فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

تقدیس انتحار

عبدالصمد ازهر

امروز سراج الدین حقانی با تقدیس انتحار و بزرگداشت از جنایاتی که در طول بیست سال از جانب انتحاریان ارتکاب گردیده بود، بازمانده گان شان را با توزیع تحفه ها و تعهد توزیع زمین نوازش کرد. در نگاه وی ده ها هزار قربانیان مستقیم و صدها هزار قربانیان غیر مستقیم این جنایات سنگین، ذره یی اهمیت نداشت و از یتیمان و بیوه های آنها نیز حیا نکرد.

آیا ملا حقانی که مسوولیت وزارت داخله را بر عهده دارد اعمال انتحاری داعشیان را نیز تقدیس می کند؟ 

جنایات فجیع انتحاری که بارها در جلال آباد و همچنان در مساجد کابلَ، کندز، قندهار و جاهای دیگر از نام داعش صورت گرفت چرا از سوی مسوولان حاکمیت طالبانی تایید نشده، تقبیح و محکوم گردید؟ اگر دیروز طالب حق داشت دولت را تکفیر کند امروز باید داعش نیز این حق را داشته باشد تا طالب را که در تبانی با امریکا به قدرت رسیده، تکفیر و واجب القتل دانسته از انتحاریان خویش بزرگداشت نماید.

در کشور ما، این به یک عرف مبدل شده که هر گروه جمع مخالف خود را تکفیر و واجب القتل اعلام دارد. همان جنایتی را که خودش در موقعیت مبارز مخالف، روا و صواب می دانست، در موقعیت نوین حاکمیت، ترور و جرم اعلام دارد.

اعمال تروریستی اعم از فیر راکت های کور، قتل انسان های بیگناه، کشتار معلمان، استادان و شاگردان، سوختاندن مکاتب، انفجارها و تخریب پل ها، پلچک ها و جنایات مشابه که «مجاهدین» در سال های هشتاد میلادی، هنگام جنگ اعلان ناشده علیه افغانستان، مرتکب می شدند، در تبلیغات «مجاهدین» و پشتیبانان پاکستانی، عربی، اروپایی و امریکایی تایید و تقدیس می گردید و عاملان آن را قهرمانان آزادی لقب می دادند.

در هنگام جنگ های میان تنظیمی در سال های نود، هر تنظیم مخالفش را تکفیر و مباح الدم اعلام می کرد. اعمال جنایتکارانه خودی را قهرمانی و از مخالف را ترور و دهشت می دانست.

در حاکمیت نخست طالبان، در تقابل میان ایشان و احمدشاه مسعود، عین وضعییت و حکمیت حکم فرما بود.

با هجوم و اشغال افغانستان توسط امریکا، به فحوای دیوانه بگریز که مست آمد، طالبان حاکم به موقعیت تروریست سقوط کردند و تروریست جهانی – امریکا در مقام حاکمیت کشور ما قرار گرفت. همه شاهد بودیم که در طول بیست سال طالبان به مثابه تروریستان شناخته می شدند و نام رهبران شان هنوز هم در لیست های سیاه باقی مانده است.

حال که طالبان بار دیگر بر اریکه قدرت تکیه زده اند، بیشتر از این ملقب به تروریست نیستند  و لذا اعمال تروریستی گذشته خود را با تقدیس و قهرمانی جلوه دادن، تبرئه می کنند. اکنون گروه مخالف این حاکمیت نو، داعش لقب تروریست را حمل می کند.

حقیقت امر از نگاه بی طرفانه، اینست که انتحار فجیع ترین نوع ارتکاب جنایت قتل دستجمعی است که قربانیان آن را عمدتاً انسان های بیگناه تشکیل می دهند. انتحاریان به علت نادانی شان و شستشوی مغزی، خود شان به امید حور های بهشتی خود را مجازات کردند اما مسوولان حقیقی، کسانی اند که در مدرسه ها و تعلیم گاه ها پروسه شستشوی مغزی را به پیش می بردند و می برند و رهبرانی که این جریان را مدیریت می کنند. رهبران طالبان به صورت عموم و گروه حقانی به صورت اخص باید در پیشگاه وجدان بشریت و محاکم ملی و بین المللی محاکمه گردیده شدیدترین مجازات قانونی ویا حدود شرعی بر ایشان تطبیق شود. 

۱۹ / ۱۰ / ۲۰۲۱

May be an image of 1 person

انفجار در مسجد شیعیان در قندهار