افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

دربارۀ «اصولنامۀ جزایی محاکم» اداره طالبان

اعلامیۀ انجمن سراسری حقوق؜دانان افغانستان بنام خداوند حق و عدالت انجمن سراسری…

هر که را مشکلی است!

امین الله مفکر امینی          2026-30-01 ! هر که را مشکلی باشد ناچار…

آ.و. لوناچارسکی

برگردان. رحیم کاکایی و.گ. بلینسکی پیشگفتار مترجم درباره ویساریون بلینسکی نویسنده، منتقد…

برهنه گویی و عریان سالاری؛ سیاستِ بی‌پرده و حاکمیتِ بی‌نقاب

نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی از زوال مشروعیت و فروپاشی پوشش های…

لیبرال کپیټالیزم: تاریخي شالید، بنسټونه او علمي نقد

نور محمد غفوری لنډیز  لیبراله سرمایه‌داري یا (لیبراله پانګوالي) يا (لیبرال کپیټالزم)…

«
»

آیا امریکا نسبت به پاکستان بی باور شده است ؟  

                                   نوشته ی : فروغی

     آیا میتوان باور کرد که ایالات متحده امریکا و هم پیمانان غربی اش ، نظامیان پاکستان را به این آسانی از قطار دوستان مورد حمایت شان خارج نمایند ؟
     آیا میتوان به آسانی باور کرد که امریکاییان برای تحقق نقشه های استیلاگرانه و سود جویانه ی شان در منطقه ، بیش ازین به یاری وهمکاری نظامیان پاکستان احتیاج نداشته باشند ؟
     هرچند تاهنوز بطور رسمی در روابط امریکا – غرب و پاکستان نشانه ی مهمی از تغییر دیده نمیشود ؛ اما این روزها برای فریب اذهان عامه ی افغانستان و جهان ، امریکاییان میخواهند افاده بدهند که گویا پس ازین از دولت پاکستان بخاطر عدم همکاری اش در قلع و قمع بنیادگرایان اسلامی ، حمایت نخواهد نمود .
    آنان حتا تهدید نموده اند که در صورت عدم همکاری صادقانه ی پاکستان ، کمکهای گزاف مالی شانرا به آنکشور قطع خواهند نمود .
    به باورمن اینگونه سیاست مقطعی و تبلیغات رسانه ای امریکاییان ( که حکومت کابل با اشتیاق آنرا تبلیغ مینماید ) ، تیاتر و خیمه شب بازی ای بیش نیست . آنان این تیاتر و خیمه شب بازی را در مشوره با نظامیان پاکستان و حکومت آنکشور براه انداخته اند .

   حقایق نشان میدهد که ایالات متحده امریکا و پاکستان رمز و رازهای خونین ، پیچیده و سر به مهری در داغ کردن منطقه و ایجاد گروههای تندرو اسلامی دارند ــ رمز و رازهایی که سازمانهای جاسوسی – نظامی و حکومات هردو کشور را به شدت بهم گره زده است .
    با درنظرداشت این پیشینه ی خونین سربه مهر ، دشوار است به آسانی باور نمایی که امریکا جای پاکستان را با کشور دیگری در منطقه تعویض نماید .
    ایالات متحده امریکا که هنوز به اهداف بزرگ اقتصادی – امنیتی اش درمنطقه دست نیافته است ، متحدی بهتر و مطمین تر از پاکستان در منطقه نمی یابد . نظامیان پاکستان در چهل سال اخیر ، همانگونه که در ایجاد و تسلیح گروههای مختلف افراطی گام به گام امریکاییان را همراهی کرده اند ، بازهم در گسترش جنگ بسوی شمال افغانستان و درنتیجه ، بی ثبات کردن آسیای میانه ، ایران ، چین و روسیه ، وظایف خرابکارانه ی بسیاری پیش رو خواهند داشت .
   شاید در بازی های منطقوی ، پاکستان نتواند همانند گذشته حرف اول برزبان براند ؛ اما وظایف خرابکارانه اش را در همدستی با امریکاییان و انگلیسان همچنان ادامه خواهد داد .