طالبان؛ از سرکوب مخالفان تا مهندسی حذف هویت‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید بازگشت طالبان به قدرت در ۱۵ اگست ۲۰۲۱…

فراتر از فروپاشی؛ چگونه ملت‌ها پیش از شکست نظامی، شکست…

Wahidullah Noorzai Former Senior ANCOP/ANP Officer | Field Strategist | Military…

انسان و نیروهای سازندهٔ تمدن( بخش اول)

«انسان معمار روشنایی در دل تاریکیِ جهان» تهیه و تدوین :…

 دشمنی با فارسی؛ بازتاب سیاست زبانی برتری‌جویانه طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید فارسی‌ستیزی؛ چهره پنهان سیاست زبانی طالبان برای بررسی  دقیق…

نسل‌کشی هزاره‌ها یک پروژه چندوجهی بود که ریشه در سیاست‌های…

افغانستان سرزمینی نیست مانند روسیه و یا هند که بزرگ‌تر…

اگزیستنسیالیسم؛ آزادیاست، یا ترس و مرگ؟

Existenzphilosophie. آرام بختیاری فلسفه وجودی انسان؛ آزادی بورژوایی، یا رهایی جامعه؟ آیا انحلال…

۱۱ سپتامبر جهان را تغییر داد؛ زندگی من را نیز…

از صبحی که آمریکا را تغییر داد تا میدان‌های افغانستان؛…

د سیاسي فعالیت لپاره د ایډیا او رهبر جوړول

نور محمد غفوری (هیله من یم چې دا لیکنه د سیاست…

پروفیسور استاد نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد نصیب الله سیماب سره چې د…

کتاب راز هستی

رسول پویان به زندانی که دل دربند آن زنجیر و برپا…

 اسلام سیاسی؛ از اصلاح دینی تا ایدئولوژی قدرت

 نویسنده: مهرالدین مشید اسلام سیاسی یکی از مهم‌ترین پدیده‌های فکری و…

روزهای آخر امین؛ روایت ناگفته از ورود شوروی و تغییر…

https://www.youtube.com/watch?v=K0xOd1gPFV0 تاریخ معاصر افغانستان؛ روزهای آخر حکومت حفیظ‌الله امین. روزهایی که…

وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

«
»

آیا امریکا نسبت به پاکستان بی باور شده است ؟  

                                   نوشته ی : فروغی

     آیا میتوان باور کرد که ایالات متحده امریکا و هم پیمانان غربی اش ، نظامیان پاکستان را به این آسانی از قطار دوستان مورد حمایت شان خارج نمایند ؟
     آیا میتوان به آسانی باور کرد که امریکاییان برای تحقق نقشه های استیلاگرانه و سود جویانه ی شان در منطقه ، بیش ازین به یاری وهمکاری نظامیان پاکستان احتیاج نداشته باشند ؟
     هرچند تاهنوز بطور رسمی در روابط امریکا – غرب و پاکستان نشانه ی مهمی از تغییر دیده نمیشود ؛ اما این روزها برای فریب اذهان عامه ی افغانستان و جهان ، امریکاییان میخواهند افاده بدهند که گویا پس ازین از دولت پاکستان بخاطر عدم همکاری اش در قلع و قمع بنیادگرایان اسلامی ، حمایت نخواهد نمود .
    آنان حتا تهدید نموده اند که در صورت عدم همکاری صادقانه ی پاکستان ، کمکهای گزاف مالی شانرا به آنکشور قطع خواهند نمود .
    به باورمن اینگونه سیاست مقطعی و تبلیغات رسانه ای امریکاییان ( که حکومت کابل با اشتیاق آنرا تبلیغ مینماید ) ، تیاتر و خیمه شب بازی ای بیش نیست . آنان این تیاتر و خیمه شب بازی را در مشوره با نظامیان پاکستان و حکومت آنکشور براه انداخته اند .

   حقایق نشان میدهد که ایالات متحده امریکا و پاکستان رمز و رازهای خونین ، پیچیده و سر به مهری در داغ کردن منطقه و ایجاد گروههای تندرو اسلامی دارند ــ رمز و رازهایی که سازمانهای جاسوسی – نظامی و حکومات هردو کشور را به شدت بهم گره زده است .
    با درنظرداشت این پیشینه ی خونین سربه مهر ، دشوار است به آسانی باور نمایی که امریکا جای پاکستان را با کشور دیگری در منطقه تعویض نماید .
    ایالات متحده امریکا که هنوز به اهداف بزرگ اقتصادی – امنیتی اش درمنطقه دست نیافته است ، متحدی بهتر و مطمین تر از پاکستان در منطقه نمی یابد . نظامیان پاکستان در چهل سال اخیر ، همانگونه که در ایجاد و تسلیح گروههای مختلف افراطی گام به گام امریکاییان را همراهی کرده اند ، بازهم در گسترش جنگ بسوی شمال افغانستان و درنتیجه ، بی ثبات کردن آسیای میانه ، ایران ، چین و روسیه ، وظایف خرابکارانه ی بسیاری پیش رو خواهند داشت .
   شاید در بازی های منطقوی ، پاکستان نتواند همانند گذشته حرف اول برزبان براند ؛ اما وظایف خرابکارانه اش را در همدستی با امریکاییان و انگلیسان همچنان ادامه خواهد داد .