رسول پویان گـر نمی‏دانید زبـانـم حـرف دل باور کنید همـدلی را بـا ســرود همـزبـانی سـر کنید بر لـب بـحـرم؛ لیکن تـشـنـه لـب افتاده ام کام خشکـم را بـه آب چـشمۀ دل تـر کنید از دم آهـنـگـران دیگـر نمی خـیـزد نفـس لعل و مرجان وطن را زیب انگشتر کنید گرزعشق پاک دل مهر و وفا داری…

آید اگر طــراوت پر جـــوش نوبهار         افــتد نظام کهنه و فـــرتوت از دیار گیرد مقام خسرو گل بر سریر باغ           جغد ازدیار بلبل وگل می کند فرار گفتم ز آب تلخ کنــم نوش ساغری           پیمانه را ز دختر رز می برد نگار آشفته تر ز وضع پریشان ما کجاست       بر گوش دل نوای خر است…

همه تن چت شدم و تشنه به دنبال تو گشتم شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم شدم آن شاعر چت باز كه بودم تا كه در صفحهء لپ تاپ تصاوير تو تابيد همه سو عطر تو پيچيد دلم از وسوسه لرزيد يادم آمد كه شبى تا به سحر با تو چتيدم قصه كرديم…

رسول پویان نـه بـر هـر بام و در مـرغ دل دیـوانـه بنشیند نه مثل شــوم جغـدان بـر سـر ویـرانـه بنشیند اگـر چـه لانــه ام در آتـش بـیـداد می ســوزد ســزا دانــم که بـر خـاکـسـتـر کاشـانـه بنشیند وطـن درماتـم آوارگان گرچه سیه پوش است شـود روزی که شـادی بـا دل مسـتانـه بنشیند به روی گنج میهن…

نوشته نذیر ظفر   بر عمر ما به دور جهان اعتبار نیست این زنده گی برای کسی پایدار  نیست ملا و شیخ هر چه که گفتند گوش کن گفــتار شان بدون عمل استوار نیست بی جد و جــــــــهد رزق مهیا نمیشود لیــــکن ترا به کثرت ان اختیار نیست از دوست گله کن نه زکردار دشمنان…

چو بر دين کند شهريار آفرين ……….. برادر شود شهرياری و دين نه بی تخت شاهيست دينی به پای …… نه بی دين بود شهرياری به جای دو ديباست يک در دگر بافته ………… برآورده پيش خرد تافته نه از پادشا بی نيازست دين …………. نه بی دين بود شاه را آفرين چنين پاسبانان يکديگرند…

داکتر حمیدالله مفید  زبان فارسی در کشور پهناور هندوستان به مثایه زبان فرهنگی ، سیاسی ، اقتصادی واجتماعی انکشور جایگاه درخشانی داشت و دارد. نخستین ویژه گی  یی که زبان فارسی را در هندوستان گسترش داد ، همخونی وهم خانواده گی بودن زبانهای هندی وفارسی است . که  در این جستار کوچک نمی گنجد. مگر…

رسول پویان بیش ازین گویا که زندانبان عذابم می کند مـثـل مـاهی اخـتـه و بـعــداً کبابـم می کند از رگ و پودم به بـزم شادمانی های غیر رنگ خون می گیردوپودرخضابم می کند می کند در کوزه چون انگور زندانی ولی بـادۀ صـد سـاله و دیـریـن شـرابـم می کند کـوه می سازد و یا سـیاره…

امین الله مفکر امینی          2016-08-01   شعرسروده شده ای طنزی ازنام داکتر اشرف غنی و عبدالله عبدالله ودارودسته های جهادیهای بنام شان   دامان  ارتجاع     چقدر  پر فیض و شیرین اسـت کاین  تاج وتخت خدا داد   ثمرش   ز همیـن  است غـــلط نکـردیم  که  گر  بستیم  عهد  وفا با  سیـــا آنـها  بداد نـد   ما  را  سیم…

  “بیا تا گــل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم” هرآنچه بی ادب گوید دو گوش خود کر اندازیم الا صـــــــــوفی بنوش اینـجا ز آب تلخ میخانه “که از پای خمت یک دم به حوض کوثر اندازیم” تبارز مــــــــــــیدهم نفرت ز ارباب ستمگستر خس و خاشاک گیتی را به کام اخگر اندازیم اگر دلبر…

خاطرات زندگی ام رفت سوخت در کتاب خاطرات در زمان رنج درد در مسیر زندگی در گذشته ماندم آن خاطرات دیگر نمیخواهم چیزی را بیاد بیاورم دیگر نمیخواهم چیزی را از آن زمان بشنوم هر قدم را از نو مانده ام از نو شروع نموده ام از نو طرح کردم ام میخواهم مانند سنگ قوی…

  شناخت تن خاکی و قالب عنصری هرچند خود کارگاهی است عظیم  چندان دشوار نیست. اما راه یافتن به اعماق روان یعنی این دریای ژرف، بی کران و شناور در لجه‌‌‌‌‌ های پرتلاطم آن دشوار ترین دشوار هاست. انسان، این پیچیده‌ ترین و اسرار آمیز ترین موجود عالم، پیوسته توجه کنجکاو و اعجاب حکیم، متفکر…

 نوشته نذیر ظفر ۱۶/۰۱/۰۴ گـــــــر یار مـــــیل یار کند بد نمیشود ما را زخـــــــود شمار کند بد نمیشود لبخندی ســـــوی ما بزند با کمال میل غمــــها ز دل فــــــرار کند بد نمیشود آید به مــــــهر بانی و دستی بما کشد جــــــور و جـــــفا کنار کند بد نمیشود بهر رضــای خالق خود بر منی غریب یـــــک…

امین الله مفکر امینی      2016-04-01 این سروده ازنام همه فرزندان صدیق حزب محبوب ما یعنی حزب دیموکراتیــک خلق افغانستان بعدها حزب وطن و رفقای که خود ها راپرچمی ویا رفقای خلقـــی میدانند بشمول متحدین سیاسی ماوهموطنان شرافتمند ودیندارواقعی ما،سروده شده است. مهم این نیست که بکدام ازشاخه های چپ دیموکراتیک منقسم اند،مهم اینست که تا…

رسول پویان تا که چشمی وا کنی آواز بشکـن بشکن است تا که پا بر عـرصه بنهادی زمان رفتن است سـرگـذشت پـر خـم و پیچ بشـر در یک کلام داســتان نـیـمه کاری از طـریــق گفـتن است جنگ و دعوا برسرهیچ است از روزنخست بـا خـیال خـام ســودای دو عـالــم پختن است بـا غـــرور تـام بنـشـیـنـنـد…