عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

«
»

تعبیر خواب !

خروج نیروهای نظامی آمریکا از سوریه ، کاهش نیروهای نظامی در افغانستان ، استعفای وزیر دفاع آمریکا  ، خروج آمریکا از پیمان منع موشک‌های هسته‌ای میان‌برد … و مجموعه ای از همین تیترها یعنی اینکه آمریکا از قدیم به سیاست یک گام به پس و 2 گام به پیش علاقه داشته است .

چند شب پیش خواب دیدم مرحوم شدم ، توی عالم خواب خیلی زور زدم تا ببینم چی میشه ؟ ولی چیزی نشد و نبود . تا اینکه در عالم خواب و با بدبختی به استادی برخوردم و سوال کردم اینجا چرا هیچی نیست ؟ استاد هم انبوهی توضیح داد و 2 دلیل مهم آورد : اول اینکه “یارو” بی رحم است و دوم اینکه “چیز” گوسفند است .  از استاد منظور ” یارو و چیز ” را سوال کردم که قبل از هر توضیحی از خواب پریدم . الان دو هفته ست به حرضت عباس فقط میخوابم تا شاید استاد دوباره بیاد توی خواب و من سوال کنم منظورش از ” چیز و یارو ” چی بود؟

و باز هم سوال شد این حکایت مصداقی و یارانش را چرا هی هم میزنی ؟ از بوی گندش خوشت میاد ؟


گفتم نه ، کینه شخصی با اشخاص ندارم شناختی هم ندارم که بخواهم این کینه شخصی را با آن صیقل بزنم ، رجوی و لنین و پهلوی و خامنه ای هم باشد داستان در سیاست روز همین وزن را دارد . فقط در متن داستان ، وقتی اشخاصی به هر دلیلی خودشان را سیبل میکنند ، طبیعی است بیشتر هدف قرار میگیرند . برای شخص من افراد هدف نیستند .

به عنوان مثال رضا پهلوی در زمین سیاست روز ، از نظر من هدف اصلی نیست ، بلکه سیاستی که رضا را به بازی گرفته در جهت اهداف خودش ، هدف اصلی است . حداقل این بخش ماجرا برای من در صدر و الویت است . سیاست غربی در قرن پیش یک دیکتاتور مثل شاه سابق یا پینوشه را در آزمایشگاه میساختند و روانه بازارمیکردند که با نبض جامعه در توازن بود. امروز زمان ساختن یک دیکتاتور در آزمایشگاه نیست و نبض جوامع را عوض شده است.این همان ظرافتی است که مهندسین جاکش غربی میفهمند ولی به روی نامبارک نمیآورند .سیاستی که به جای ساختن یک دیکتاتور در آزمایشگاه ، پروژه بهار عربی را مهندسی میکند … میداند که نبض جوامع هم مثل قرن پیش نیست.

در زمین سیاست رئال هر حرکتی معنی دارد و همینطوری نیست . از اول بازارچه نواب تا ته بازارچه و یا هر کجا که بخواهی بروی باید جواز و لجستیک داشته باشی و اینهمه در ید قدرت هیچ خری نیست جز وال استریت و کاخ سفید . این عمق از فهمیدن برای مهندسین جاکش غربی جالب نیست اما واقعی است . حدود 40 سال پیش در 1357 من و ما نفهمیدیم چه کردند ، یک قرن پیش که تازه داشتم از توی غار بیرون میزدیم ، اما حالا من و همان نسل میفهمیم چرا بهار عرب ؟ چرا برجام ؟ چرا با انواع وسایل و جکهای رسانه ایی اولویت سیاسی باید با رضا پهلوی باشد ؟


و اما انواع روشنفکران زمانه قرن 21 که به عمدتا به 3 دسته تقسیم میشوند :

اول : آنها که نمیدانند و میخواهند
دوم : آنها که میدانند و نمیتوانند
سوم : آنها که میدانند و میخواهند و انجام میدهند

مهندسین جاکشی غربی که نبض شعور اجتماعی را عمدا نادیده میگیرند روی دسته سوم حساب ویژه میکنند که تا حدودی درست حساب میکنند. اینکه عامل خارجی عملکردش در جهت منافع مردم نبوده و نیست … عجیب نیست . بعد از بلعیدن عراق ، ابتدا برای حفظ تشکیلات مجاهدین در عراق به عنوان ابزار مانوری در مقابل حکومت اسلامی ایران ، دست در زندگی و جیب اعضای چدا شده کردند در زندان تیف… بعدها خواستند به حکومت اسلامی ایران هویجی تشویقی بدهند چراغ سبز کشتاراشرف را صادر کردندو بعدها درادامه بدنه تشیلاتی مجاهدین را به تبعید در آلبانی فرستادند … کمی دقت کنید متوجل میشوید که در تمامی مراحل و مسیر حضرتش مثل قمار بازی عمل کرده که قیمت بازی از زندگی و جیب بقیه گرفته است .


شخص مصداقی و همنشین و هیئت همراه در مقایسه و اندازه مثل پشه ایی میمانند که برای حواریون ابله خودشان ابوالقاسم خان هستند . ولی در سیاست روزانه همان وزن به بازی گرفته شدن در ابعاد عروسکی را دارند . نشستن این جماعت با انواع موجوات تغییری در اصل داستان ندارد . مدیر اینترلینک یا وزیر اطلاعات باشد یا چه گوارا… فقط یادتان نرود من گوسفندی نیستم که بقیه فکر میکردند و البته این را هم میدانم که تجارت بی رحم است .

موضوع و سوژه اصلی برای من بافت این بازیهای سیاسی است . افراد وقتی خودشان انتخاب میکنند که در وسط این بازی سیبل شوند طبیعی است که هدف قرار میگیرند . دسته سوم جاکشهای سیاسی شامل کسانی میشود که برای فاحشه های سیاسی مثل هیئت مصداقی و همنشین جا باز میکنند . اینکه اسمش چیست اصلا مهم نیست ، ملکوتی یا بهبهانی یا مسیح و گنجی و مشتی فرشگردی گاگول و یا هر کره خر دیگری … این بود انشای من از بخش انگیزه های سیاسی برای زندگی شخصی … انگیزه های فردی هم دارم که حداکثر کاتالیزور است .



اسماعیل هوشیار
21.12.2108