افغانستان در چهار راۀ رقابت های ژیوپلیتیک و ا ستراتیژی…

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتژیک پاکستان و هند تا عمق…

جنگ های فناورانه وفکری در عصر جدید ، بررسی جایگاه…

مقدمه . إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُمْ وَ إِنْ يَخْذُلْكُمْ…

خطر متافیزیگ نادیده گرفته شد

Metaphisiker. آرام بختیاری فلسفه متافیزیک؛ رونق دین، اعتراض سکولاریسم.  نوع تفکر متافیزیکی در…

مرگ چیست؟

برهان الدین « سعیدی »  به روز مرگ چو تابوت من…

وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

«
»

شلاق کاری پی درپی زنان : شرم جهان درقرن 21

     

ممکن است تصویر ‏‏‏۱ نفر‏، ‏‏خودرو‏، ‏بیرون از خانه‏‏‏ و ‏نوشتار‏‏ باشد

   نوشته ی : اسماعیل فروغی

     نمایش شلاق کاری پشت همِ چهارده زن در حضورهزاران مرد شخ بروت درلوگر، مایه ی شرمساری برای انسانیت است .

     گروه تندروطالبان پس ازرسیدن به قدرت ، با انهدامِ فرهنگ ، مدنیت و انسانیت درافغانستان به دستور بیگانه گان می خواهند ما را از ریشه ی ما جدا ساخته ، افغانستان را عقب مانده ترین مملکت و مردم آن را نا متمدن ترین و وحشی ترین مردم جهان معرفی نمایند . طالبان که درعقب مانده ترین خانواده های افغان ، بزرگ شده و باآموزش درمدرسه های دینی فطرتاً مدنیت ستیزو تیره فکرتربیت می شوند ، علم وهنروقانون را برای مردم افغانستان مباح اعلام نموده اند.

     طالبان اگردیروزپیکره های بزرگ بودا را دربامیان منهدم کردند ، امروزنیزدرتمام افغانستان، برای انهدام تمام ارزش‌های مدنی ، تاریخی ، فرهنگی وملی و حتا حیثیت و شرافت انسانی مردم افغانستان کمربسته اند . طالبان برای حذف زنان ازاجتماع ، حذف هنر، حذف آداب و رسوم وارزش های مدنی ، ملی و فرهنگی ، حذف زبان فارسی در اکثرعرصه های زنده گی و بالاخره حذف قانون ازافغانستان ، می خواهند افغانستان را به گفته ی جوبایدن رییس جمهور آمریکا، واقعاً به شهر نفرین شده و ترک شده ازسوی خدا مبدل سازند .

      براساس تازه ترین فرمان ملا هیبت الله رهبرمفقود طالبان ، اخیراً تطبیق شرعی مجازات ها ( دست بریدن ، شلاق زدن وغیره ) در ملای عام چنان باشدت و حدت به پیش برده می شود که این کار کشورافغانستان را درانظارجهانیان به تماشاخانه ای مبدل کرده است- تماشاخانه یی که انسان ـ بخصوص زن درآن به مضحکه ای مبدل شده است. 

      پخش تصاویرِجریان شلاق کاری چهارده زن ومرد پیش چشمان هزاران تماشاچی مرد ( ؟؟؟ )درولایت لوگر که تلویزیون های جهان آن را به نمایش گذاشت ، عمق وحشت و جنایت در میان مردم را به نمایش گذاشت ــ عمق نادانی و بی خردی را . ازین تصاویر آدم ازخود شرمیده و ازوابسته بودن خود به چنان ملت و سرزمینی پشیمان وخجالت زده می شود . این تصاویر مایه ی شرم برای آنعده حامیان نکتایی پوش طالبان است که این گروه آدمکش رانجات دهنده ی افغانستان از بی نظمی ها و بدبختی ها می پندارند . این تصاویر مایه ی شرم برای امریکاییان نیز است که دار و ندارافغانستان را دودسته به این تروریستان زن ستیز پیشکش نمودند.

       وقتی جوبایدن رییس جمهوردیموکراتِ (؟) امریکا ، افغانستان را مکان ترک شده توسط خدا اعلان می نماید ، آیا دیدن این تصاویر وجدان اورا تکان خواهد داد ؟
      وقتی این تصاویر نشرو پخش می شد آیا اینهمه سازمان‌های بدنام بین المللی که فقط با نشراعلامیه هایی بسنده می کنند ، ازدیدن این نمایش شرم آور درلوگر، ازموجودیت خود خجالت نمی کشند ؟

      بهرحال ، وقتی این تماشاخانه را که درآن زن را بنام غیرت (!) بی عزت می کنند ، می بینی ؛ به دروغ های شاخدار و گزافه های بی مقدار تاریخی پی می بری که در طول قرن ها برای افغانستان نوشته و به خورد مردم داده اند.               فروغی