش…

مارکس و اتحادیه‌های کارگری(۸)

نوشته: ا. لازوفسکی برگردان: آمادور نویدی مارکس و جنبش اعتصاب مارکس و انگلس حداکثر توجه خود…

مائوئیسم در افغانستان: از نظریه‌پردازی تا عمل‌گرایی بدون استراتژی

این مقاله به بررسی تاریخی و تحلیلی جنبش مائوئیستی در…

                        به بهانه ی آمستردام              

   نوشته ی : اسماعیل فروغی          من نمیخواهم درباره ی چند وچون…

«
»

تقدیس انتحار

عبدالصمد ازهر

امروز سراج الدین حقانی با تقدیس انتحار و بزرگداشت از جنایاتی که در طول بیست سال از جانب انتحاریان ارتکاب گردیده بود، بازمانده گان شان را با توزیع تحفه ها و تعهد توزیع زمین نوازش کرد. در نگاه وی ده ها هزار قربانیان مستقیم و صدها هزار قربانیان غیر مستقیم این جنایات سنگین، ذره یی اهمیت نداشت و از یتیمان و بیوه های آنها نیز حیا نکرد.

آیا ملا حقانی که مسوولیت وزارت داخله را بر عهده دارد اعمال انتحاری داعشیان را نیز تقدیس می کند؟ 

جنایات فجیع انتحاری که بارها در جلال آباد و همچنان در مساجد کابلَ، کندز، قندهار و جاهای دیگر از نام داعش صورت گرفت چرا از سوی مسوولان حاکمیت طالبانی تایید نشده، تقبیح و محکوم گردید؟ اگر دیروز طالب حق داشت دولت را تکفیر کند امروز باید داعش نیز این حق را داشته باشد تا طالب را که در تبانی با امریکا به قدرت رسیده، تکفیر و واجب القتل دانسته از انتحاریان خویش بزرگداشت نماید.

در کشور ما، این به یک عرف مبدل شده که هر گروه جمع مخالف خود را تکفیر و واجب القتل اعلام دارد. همان جنایتی را که خودش در موقعیت مبارز مخالف، روا و صواب می دانست، در موقعیت نوین حاکمیت، ترور و جرم اعلام دارد.

اعمال تروریستی اعم از فیر راکت های کور، قتل انسان های بیگناه، کشتار معلمان، استادان و شاگردان، سوختاندن مکاتب، انفجارها و تخریب پل ها، پلچک ها و جنایات مشابه که «مجاهدین» در سال های هشتاد میلادی، هنگام جنگ اعلان ناشده علیه افغانستان، مرتکب می شدند، در تبلیغات «مجاهدین» و پشتیبانان پاکستانی، عربی، اروپایی و امریکایی تایید و تقدیس می گردید و عاملان آن را قهرمانان آزادی لقب می دادند.

در هنگام جنگ های میان تنظیمی در سال های نود، هر تنظیم مخالفش را تکفیر و مباح الدم اعلام می کرد. اعمال جنایتکارانه خودی را قهرمانی و از مخالف را ترور و دهشت می دانست.

در حاکمیت نخست طالبان، در تقابل میان ایشان و احمدشاه مسعود، عین وضعییت و حکمیت حکم فرما بود.

با هجوم و اشغال افغانستان توسط امریکا، به فحوای دیوانه بگریز که مست آمد، طالبان حاکم به موقعیت تروریست سقوط کردند و تروریست جهانی – امریکا در مقام حاکمیت کشور ما قرار گرفت. همه شاهد بودیم که در طول بیست سال طالبان به مثابه تروریستان شناخته می شدند و نام رهبران شان هنوز هم در لیست های سیاه باقی مانده است.

حال که طالبان بار دیگر بر اریکه قدرت تکیه زده اند، بیشتر از این ملقب به تروریست نیستند  و لذا اعمال تروریستی گذشته خود را با تقدیس و قهرمانی جلوه دادن، تبرئه می کنند. اکنون گروه مخالف این حاکمیت نو، داعش لقب تروریست را حمل می کند.

حقیقت امر از نگاه بی طرفانه، اینست که انتحار فجیع ترین نوع ارتکاب جنایت قتل دستجمعی است که قربانیان آن را عمدتاً انسان های بیگناه تشکیل می دهند. انتحاریان به علت نادانی شان و شستشوی مغزی، خود شان به امید حور های بهشتی خود را مجازات کردند اما مسوولان حقیقی، کسانی اند که در مدرسه ها و تعلیم گاه ها پروسه شستشوی مغزی را به پیش می بردند و می برند و رهبرانی که این جریان را مدیریت می کنند. رهبران طالبان به صورت عموم و گروه حقانی به صورت اخص باید در پیشگاه وجدان بشریت و محاکم ملی و بین المللی محاکمه گردیده شدیدترین مجازات قانونی ویا حدود شرعی بر ایشان تطبیق شود. 

۱۹ / ۱۰ / ۲۰۲۱

May be an image of 1 person

انفجار در مسجد شیعیان در قندهار