امین الله مفکر امینی          2016-05-02   دلم بنوا آمد از دیده فرو ریخت دُر دانه های سرشک تا بشویند غبارغم دل مرهم کنند، دل ودیده ای داغدیده ای من که بخون گشته زما جرا های من وتـو ز ماجرا های رنگ ریا هر که را طومار به رنگ دیگراست   فریاد زبیداد! ز این همه…

دروادیِ عشق وطلب، مجنونترازمن، دیده یی؟ دربین دل هاچون دلی، پرخونتر از من، دیده یی؟ با یاد رخسار ولبت،  آتش زدی در جان من لب های مستی آفرِ، می گونترازمن ، دیده یی؟ باران ذوقت روز وشب ،از اسمانِ  دیده ام سیلاب اشکِ حسرتی،جیهونتراز من، دیده یی؟ در دشــت دامان وفا ، سـرمیزدی گهگه بتا…

رسول پویان بـا ریـا از حـــق آزادی انــســان دم زنند در عمل سنگ سـتم بر جام دل پیهم زنند جنگ دین و مذهب و اقوام را دامن زنند بـر ســـر امـنـیـت و آرامـش مـا بـم زنند کاخ اســتـبـداد ظـلــم ظالـمـان بـرپـا کنند خانـۀ مظلوم را از بیخ و بـن برهـم زنند از شـکنجه بـد می…

  نوشته نذیر ظفر یار جان گر مــــــهر ور میبود والله بد نبود با من همـــــــفکرو نظر میبود والله بد نبود ناز ها و عشوه هایــــــش بر دل شوریده ام یک کمی گر مختـــــــصر میبود والله بد نبود کاش مــــــیبود او ولی یی حلقه دلباخته گان از دل ای مــــا با خــــــبر میبود والله بد…

څه حکمت دی پردې خاوره پېچ او تاب لري شمس تبرېزي په چيغو سردی په ګرېان راځي هم سلطان محمود په غورځنګو راغۍ ېرغل سره مات ئې سومنات کړه ټول ادېان په ختمېدو راځي غږ دزمانې وه جهالت باندی ګوذار وشو سره لمبه شوه پورته مرکزېت د ټول اسلام راځي دلته تره کي دنوي ژوند…

شوق دیدار ِتو دارم، سربزن در کلبه ام درغیابت بی قرارم، سر بزن در کلبه ام بیش ازین دوری نکن ،از منِ افسرده حال بیتو من یک مشت خارم،سر بزن در کلبه ام آ به نزدم با نگاهِ جان بخش  و روح نواز بشکنی اندک خمارم، سربزن درکلبه ام ای دوای درد هجران ، خسته…

داکتر رحیم رامشگر بنال ای شعرمن ای نغمۀ فریاد خاموشان به یاد بی غمان آور غم و درد فراموشان جنون آوازه شو طبع مرا مستانه بخروشان یکی هنگامه برپاکن به یش چشم کرگوشان خرابم ای غزل ازغم دوسه پیمانه می نوشان بجوش آی و بجوش آور دلم را چون می جوشان جدا از دلستان افتاده…

طنز از: ز. رزمی ولا همی خارج هم عجب جای قشنگی است، چه قصرهایی، چه موتر هایی، چه پارکها و تفرجگاه هایی که دل مرده را زنده میسازد و دل زنده را مرده از موترهای مدل جدید گرفته تا حوض آب بازی، زن ، سگرت ، ساجق و پوقانه و هرچیز خلاصه از شیرمرغ گرفته…

رسول پویان جنگ و بحران وطن پایان نمی گیرد چرا خـانـۀ بی نظـم مـا سـامـان نمی گیرد چرا خون ناحـق گر نمی خسبد بـه فـرمان خدا دشـمنان را درد بی درمان نمی گیرد چرا گـر دعـای شـب اجابت می شـود نزد خدا آه مظـلـوم دامــن ســلـطان نمی گیرد چرا گر به میهن مهر عیاری بـود…

(( کله ښکاره کېږي ،کله پټ په ګودرون (( تښتېده لي و شي چاورته ورېښمين بچېان چېنجي سره بېده راوړي دي څه ته دي په تمه څوګ ئې لاهم غولوي پسی نه لاندی ئې ده سره کنجاړه ،پاس ئې شنه شفتل چا تحفوي راوړي دي داټول شېطانان چې دمکې په طرف دورخوري نه شول په…

  نکوهش مکن رزم روشنگری را       برون کن زسربا خود محوری  را بکار وطن تکروی  نیست   لازم       نگهد  ار  تعظیم  همسنگری    را که ملت گرفتارآشوب جنگ است       کسی   بر نتا بد  غم سر وری  را خوشا رزم و پیکار در راه مردم       که روشن کندچشم نیک اختری را خجسته بود یاد آن مکتب ودرس        که…

زیر ابر جــــــــــــهل پنهان آفتاب فکرتم      در جهالت می رود تا بام گردون شهرتم فـــــــکر بیدارم ندارد در دل غولان اثر     هرچی کارم در زمین شوره سوزد زحمتم میهنم آزرده دل چون مرغی در دام فساد     نیست احــساسیکه که انگیزد سپاه غیرتم همچوموری ناتوان خوردوخمیرم زیر پای    بی تمیزیهاست میگویم همین است قسمتم تو به…

  سمیع الدین افغاني ددریاب په دود بهیږي د انسان د ژوند بهیر مونږ د چا د خوب تعبیر یو چې ټول عمر یو زهیر خلک لاړل  تر کیهانه لاره باسي تر اسمانه مونږ  په خپلو کې  جنګیږو بیا شاکي  یو د تقدیر مونږ د چا د خوب تعبیر یو چې ټول عمر یو زهیر…

به نوشیدن برم ظــــــــــــــــرفی کنم پر آب دریا را      حباب آسا کشم بیـــــــــــــرون تهی جام تمنا را ببینم هرکی چــــون طفلان که دارد در بغل سنگی      از آن مجنون گزیند خانه ی بی درب صحرا را درخت بارور از سنگ طــــــــفلان بهره ور گردد       نبیند شــــــــــــــــاخ بید آلام زخم سنگ ملا را ز (عبدالله) سخن…

ف.بری  با طلوع  صبحی درخشان می شود  ظلمت شب محو و پنهان می شود صبح صادق مطلع نـــــور و صفا  روشن آرای  دل و جان می شود شبروان را نیست سازش با صفا  طینتش رســوا و عریان می شود می ستیزند بــــــا رهء فرزانگان   قاتل انسان و عــرفان می شود رهروان  نور را درخون…