زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

بیست سال امریکا غرب و ناتو درین سرزمین بساط خون…

افغانستان از تنگناهای خونین و ویرانگر عبور داده شده و…

تمنای رهایی

رسول پویان تبسـم حال خـوش در خاطر دل می کند جاری ولی…

«
»

گاردین: آمریکای ترامپ از چنددستگی اروپا بهره برداری خواهد کرد

پاتریک وینتور، دبیر دیپلماتیک گاردین، امروز نوشت که به استنباط دیپلمات‌های اروپایی به احتمال زیاد دونالد ترامپ برای دومین بار بر مسند ریاست جمهوری آمریکا تکیه خواهد زد و دوره‌ جدیدی از انزواگرایی این کشور آغاز خواهد شد.

به نوشته وی، اروپایی‌ها در سه اردوگاه قرار دارند: خوش‌بین‌ها، به خصوص انگلیسی ها و آلمانی‌ ها که معتقدند ریاست‌ جمهوری ترامپ پذیرای اروپا برای همکاری دوجانبه است. بدبینانی مانند امانوئل مکرون، رئیس جمهوری فرانسه، که معتقدند زمان آن فرا رسیده تا اروپا در برابر ترامپ به تقویت امنیت خود بپردازد. گروه سوم که تعدادشان بسیار بیشتر از سال ۲۰۱۷ است و ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان، چهره شاخص آن است، از ریاست جمهوری ترامپ استقبال کرده و مایل به پایان جنگ در اوکراین بر اساس برخی از شرایط ولادیمیر پوتین هستند.

در ادامه این مقاله آمده است: این خطر وجود دارد که این شکاف‌ ها منجر به ناهماهنگی در میان اروپایی ها شده و دستیابی آمریکا به توافق های سودمند دوجانبه را آسان ‌تر کند.

آمریکا و اروپا در نخستین دوره ریاست جمهوری ترامپ درگیر برخی از مسائل اقتصادی و امنیتی بودند و جنگ اوکراین نیز می تواند شکاف در روابط دو سوی اقیانوس اطلس را عمیق تر کند.

گروهی که معتقدند می توان موضع ترامپ را در مورد اوکراین تغییر داد، توجهی به جِی دی ونس، معاون ترامپ، نمی کنند که منتقد سرسخت کمک های واشنگتن به کی یف بوده و سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، وی را “مرد صلح” نامیده است.

واقعیت آن است که از الان تا ژانویه ۲۰۲۵ و بر سر کار آمدن دولت جدید آمریکا هیچ احتمالی وجود نداشته و تغییری در منابع مالی رخ نخواهد داد که وابستگی امنیتی اروپا به آمریکا را کاهش دهد.

از سوی دیگر، انتخاب ونس به ویژه آلمان را عصبانی کرده است. او نه تنها وابستگی برلین به سپر دفاعی آمریکا را به رخ آلمانی ها کشیده، بلکه به سیاست های اقتصادی این کشور نیز حمله کرده است.

او در ماه فوریه در کنفرانس امنیتی مونیخ خطاب به میزبان گفته بود: شما مشغول کاهش صنایع در کشورتان بوده و در عین حال می‌گویید که پوتین باید به هر قیمتی شکست بخورد. اگر پوتین باید به هر قیمتی شکست بخورد از صنعت ‌زدایی کشور خود در چارچوب سیاست مضحک “انرژی سبز” دست بردارید.

در بخش دیگری از این مقاله با اشاره به بدبینان به ریاست جمهوری احتمالی ترامپ، آمده است: همفکران مکرون استدلال می کنند که برای عدم اشاعه پوپولیسم ترامپی در سراسر اروپا، باید آن را به چالش کشید و چاپلوسی را کنار گذاشت. این امر مستلزم سطح بی سابقه ای از هماهنگی دفاعی در سراسر این قاره است.

مشکل این گروه از اروپایی ها آن است که بحران های داخلی رئیس جمهور فرانسه، تأثیرگذاری او را بر نحوه پاسخ اروپا به ترامپ کاهش می دهد. این امر باعث شده که بسیاری از اندیشکده‌ها پیش‌ بینی کنند که واکنش اروپا به اندازه ۸ سال پیش یکدست نخواهد بود.