نسبت روز جهانی مبارزه در برابرخشونت علیه زن هر چندی که در کشورم در طول قرون متمادی زن که مادر است از انواع خشونت ها رنج کشیده است ولی این رنج جانکاه صد روز اخیر که زنان  ازهمهء حقوق مدنی شان که تحصیل و کار است وآنهم در این عصر نوین بوسیلهء گروه بدوی زن…

رسول پویان اگـر اراده کـنـیـد کاخ ظلم بـرباد است امارت شیاطین بی اسـاس وبنیاد است گـذشـت دورۀ غـار و قـرون وسـطایی خرد به دامن دل ها چراغ درداد است زعـقل و دانش عصر نـویـن نمی دانید مگر تعصب وجهل شما مادرزاد است بـه نطـفه جـنـبـش افـکار را بخشـکانید فروغ جوشش اندیشه خلق وایجاد است گـروه…

Louis Aragon (1897-1982)  آرام بختیاری لویز آراگون، میان سوررئالیسم فرانسوی و کمونیسم روسی.                                                Andre Breton(1896-1966) لویز آراگون(1982-1897م)، شاعر، رمان نویس، نماینده مهم سوررئالیسم فرانسوی، نویسنده سوسیالیستی، سیاستمدار فرهنگ سوسیالیستی، نماینده مهم رئالیسم سوسیالیستی در فرانسه، مقاله نویسی روشنگر،عضو حزب کمونیست فرانسه، عضو افتخاری آکادمی هنر آلمان شرقی، و ناشر، بین سالهای 1897  و 1982 میلادی…

رفت از نظرم دیده به راهش نگران شد دل برده‌ی ما بود دل‌آرای جهان شد امید به نخلی که بهارش دهدت بر هنگام ثمر بود گرفتار خزان شد از بخت بنالم که شب و روز درین دهر از طالع بد حاصل من شور و فغان شد یک چند کتاب و غزل و شعر و ترانه…

رسول پویان وطن در زیـر استبداد طالب چـون جهنم شد بهشت آروزهایی به خـاک و خون مدغم شد به نام دیـن اسـلام سـلـطۀ قـومی شـده تحمیل به فاشیزم غنی افزوده جهل وپشم واشکم شد کسی بر زخم خونین وطن درمان نمی جوید شِقاقِ خشم و چوب دار طالب تاکه مرهم شد شـده دیـن و خـدا…

این سرودم ناله ء غمدارها ست زخم ناسور  بسی افگارها ست ناله ام از قاتل و خونخوارها ست شکوه ام از خاین وبی عار ها ست این نه شعر، از درد ما انبارهاست گر نیاید از گلو بیرون سخن آهِ آتش زای آن سوزد بدن ما اسیر آن اجیران گشته ایم حبس اندر کشور مان…

  Anais Nin 1903-1977,      henry miller 1891-1980 آرام بختیاری اشاره به یاد داشت های روزانه اروتیک خانم نین.   خانم آنائیس نین (1977-1903)، نویسنده امریکایی-فرانسوی، خالق چند رمان و هزاران صفحه یادداشت های روزانه اروتیک است. مشهوریت او بدلیل آثار بی پرده و سبک مدرن نویسندگی اش است. در آثار او میتوان تاثیر روانشناسی…

در شهر ما‌ ز کوچه گی ها هیچ‌ کس نماند آنان کجا شدند و به کس دسترس نماند خشکیده باغ سبز کنون از سموم تند از نخل پر‌ ز بار به جز خار و خس نماند  آواز رزم آور ما خفته در گلو  در‌شهر‌ مگرد گر و یا داد رس نماند دیگر سخن‌ ز شعر…

رسول پویان زهی که زلف شـب تیره را دوتار کنید هماره صبحدمان وصف حسن یار کنید کهن چکامۀ خورشید را ز سـر خوانید جمـود لشکـر شـب را تـار و مـار کنید به بـاغ و راغ وطـن مـوج گل بیفشانید برون ز چشم وطن نیش های خار کنید چراغ عصر نویـن را به شهروده آرید گـروه…

امین الله مفکر امینی 2021-10-11 دشمنان فکرواندیشه های انسانی حزب ما بــسیاراند این دشمـنان برضد افکارمردمــــی ما دست بــکاراند دشمنانی خلق ما نمیخواهند خلق مــــا آزاد گـــردند تا باندیشه های شیطانی ، خلق را باسارتهــا کــشنـد بتـــــــاریخ پربارمیهن، جـــــانها بدادنـــد آزاده گــان تـــــآ خلق آزاد باشند ززنجیـــــــر غــــلامی بیگانگان سعی کردند تا آموزند بخلق اندیشه…

ما را زمانه بخت، به زنجیر کرده است دست نجات ، آبله ها گیر کرده است در منجلاب آتش وخون و ندای مرگ گم کاروان ما رهء تدبیرکرده است با گریه رو به حق بنمودیم و واسفا یزدان ، فغان حواله به تقدیر کرده است هر ناله شد برون زگلو،صاحب غرض مُهری برآن ز دین…

رسول پویان تبسـم در نگارسـتان دل تصویر می پاشد هزاران واژه در مـوج نگاه تیر می پاشد به قربان سـر عشق و وفا و همدلی گردم که شوق بی نهایت برجوان وپیرمی پاشد اگر احسـاس گـرم آشـنا دل را بغـل گیرد تفاهـم آب سـردی بـر سـر تقدیر می پاشد ز شوق لعل خندانی درین دوران…

هموطن چه در خوابی، لاله ها نمی بینی ؟؛ خون آن جوانانِ خوشنما ، نمیبینی ؟؛ آن گروه بی دینان، با لوای اسلامی سر جدا نمودند از با خدا ، نمیبینی ؟ هموطن صدا برکش ،از میان نار وخون خونت همچو خندق شد بی بها، نمیبینی ؟ هموطن به خون ما ،تشنه آن عدوی ما…

شعر احساسِ بهاریست، بسی تازه وتر شعر گنجینهء  پُر از سخن است شعر آرایش بس جان و تن است شعر از عشق سخن راند و شیدا شدنت همچو مجنون یکی رسوا شدنت شعر از درد سخن راند وآواره گی ها از چنین عصر غم انگیزی که پر از رنج است فکر و اندیشه ما دانه…

محمد‌عثمان نجیب مرا مرغ سحر خود بساز  دی  در خلوتی حاجت نیاز کردم  با ّّّّ رب خود و رب لاله   و رب گل و سنبل، ای آن  که همه هستی منی تو  رب  من و رب العالمینی تو چی  می شد  تا مرا انسان نما خلق نه می کردی ای  خالق مخلوق بی آزار   مرا…