طنز: زلمی رزمی روزی در شهرهامبورگ دریک محفل شعر و قصه خوانی افغانهای هموطن خود رفته بودم که یک آقایی با ریش و پشم انبوه و عینک سیاه توجه ام را جلب کرد که اهل مجلس به او جنرال خطاب میکردند و مخصوصن خانمی که درجوارش نشسته بود با صدای بلند میگفت: جنرال ای ره…

  شناسنامهء فتانه مقتدر خانم  فتانه مقتدرفرزند عبدالرحیم رحیمی در باغ علیمردان شهر قديم  کابل چشم به جهان گشود .پدرش یکی از  تحصیل کرده ها بود که در شروع، منحیث معلم در مکتب نجات آنوقت  ايفای وظیفه نمود، وی ضمن وظیفه يی معلمی  مصروف تجارت در شرکت شخصی خود به نام شرکت برادران شد، سپس منحیث…

امین الله مفکر امینی          2016-03-03   ندانیم  کجا  روییم بهر  مداوای زخــم  دل هرجا بینی  دلها  خون گشته  چــــو بسمـل دلی  کا فر برحم  شد  زیـــن درد  بیــدو ا که نباشد چشمان بینا و گــــوشهای شنــو ا بسی دلها  خون گشتند زکثـــــــرت بــــیداد دلان  بخون، داد جـــویند زکثـــرت  بــیداد همه  بینــــی اشک فشان زدیـــده بدا…

داستانی از شارل پلیسنیه (١) رمان «گذرنامه‌های کاذب» (٣) شامل ٨ داستان کمابیش کوتاه است که بیشتر الهام گرفته شده از رویداد‌های زندگی شخصی اوست: به‌عبارت دیگر، شخصیت‌هایی (مانند دیتکا) که با آن‌ها، هر یک به‌نحوی، در مسیر مبارزه‌اش رابطه داشته است. در داستان‌هایش، شخصیت‌های پویا هستند، مبارزه می‌کنند، شکنجه می‌شوند و می‌میرند. این رمان…

علیشاه سلطانی                                              رمان رئالیستی ایدئولوژیک است ؟   مکتب رئالیسم در زیبایی شناسی ادبی هنری ، قطب مخالف مکاتب فرمالیسم و استتیک بورژوایی میباشد و میکوشد تا رابطه ادبیات وهنررا با واقعیات اجتماعی نشان دهد . موضوع مرکزی رئالیسم شرح و توصیف انسان در امور روزمره یعنی در وضعیت کاروشرایط وروابط طبیعی و اجتماعی میباشد…

 نوشته : نذیر ظفر مـــعاون اول به جنـــــگ با طـا لبان مـــعاون دوم بــه طـــالب مـــــیزبان انتــــحاری تا به ارگ اش می رسد میکفد هر گوشه مر گــش می رسد ع و غ غـــــــــرق اند اندر انتصاب خویش و قوم خویشرا دارند حساب هر کجا ریش است و دستار و چپن عضـــــــو در شورا شود…

نور محمد غفوری   د 2016 کال د فبرواری د میاشتې 29 نېټه د 1394 کال د حوت د میاشتې لسمه نېټه   نن مې بیا په سر هوا راځی د بزم را یادیږی مې خواږه یاران د رزم   کاشکی موږ سره یوځای یوځلې بیا وای مجلسونه وای د نثر او د نظم  …

رسول پویان جنگ و صلح ما به غـرقاب بلا افتاده است سـرنوشــت مـا بـه چنـگال سـیا افتاده است میهـن ما کـورۀ جنگ و تباهی گـشـته است مـردم بیچـاره هـرســو بـی نـوا افتاده است چین و پاکـسـتان و امریکا تبانی کـرده انـد لیک روس و هند و ایرانی جدا افتاده است داعش از اقصای عالم سـوی…

  په کوم کار کې چې اخلاص اوصداقت شته هغه کار کې د خدای  فضل او حکمت شته   چې په پوهه او  تدبیر د بل خیر خواه شي په پاک نیت  باندې حاصل د رب رضا شي ********* په کوم ځای کې وه دوه ورونه زرګران خپل ماحول کې  مشهور  وه  با  ایمان  …

ف.بری   بشنو ازمن هموطن ای هموطن         محـــو میگردیم زتفریق و فتن تا به کی دربند اوهام و فریب           مایــه بگذاریم ،عقل و جان وتن خوار و بیمقدار گشتیم درجهان         خـود برید یم از برای خود کفن خود نمودیم خانهء خودراخراب          بر سر ویرانه ها زاغ و زغن می زیی تا چند به گرداب فنا…

خشک شد از گریه چشمانم دیگر تابش مده ریشه ها خشکیده گشته بیش دوغابش مده گل بدست سفلگان افتاد و پرپر ساختش باغبانان را بگو بر دست نابابش مده کوبه استغفار وتسبیح دین و دنیا باخته بی جهت جز دیو و دد گلدسته القابش مده میزبان را خصلت مهمان نوازی واجب است مر به دست…

روزی رسد که این وطن از غم رها شود دشمن زپا فتاده بدام بلا شود هر خانه پر ز ولولهُ شور زند ه گی ویرانه ها پر از نفس آشنا شود آنانکه روی مکر شدند رهبر وفلان از تند باد خشم زمان زیر پا شود در هر کرانه باغ محبت شگفته گل روح فسرده زنده زباد…

چــــــرخ از جلال گردش پیمانه بی قرار        چـــــــشم ستاره از نفس باد پر خمار در کاسه ی فقیر زند موج اشک غم       سرجوش مَی به جام غنی ریخت روزگار هم میهن گرامی پر سینه لخت خون     دوزخ ز خــون سرخ شما سوخت در شرار آید صدای ناله ی پر سوز اهل دل       میهن فــــــروش سفله…

پښتو خوږه ده معیاري ژبه ده دري هم ستره درباري ژبه ده زمونږد اوزبکو ملیتونو ورونو د دوئ روانه اوزبکي ژبه ده د ترکمن قام مو د وطن ګلان دي دوئ کې  رایجه ترکمني ژبه ده بلوچ  زمونږه غیرتي ورونه دي د دوئ هم خپله  بلوچي ژبه ده د پشه ئي قام چې اوسیږي دلته…

  یاد ایامی که بودیم، مست وشاد فارغ ازجهل وجنون، ظلم وبیداد نه جاهدبود،نه طالب ونه داعش همه باهم بودیم ،از وحشت آزاد زهرسو،سر کشیده، هرگروهی وطن ازدست شان گشتست برباد گروهی دزد، گروهی سرمی بُرد گروهی هم، به فکرعیش مازاد به مسجد میبرد، طفل معصوم را تجـــاوز میکند ،ملای بــد زاد نه حاکم است…