از نپذیرفتن واقیعت ها، تا نابودی دستاوردها
دردمند
شدی شریک شیاطین و تاختی برما
که رسم و راه شریعت به ما بیاموزی
اگر حقایق تاریخ شد فراموشت
کتبه های گور رفته گانت را
برو به غور بخوان
که ار حقایق دیر و بدعت امروز خجالت شوی
پدر بزرگ ترا جد من مسلمان کرد
فانی
از عودت قطعات محدود اتحاد شوروی وقت به کشور آبایی شان که در 26 دلو 1367 آخرین افسر آن به کشور خویش عودت نمود 28 سال سپری میشود.
درین رابطه آگاهان امور، قلم بدستان و مردم عزیز و رنجدیده ما دیدگاهای خویش را از طریق وسایل اطلاعلت جمعی و تدویر محافل یا مجالس بیان داشته مرحوم دکتور نجیب الله منشی عمومی و رئیس جمهور پیشین این روز را روز نجات مردم افغانستان اعلام نمود.
وقت آنرسیده که تمام قلم بدستان و آگاهان امور بخاطرآگاهی دهی نسل سازنده و بالنده کشور حقایق را که سبب امضا معاهده ژنیف بین وزارت خارجه افغانستان و پاکستان گردید. نماینده گان با صلاحیت کشورهای ایالات متحده امریکا و اتحاد شوروی وقت در پای آن منحیث تضمین کننده معاهدات فوق الذکر امضا نمودند زمینه را برای عودت قطعات محدود شوروی وقت به کشور آبایی شان مساعد نمود بیطرفانه، صادقانه، عالمانه و واقع بینانه مورد تحلیل و ارزیابی قرار دهند تا نسل های آینده با استفاده از تجارب آن بتوانند تصامیم عملی و انطباقی را مطابق شرایط زمان و مکان غرض بیرون رفت از وضع موجود اتخاذ نمایند. در حالیکه زنده یاد ببرک کارمل در ورود قطعات محدود نقش نداشت وی بارها تاکید میکرد که مردم شریف و با عزت افغانستان استقلال و آزادی را بالاتر از جانهای شرین خویش دوست دارند. در طول تاریخ ملیون ها تن خود را بخاطر کسب آزادی قربانی نموده اند ازین لحاظ باید به خواستهای آنها تن داد و آنرا سرمشق راه روشن خویش قرار داد با تأسف یک عده کج قلمان و شخصیت های دمباله رو قدرت طلب با تاسف هنوز هم با نوشتن کتاب ها و نشر و بخش از طریق وسایل اطلاعات جمعی زنده یاد ببرک کارمل را متهم مینمایند که مخالف عودت قطعات محدود اتحاد شوروی به کشورآبایی شان بود.
در حالیکه زنده یاد ببرک کارمل از آغاز روزهای که به صفت منشی عمومی ح.د.خ.ا و رئیس شورای انقلابی انتخاب شد طرحها، نظریات و پیشنهادات را غرض حل موضوعات سیاسی اطراف افغانستان ارائه نمود که چند مثال را مشت نمونه خروار از نوشته های عبدالوکیل وزیر پیشین وزارت مالیه و عضو بیروی سیاسی حزب وطن وقت خدمت خواننده گان گرامی قرار میدهم.
زمانی که گوربچوف برای کارمل گفت سربازان ما در افغانستان کشته میشوند زنده یاد ببرک کارمل در جواب گفت شما میگوئید سربازان اتحاد شوروی در افغانستان کشته میشوند وطن ما را ترک کنید و ارتش خود را خارج کنید بگذارید افغانها از انقلاب خویش دفاع کنند.
در صفحه 465 کتاب از شاهی مطلقه تا سقوط جمهوری دموکراتیک افغانستان مینویسد دوکتور نجیب الله میخواست ببرک کارمل را بهر قیمتی که میشود از سر راه خور دور سازد.
در قدم اول چند تن از اعضای بیروی سیاسی از جمله صالح محمد زیری، نور احمد نور، محمد اسلم وطنجار، سید محمد گلاب زوی، اینجانب عبدالوکیل را نزد ببرک کارمل فرستاد تا از وی تقاضا گردد به مسکو برود در این ملاقات ببرک کارمل ضمن آنکه تقاضای ما را قاطعانه رد کرد مطالبی در ارتباط تحولات در اتحاد شوروی و اتخاذ سیاست های گارباچوف بیان نمود و گفت تمامی آثار مارکس و لینین را از سر ورق زدم هیچ جای آن به اصطلاحات پروستر ویکه و گلنسنوت باسازی و علنیت بر نخوردم اگر این سیاست های گارباچوف موفق شود گفته میتوانیم وی متفکر و نظریه پرداز بالاتر از مارکس و لینین خواهد بود در غیر آن طوریکه من فکر مینمایم گاربچوف با این نظریات خود هم اتحاد شوروی و هم جهان سوسیالیستی از جمله افغانستان را با این سیاست ها به نابودی و تباهی می کشاند در اخیر صحبت برای من عبدالوکیل گفت تو هم خوش نباش که وزیر خارجه و عضو بیروی سیاسی شدی درجای دیگر کتاب فوق الذکر مینویسد رفیق شاه محمد دوست برایم گفت زمانیکه من نزد زنده یاد ببرک کارمل رفتم برایش گفتم که من از وزارت خارجه تبدیل میشوم وی در جواب من گفت بگذار که بالای دیگران پلانهای شوم خویش را عملی سازند .
در صفحه 539 در مذاکرات 18 دسامبر 1985: شاه محمد دوست وزیر خارجه ج.د.ا صریحا موضعگیری دولت ببرک کارمل برای کور دویز در مورد خروج قوای اتحاد شوروی چنین گفت: اخیرا ببرک کارمل منشی عمومی ح.د.خ.ا و رئیس شورای انقلابی ج.د.ا به صراحت گفت که ج.د.ا حاضر است از اتحاد شوروی بخواهد که قطعات خود را از افغانستان فراخواند مشروط بر اینکه پاکستان در امور عدم مداخله توافق نماید.
زمانیکه اینجانب عبدالوکیل و شاه محمد دوست بعد از سال 1992 در سویس پناهنده بودیم شاه محمد دوست برایم گفت رفیق کارمل جدول زمانی خروج قوت های اتحاد شوروی را مدت یکسال در سال 1985 قبول داشت اما آنرا مربوط به مذاکرات مستقیم با جانب پاکستان و تعهد پاکستان به عدم تکرار مداخله در امور داخلی افغانستان میدانست رفیق کارمل برچیدن تمام پایگاه های مجاهدین و قطع کامل کمک های تسلیحاتی را از جانب پاکستان و سایر کشور ها مطالبه می نمود پاکستان و امریکا به این موضع گیری افغانستان جواب مثبت ندادند من به اساس هدایت رفیق کارمل مجبور گردیدم به یک نحوه آماده گی خویش را برای قبولی خروج در مدت یکسال در آنزمان افشا نمایم من این جدول زمانی را به یک دیپلومات ارشد امریکا در سازمان ملل متحد نشان دادم متاسفانه بنابر موضع گیری خصمانه ایالات متحده امریکا و پاکستان تا سه سال دیگر این خروج به تعویق انداخته شد. اختلافات بین ببرک کارمل و گارباچوف در سال 1985 روی این مسئله.
ببرک کارمل بالای یک سلسله مسایل جدی از جمله نقش ح.د.خ.ا در ساختار آینده دولتی بر خورد در برابر مجاهدین و چگونگی مذاکره و مصالحه با آنها قطع ارسال سلاح و کمک های نظامی و مالی پاکستان و امریکا و متحدین آنها بعد از خروج قوای اتحاد شوروی دادن تعهد قابل اعتبار برای عدم تکرار مداخلات و برچیدن مراکز و دفاتر مجاهدین بعد از امضای موافقتنامه های ژنیو و نظارت ملل متحد بالای آنها تعهد رهبری اتحاد شوروی برای ادامه کمک های همه جانبه آن کشور به شمول کمک های نظامی برای افغانستان بعد از برآمدن قوای شوروی از افغانستان برعکس گارباچوف.
در برابر این نظریات و پیشنهادات ببرک کارمل تمام توجه را معطوف به خروج هر چه سریعتر قوای نظامی بدون سنجش عواقب آن در قبال دولت و ح.د.خ.ا کرده تصمیم یکجانبه خود را در مورد گرفته بود به نظریات و پشنهادات برای افغانستان توجه نمیکرد و عملا میخواست نظرش را در مذاکرات ژنیو تحمیل نماید. نظر به نوشته عبدالوکیل گارباچوف میخواست نظریات برسمیت شناختن خط تحمیل دیورند را شامل معاهدات ژنیف از طرف جانب مقابل ساخته شده بود مورد تأیید قرار گیرد که از طرف عبدالوکیل با وجود وارد کردن فشارهای گارباچوف پذیرفته نشد.
سران مسکو، واشنگتن از جمله گارباچوف و همکاران آن توانستند با استفاده از یک عده افراد قدرت طلب و دمباله رو ابن الوقت بازیهای نهایت خصمانه و خائنانه را غرض وادار ساختن رهبری وقت ح.د.خ.ا و حزب وطن برای قبول طرح شان و کم بها دادن به طرحهای واقع بینانه زنده یاد ببرک کارمل انجام دهند تا اینکه توانستند معاهده ژنیف را طبق دلخواه خویش بین وزرا خارجه افغانستان و پاکستان تحت نظر سازمان ملل متحد که نماینده گان امریکا و شوروی وقت در پای آن بحیث تضمین کننده امضا نموده بودند به امضا رساندند. سران متذکره بجای انجام تعهدات خویش که در پای اسناد امضا نموده بودند بازیهای خصمانه از جمله عملی نساختن قطع کمک های مالی، نظامی و غیره را غرض شعله ور ساختن جنگهای خونین و سایر نیرنگ ها انجام داده راه اندازی کودتای شهنواز تنی وزیر دفاع وقت، افزایش جنگهای خونین از جمله جنگ جلال آباد اثبات ادعای ماست که در آن بازیها بنین سیوان نماینده سازمان ملل متحد رول عمده داشت تا اینکه زمینه سفر برهان ربانی را با یک عده نماینده گان تنظیم های جهادی به مسکو مساعد در جریان مذاکرات معاهدات با آنها بخاطر قطع کمک های نظامی، اقتصادی و مالی برای دولت افغانستان به امضا رسید که بزرگترین جفا برای مردم افغانستان بوده و میباشد. بازیهای ریاکارانه بنین سیوان زیر نام عملی ساختن پلان پنج فقره ئی ملل متحد سبب شد که دکتور نجیب الله از رهبری دولت استعفا نمایدد و زمینه آمدن صبغت الله مجددی و همراهانش به کابل مساعد بتاریخ هشتم ثور 1271 طی یک محفل قدرت دولتی به وی انتقال گردید.
در حالیکه مردم با سپاس و حق شناس ما خدمات کار شناسان و مشاورین شورای وقت را که به مردم کشور ما نموده بودند فراموش نکرده در محافل و مجالس به نیکویی از آن یاد آوری نموده و مینمایند اما به رهبری وقت از جمله گارباچوف نفرین میفرستند.
قابل تذکر میدانیم بعد از خروج قوت های شوروی وقت 145 پروژه بزرگ در همه عرصه ها از اسفالت هزاران کیلو متر شاهراه ها به شمول سالنگ ها، اعمار صدها کیلو متر کانالهای آبیاری، اعمار بندها، برق، ترانسپورت های هوایی، زمینی، سیلو ها، فابریکه های تولیدی، خدماتی، تجارتی، شفاخانه ها، انستیتیوت های پل تخنیک و کابل،صده ها هزار جریب فارمهای زارعتی از جمله جلال آباد و یک قوای مسلح مجهز با شش صد بال طیاره های پیشرفته، هزاران چین توپ و تانگ، صدها هزار میل سلاحهای ثقیل و خفیف، صدها هزار افسر و سرباز مجرب و آبدیده که در منطقه کم نذیر بود باقیماند.
در مقابل با وجود سرازیر شدن صدها ملیارد دالر بنام کمک به مردم افغانستان به ارزش هزاران ملیارد دستاوردهای چندین هزار ساله محو و نابود کشور ما در ردیف هشت کشور فاسد تهیه کننده نود فیصد مواد مخدر بازار مصرفی تهیه کننده مواد خام آزمایش انواع ایدیولوژی ها و سلاحهای پیشرفته زمینی و هوایی میدان نبرد کشورهای منطقه و جهان مبدل گردانیده شد.
در حالیکه با گذشت زمان محو و نابودی دستاوردهای چندین هزار ساله حقانیت طرحهای و پیشنهادات زنده یاد ببرک کارمل را ثابت نموده اما هنوز هم عده ئی هستند که بخاطر خوش خدمتی به اجانب با یاوه سرائی و دورغ پراگنی ها ادعا مینمایند که زنده یاد ببرک کارمل مخالف خروج قوت های شوروی از افغانستان بود.
به این یاوه یراین بادآور میشویم که نمیتوان آفتاب را به دو انگشت پنهان نمود. با آب انداختن در آسیاب دشمنان سوگند خورده افغانستان خود را از محاسبه مردم و محاکمه تاریخ نجات داد.
