جهان در آستانهٔ سرنوشت ساز ترین و بی ثباتی بزرگ

 نویسنده: مهرالدین مشید  آیندهٔ انسان در گرو رقابت قدرت‌ها و بحران…

پَسیخانیان؛صدای «اصالت انسان»

علی میرفطروس اَسْتَعِنْ بِنَفْسِكَ الَّذِي لَا إِلٰه إِلَّا هُوَ از خویشتن یاری…

د سیاسي سیستم سرچينې او اداري وړتیا

نور محمد غفوری (د سیاسي سیستم په تیر پسې- څلورمه برخه) ۳.۴.…

!  (   K   ) چگونگی اتخاذ سیاست جنایی…

چکیده : استفاده از مواد مخدر تحت نام تابلیت (k )…

محمد اقبال محمدی

استاد "محمد اقبال محمدی" شاعر، ترانه‌سرا، هایکویست، دبیر بازنشسته و…

افغانستان؛ چهارراه قدرت و معادلات پنهان منطقه‌ای

از جغرافیای راهبردی تا کنترل حرکت، کریدورها و شبکه‌های نفوذ Wahidullah…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌ های ازدست‌ رفته و توطئه‌های پی‌درپی

 نویسنده: مهرالدین مشید از کودتای داوود تا بازگشت طالبان؛ افغانستان در…

سیاسي سیستم– سیاسي فعالان او ډلې

نور محمد غفوری (دریمه برخه) ۳.۳ . سیاسي فعالان او ډلې سیاسي فعالان…

سیاسي، اقتصادي، ټولنیز او کلتوري سیستمونه

نور محمد غفوری د لومړي څپرکی: سیاسي سیستم(دوهمه برخه) ۳.  د سیاسي…

انسان؛ در جست‌وجوی خویشتن (3)

تهیه و تدوین : فرشید یاسائی ...انسان تنها موجودی نیست که…

هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

وحیدالله نورزی بنیان‌گذار NIDA | افسر ارشد سابق ANP/ANCOP | استراتژیست…

سیاسي، اقتصادي، ټولنیز او کلتوري سیستمونه

نور محمد غفوری ځانګړتیاوې، داخلي جوړښت او د فعالیت څرنګوالی سریزه انسانان په…

مهاجرت سیاسی ایرانیان به افغانستان؛ روایت ورود، اسکان، زندگی و…

https://www.youtube.com/watch?v=4VlvDEplC-8 گفت‌وگوی سیزدهم رسانه ما با اسدالله کشمند، از رهبران حزب…

پا شیده گی وحدت!

امین الله مفکر امینی                      2026-04-11 ســالها رنج کشیــدیم ز پاشیده گی…

محمد بشیر دودیال

د ښاغلي پروفیسور استاد محمد بشیر دودیال د یو خوندور…

کتابی در خدمت ایمان یا ابزاری برای تحکیم قدرت

 نویسنده: مهرالدین مشید  از ادعای حقیقت دینی تا بهره‌برداری سیاسی و…

ادبیات مدرن، شعار " هنر برای هنر " نیست

Modernism . آرام بختیاری ادبیات مدرن؛ پیش از انقلاب و قبل از…

 اندیشهٔ روشن، قلم آگاه و رسالت روشنگری

داکتر سید احمد جهش؛ داکتر سید احمد جهش از نویسندگان و…

غوث الدین بهروز؛ شاعر خوش‌قریحه 

سخنی به قاضی غوث الدین بهروز ! صدای بیداری در…

عنایت پژوهان گردانی

 سمنگان گنجینه‌ای از انسان‌های فرهیخته دارد. عنایت پژوهان گردانی شاعر برخاسته…

«
»

طالبان صلح میخواهند یا تسلیمی قدرت را ؟!

 نوشته ی : اسماعیل فروغی

       اظهارات اخیر رییس جمهورغنی وسخنگویان دولت ودربرابرآن مصاحبه ها و اعلامیه های رسمی طالبان در مورد مذاکرات احتمالی صلح ، نشانه هایی از شروع یک بن بست در روند شروع نشده ی گفتگوهای گویا بین الافغانیست . ازمتن این اظهارات بخوبی بر میآید که مطابق سناریوی کارگردان اصلی جنگ  (آقای زلمی خلیلزاد ) ، هردوطرف میکوشند تا با زهرپراگنی ها علیه همدیگر، روند شروع نشده ی مذاکرات را تیره ترکرده و اگرگفتگو ونشستی هم درراه باشد ، با کندی و تأنی به پیش برود نه به آن سرعت و شتابی که ساده دلان آرزو دارند .

      وقتی رییس جمهورغنی میگوید : ”  طالبان در پنج ماه اخیرسبب قتل 12279 شهروند افغانستان شده و هیچ تضمینی وجود ندارد که زندانیان آزاد شده ی طالبان، دوباره به تهدید امنیتی به افغانستان و جهان تبدیل نشده و به میدانهای جنگ برنگردند .

      و یا زمانی که وحیدعمرمشاورامنیتی وی توهین آمیزاذعان میدارد که : ” طالبان درمیزمذاکره نه سرمایه ی علمی دارند و نه سرمایه فرهنگی و سیاسی … ” ؛ طالبان هم به خود حق میدهند تا بگویند :

   ” ــ  نیروهای امنیتی نه اسلامی استند و نه هم ملی .

    ـ ما به نام حکومت افغانستان چیزی را به رسمیت نمی‌شناسیم و با هیچ گروهی با نمایندگی از حکومت افغانستان مذاکره نخواهیم کرد.

    – تمام القاب و افتخارات بیست سال گذشته چون مارشالی ، شهید صلح ، قهرمان ملی وغیره مردود است … اگر قرار باشد افغانستان قهرمان ملی داشته باشد پس برای ما و ملت مجاهد افغانستان قهرمان ملی «حقانی» است نه «مسعود».

   – افغانستان در موضوع کشمیر باید از داعیه برحق جمهوری اسلامی پاکستان حمایت کند . ” ووووو

    این درامه بازی ها به هرمقصدی براه افتاده باشد ، قبل ازهمه به نگرانی های آنعده از هموطنان درد دیده ی ما می افزاید که با  رها شدن پنجهزارقاتل بیرحم اززندان ، نه قصاص قاتلانِ عزیزان شان را دیدند و نه به صلح دوامداردست خواهندیافت .

   ارچند رهبران و قوماندانان جهادی و سران و سرکرده گان تمام اقوام یکی با تملق و چاپلوسی و دیگری با دوعا و پناه ، مقدم طالبان را گرامی میدارند تا درصورت بقدرت رسیدن آنان ، سرمایه های بادآورده ی شان را که با غصب و چور و قراردادهای غیر شفاف با امریکاییان بدست آورده اند ، درامان نگهدارند ؛ اما هیچ تضمینی وجودندارد تا کسی بتواند آنان را از تازیانه های احتمالی طالبان درامان نگهدارد. 

     طالبان همانگونه که در آخرین بیانیه ی رسمی شان تذکر داده اند ، نه دولت افغانستان را برسمیت می شناسند و نه مارشال و قهرمان و شهید صلحی را . طالبان با تمام اقوام مشکل داشته ، تاهنوز کوچکترین تغیردرتفکرافراطی خاص مذهبی ـ قومی شان پدید نیاورده ، حتا یک گام از خواسته های افراطی شان به عقب برنگشته اند. 

     طالبان بخوبی میدانند که پس از رهایی آخرین زندانی مورد نظر شان ، کدام قطعه ی بازی نو را بعنوان پیش شرط نو به میدان بیندازند : لغو قانون اساسی را ، پذیرش امارت اسلامی را ، لغوتمام القاب اعزازی چون قهرمان ملی ، شهیدصلح ومارشال را یا اعلام حکومت موقت را ؟!

     رییس جمهورغنی باید بداند که هرگاه از دغلبازی ها در روند صلح دست برنداشته ، به گروه پرستی ، قومگرایی و انحصار دیکتاتورمآبانه ی قدرت پایان نداده و با مردم همصدا نشود ، پیش شرط و کارتِ بازیِ کناره گیری وی از قدرت نیزبه عنوان کارت اصلی طالبان به میدان انداخته خواهد شد ــ پیش شرطی که حالا آرام آرام به تعداد طرفداران منطقوی و جهانی اش هم افزوده شده است .