از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

اجداد امام ابوحنيفه از كابل است نه از چاريكار!

اى آنانیكه تعصب داريد، اما  مطالعه  نداريد!

سلیمان کبیر نوری

درین روز ها هجمه ای از سر وصدا ها و دغدغه هایی را  در تمامی میدیای منطقوی به ویژه سوشال میدیا یا رسانه های اجتماعی کشور، در مورد تغییر نام  چاریکار به نام ” امام اعظم ابی حنیف” می بینیم و میشنویم که این تصمیم رهبری طالبان غوغا بر پاکرده است.

 بلی عزیزان! 

     طالبان، نام استان یا ولایت چاریکار را به نام ” امام اعظم ابی حنیفه ” تغییر داده است. درین گستره ده ها هزار پیشنهاد، تبصره و تحلیل ونگارش یافته است که اکثریت قاطع گویا که ” به ترکستان” رفته اند. 

     اینکه شبکه های استخبارات خارجی در کشور ماتم زده ی مان مصروف چه رویکرد های مهلک و ویرانگر است، متاسفانه دست اندرکاران رسانه های اجتماعی، یا ازان بی خبر اند، و یا هم به سبب عقیده و باور شان شاید خودآگاهانه ازان طفره روند. کمیت معدودی اند  که به نفس مسئله تماس گرفته و آن را باز گو کرده اند.

     وقتی رسانه های اجتماعی را درین گستره زیر و رو کنیم، درمی یابیم که اکنون تشویش و نگرانی کمیتی از مردم چاریکار از آن است تا، بادرنگ، مرچ و بولانی، کباب و شوربا، توت، چاقو و قیماق و…، شهیر چاریکاری را به چه نام صدا کنند؟

     تغییر نام تاریخی چاریکار به “امام اعظم ابو حنیفه” یک رویکرد  هدفمند به وسیله شبکه های استخبارات  سعودی و امارات زیر نوکری پاکستان است وبس. این گونه تحرکات عبارت اند از ترویج و تعمیق وهابیت، سلفیت و دیوبندی است که پاکستان نیز عاشقانه آن را می خواهد.      یاد مان باشد، از احتمال دور نیست تا  روزی نام کابل را نیز به نام “ملا عمر آخوند” تغییر بدهند. اما بازهم به یاد داشته باشیم که این تغییرات به سان  نام گذاری حفیظ الله امین( رییس جمهور پیشین کشور) خواهد بود که نام جلال آباد را به ” تلون شار” تغییر داده بود. ما همه دیدیم که پس از مدت کمی، نه حفیظ الله امینی تشریف دارشت و نه شهری به نام ” تلون شار”.

     آن چه من را واداشت تا مختصر نگارشی داشته درین مورد داشته باشم، حصول اسناد معتبری است در مورد زادگاه و شخص “ابوحنیفه” که یکی از دوستان با ارایه اسناد و مدارک برایم ارسال داشته اند. البته متن متذکره را با اندکی ویرایش، خدمت عزیزان پیشکش مینمایم:

     ” نه در طالبان اين بار سواد مى بينم و نه در حريفان طالبان. پس اين همه هياهو در افغانستان از بهر هيچ است. فقط تعصب و كله شقى.  

همه مخالفين طالبان با نام گذارى محتمل ( كه هرگز محقق نخواهد شد)، در ناگذاری شهر چهاريكار به نام “امام ابوحنيفه” مخالفت ورزيده، و آن را پشتونيزه يا اسلاميزه  خوانده اند؛اما نتوانسته اند كه اين بار آنرا  به گونه اى مستدل رد كنند. از يك سو روی شان نمى شود كه ازين حس تعلق و مالكيت ابوحنيفه به نسبت چاريكار هم تير شوند. از سوى دگر دل شان نمى شود كه اسم تاريخى چاريكار محو و نابود شود؛ كه نبايد هم بشود.

      نامگذارى شهر ها و ولايات افغانستان بازتابگر  تاریخ از تمدن ها است. 

ما بسیار به روشنی، درين جا میبینیم که طالبان اينان را خوب كيش و مات كرده است؛ چون طالب در مدارس خوب خوانده است كه امام ابوحنيفه از چاريكار نيست. وقتى كه چند بوغه اى  برای ایشان گفته اند كه وى از چهاريكار است، اينها هم دم را غنيمت شمرده و  گفته اند: خى به نامش بسازيد! 

     در هيچ منبع معتبر و موثق  تاريخى و اسلامى جهان عرب، اجداد امام ابوحنيفه از چاريكار ذكر نشده، اما در همه منابع اتفاق آراء بر كابل است.” 

اینک اسناد و مدارکی عدیده ای که زادگاه ابو حنیفه را به معرفی میگیرد:

در اخیر میخواهم برنامه ویدیویی شماره 713 جناب رزاق مامون، ژورنالیست توانا، نویسنده، تحلیلگر و به قول دوست و عزیزی ” یکی بهتر از هزاران، تاریخ مینویسد که تاریخ می سازد”، زیر نام ” ایجاد ولایت مغز شویی به نام ابو حنیفه” را خدمت شما تقدیم دارم تا با اغتنام از فرصت آن را ببینید.

برای باز شدن ویدیو، بالای لینک زیرکلیک کنید: