پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

آیا بقای افغانستان در خطر است ؟

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

        مردم افغانستان ، نهادها و رسانه های دادخواه و ملی باید بدانند که معامله ی ننگین امریکا – طالبان در همدستی با پاکستان و دیسانتی های مزدور امریکا در رأس محمد اشرف غنی وحامدکرزی ، بقای افغانستان را به خطرات جدی مواجه کرده است .

       طالبان به هدایت و ترغیب تروریستان پاکستانی ، با ولع وشوقِ تمام برای حمله بر شهرها آماده می شوند . ولایات هم سرحد با پاکستان که بسترمساعد برای طالبان است،آسیب پذیرترازنقاط دیگربوده و بیشتردرمعرض خطر سقوط و خطر طالبانیزه شدن قراردارند .

       رییس جمهورغنی و تیم وابسته ی او که عاملین بالفعل و بالقوه ی تطبیق این پروژه استند ، با مکاری و ترفند به تقویت صفوف جنگجویان طالب پرداخته ، سعی بر آن دارند تا هم پنجهزار طالب را از قید رها سازند ( که رهاکردند ) و هم 400 تروریست خطرناک مورد مناقشه را با براه انداختن لویه جرگه ی فرمایشی به میدان های جنگ بفرستند .

       قضیه روشنِ روشن است . امریکا و پاکستان به حمایت مالی سعودی ها ، افغانستان را بسوی وابسته گی مطلق به پاکستان ویا سقوط و ازهم پاشی کامل سوق میدهند .

      توافقنامه ی صلح امریکا – طالبان ، رهایی پنج و نیم هزار تروریست و تنظیم دوباره ی آنان درمیدان های جنگ ، خروج بی رویه ی نظامیان امریکا از مناطق خطرناک جنگی و حملات پیهم و بی وقفه ی طالبان بر پاسگاهها و سربازان ما ، همه و همه گواه وقوع رویداد های خونین تر و معامله های شیطانی تر در مورد افغانستان حتا تا دو پارچه کردن آن در راه است .

     در چونین وضعیت خیلی حساس ، حالا ـ  درست همینحالا ـ زمان حلقه زدن به دور هدفی واحد – هدف دفاع از افغانستان است . هرسیاستگرِدادخواه و شجاعی که صادقانه برای اتحاد اقوام و مبارزه دربرابر طالبانیزه کردن افغانستان به پا میخیزد — اگرمارشال دوستم است یا رحمت الله نبیل یا کسی دیگر – باید به صدای آنان لبیک گفت و همه باهم برای پاسداری از افغانستان واحد و معتدل به مبارزه برخاست .

       هرگاه رحمت الله نبیل ، مارشال دوستم و چهره های درخشان وآگاه دیگری چون اینها بتوانند صدای شان را یکی کرده ، موج خروشان مقاومت نجاتبخش ملی و فراقومی را در برابر افراط گرایی مذهبی ، کشتارونامردمی های طالبان براه اندازند ؛ باید در کنارآنان ایستاد وازآزادی وعدالت متحدانه پاسداری نمود .   

        هرگاه آنان بتوانند با بسیج تمام اقوام ، متحدانه ، با زور و خرد  در برابرطالبانیزه کردن جامعه ، فساد دولتی و تسلط بیگانه گان به پا بخیزند ؛ بی تردید نام ملت ما از تاریکخانه های مظلومیت و بدنامی جهانی بیرون خواهد شد .

        تا زمانی که مردم ، شخصیتها و رهبران خوش نامِ سیاسی ، رسانه ها و نهادهای دادخواه وملی و وکلای با درد پارلمان ازحالت منفعل و بی تفاوت بودن بیرون نشده ، دربرابر اقدامات استخباراتی و خرابکارانه ی طالبان و دولت دست نشانده ی کابل به مقاومت متحدانه ی ملی نپردازند ؛ پاکستان ، امریکا و دست نشانده های افغانی شان ، افغانستان را بسوی هلاکت و ازهم پاشی بیشترتا سطح تجزیه و تقسیم سوق خواهند داد . این خط ، این نشان ….            فروغی