زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

«
»

شلاق کاری پی درپی زنان : شرم جهان درقرن 21

     

ممکن است تصویر ‏‏‏۱ نفر‏، ‏‏خودرو‏، ‏بیرون از خانه‏‏‏ و ‏نوشتار‏‏ باشد

   نوشته ی : اسماعیل فروغی

     نمایش شلاق کاری پشت همِ چهارده زن در حضورهزاران مرد شخ بروت درلوگر، مایه ی شرمساری برای انسانیت است .

     گروه تندروطالبان پس ازرسیدن به قدرت ، با انهدامِ فرهنگ ، مدنیت و انسانیت درافغانستان به دستور بیگانه گان می خواهند ما را از ریشه ی ما جدا ساخته ، افغانستان را عقب مانده ترین مملکت و مردم آن را نا متمدن ترین و وحشی ترین مردم جهان معرفی نمایند . طالبان که درعقب مانده ترین خانواده های افغان ، بزرگ شده و باآموزش درمدرسه های دینی فطرتاً مدنیت ستیزو تیره فکرتربیت می شوند ، علم وهنروقانون را برای مردم افغانستان مباح اعلام نموده اند.

     طالبان اگردیروزپیکره های بزرگ بودا را دربامیان منهدم کردند ، امروزنیزدرتمام افغانستان، برای انهدام تمام ارزش‌های مدنی ، تاریخی ، فرهنگی وملی و حتا حیثیت و شرافت انسانی مردم افغانستان کمربسته اند . طالبان برای حذف زنان ازاجتماع ، حذف هنر، حذف آداب و رسوم وارزش های مدنی ، ملی و فرهنگی ، حذف زبان فارسی در اکثرعرصه های زنده گی و بالاخره حذف قانون ازافغانستان ، می خواهند افغانستان را به گفته ی جوبایدن رییس جمهور آمریکا، واقعاً به شهر نفرین شده و ترک شده ازسوی خدا مبدل سازند .

      براساس تازه ترین فرمان ملا هیبت الله رهبرمفقود طالبان ، اخیراً تطبیق شرعی مجازات ها ( دست بریدن ، شلاق زدن وغیره ) در ملای عام چنان باشدت و حدت به پیش برده می شود که این کار کشورافغانستان را درانظارجهانیان به تماشاخانه ای مبدل کرده است- تماشاخانه یی که انسان ـ بخصوص زن درآن به مضحکه ای مبدل شده است. 

      پخش تصاویرِجریان شلاق کاری چهارده زن ومرد پیش چشمان هزاران تماشاچی مرد ( ؟؟؟ )درولایت لوگر که تلویزیون های جهان آن را به نمایش گذاشت ، عمق وحشت و جنایت در میان مردم را به نمایش گذاشت ــ عمق نادانی و بی خردی را . ازین تصاویر آدم ازخود شرمیده و ازوابسته بودن خود به چنان ملت و سرزمینی پشیمان وخجالت زده می شود . این تصاویر مایه ی شرم برای آنعده حامیان نکتایی پوش طالبان است که این گروه آدمکش رانجات دهنده ی افغانستان از بی نظمی ها و بدبختی ها می پندارند . این تصاویر مایه ی شرم برای امریکاییان نیز است که دار و ندارافغانستان را دودسته به این تروریستان زن ستیز پیشکش نمودند.

       وقتی جوبایدن رییس جمهوردیموکراتِ (؟) امریکا ، افغانستان را مکان ترک شده توسط خدا اعلان می نماید ، آیا دیدن این تصاویر وجدان اورا تکان خواهد داد ؟
      وقتی این تصاویر نشرو پخش می شد آیا اینهمه سازمان‌های بدنام بین المللی که فقط با نشراعلامیه هایی بسنده می کنند ، ازدیدن این نمایش شرم آور درلوگر، ازموجودیت خود خجالت نمی کشند ؟

      بهرحال ، وقتی این تماشاخانه را که درآن زن را بنام غیرت (!) بی عزت می کنند ، می بینی ؛ به دروغ های شاخدار و گزافه های بی مقدار تاریخی پی می بری که در طول قرن ها برای افغانستان نوشته و به خورد مردم داده اند.               فروغی