از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

«
»

عادی سازی کشتار، فاجعه‌ای بزرگ در غزه

هفتۀ گذشته‌، پس از آتش‌بس کوتاهی که میان ارتش اسرائیل و رزمندگان جبهۀ مقاومت در غزه برقرار شد، رژیم صهیونیستی بی‌اعتنا به هشدارهای سازمان ملل متحد، حملۀ بزرگ‌تری را به رفح آغاز کرد. رفح، که پس از پناه گرفتن حدود یک و نیم میلیون از جان به‌در بُردگان بمباران‌های غزه، به یکی از پر جمعیت‌ترین شهرهای کرانۀ باختری بدل شده است، اینک زیر حملات همه‌جانبۀ ارتش صهیونیستی قرار دارد. بر اثر این حملات گسترده، تعداد کشته‌شدگان فلسطینی به بیش از ۲۹ هزار نفر رسیده است، که نیمی از آن‌ها کودکان و شیرخوارگان هستند.

دولت اسرائیل در این سه ماه قتل و تجاوز به کرامت انسانی در سرزمین‌های اشغالی، بار دیگر نشان داد که نه به قوانین بین‌المللی احترام می‌گذارد و نه به حقوق بشر وقعی می‌نهد. این رژیم جنایتکار، که برای تصمیمات و هشدارهای دیوان عالی دادگستری در لاهه نیز ارزش قائل نشده است، با همدستی ایالات متحده و کمک پاره‌ای از دولت‌های غربی و عربی، به گسترش فجایع انسانی در نوار غزه ادامه می‌دهد. دولت اسرائیل حتی در واکنش به شکایت دولت آفریقای جنوبی به دیوان عالی دادگستری در لاهه مبنی بر ادامۀ نسل‌کشی اسرائیل در رفح، اظهارات آن دولت را به‌کلی بی‌اساس و دور از واقعیت خواند و آن را «سوء‌استفاده از کنوانسیون نسل کشی و خودِ دادگاه» نامید.

دمیدن بر کورۀ جنگ و کشتار بی‌وقفۀ انسان‌ها در نوار غزه بر پایۀ سیاستی است که از سویی فرسوده کردن نیروی صلح در جهان، و از سوی دیگر عادی‌سازی جنگ و اشغالگری در اذهان عمومی را هدف قرار داده است. تنها در صورت کارکرد چنین سیاستی است که اسرائیل می‌تواند هدف نهایی خود در اشغال همیشگی سرزمین مردم فلسطین را به‌اجرا در آورد.

با این‌که از آغاز تجاوزات نظامی ارتش اشغالگر اسرائیل به غزه، کثیری از دولت‌های عربی و بخشی از جوامع سیاسی و روشنفکری ایران و جهان چشم بر جنایات اسرائیل فرو بسته و تلاش در فراموشی این فجایع داشتند، اما وجدان‌های بیدار جهان از میان توده‌های مردم و نیروهای سیاسی و روشنفکری در تکاپوی لحظه‌ای از افشای جنایات و متوقف کردن ماشین جنگی اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی دست نکشیده‌اند.

ادامۀ دامن‌گستر کشتار غیرنظامیان، تحمیل گرسنگی و دربه‌دری و بیماری به دو میلیون انسان در غزه، کشتن زنان باردار و نوزادان و کودکان و سالخوردگان، به آتش کشیدن اماکن زیستی و درمانی و آموزشی و مذهبی، ترور فرماندهان جبهۀ مقاومت، کشتن اسرا و بیماران و مجروحان جنگی، ویران کردن مزارع و انبارهای مواد غذایی و سوخت، ممانعت از کمک‌رسانی‌های انسانی به آوارگان و گرسنگان و مصدومین و معلولین جنگی، و صدها شیوۀ دیگر نقض حقوق بشر که هر روز توسط رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی و پیش دیده گان جهانیان صورت می‌گیرد، می‌تواند به بی‌حسی تدریجی اعصاب و روان انسان‌های نظاره‌گر منجر شود و جنایت و نابودی زندگی را به امری روزمره و عادی بدل سازد. این رویداد هولناک، آن فاجعۀ عظیمی است که می‌تواند انسانیت و وجدان و روان بشری را در قبال سرنوشت مردم فلسطین به نابودی کشد.

برای پیشگیری از چنین خطر ویران‌کننده‌ای، امروز بیش از هر زمان دیگر، مبارزه علیه قدرت‌های سلطه‌طلب و جنگ‌افروز و در رأس آن‌ها ایالات متحدۀ آمریکا و دولت صهیونیستی اسرائیل در دستور کار صلح‌خواهان جهان قرار دارد. برای قطع جنگ و متوقف کردن ماشین کشتار اسرائیل و آمریکا در سرزمین‌های اشغالی فلسطینیان، تنها راه، مبارزه‌ای بی‌امان علیه این دولت‌های متجاوز و تقویت جبهۀ مقاومت در غرب آسیا است.