تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

زنگ خطر؛ جوانان سرزمینم هوشیار باشید !

 

در این اواخر اداره های استخباراتی پاکستان ، ایران  و روسیه به شدت در تکاپوی تفرقه افگنی و نفاق میان اقوام ساکن در کشور است و با استفاده از وضعیت حاکم در کشور آب را گل آلود می کند و ماهی میگیرد و این کار را از طریق رسانه های اجتماعی می کنند. صد ها اکونت و صفحات فیسبوکِ تعدادی از به اصطلاح فعالین مدنی ، ژورنالیستان و کارشناسان سیاسی را تمویل مالی کرده و این تعداد را تحریک و تشویق به توهین و تحقیر اقوام مختلف، سران اقوام مختلف و متهم کردن بزرگان اقوام مختلف به جاسوسی و نوکر خواندن دیگران در کشور می کنند؛ تا باشد برای رقیبان اصلی شان که همانا امریکا ، عربستان و هند است در افغانستان چالش بیافرینند و بازی های استخباراتی و نظامی شان را در قلب افغانستان (کابل) پیاده کنند و مردم عام و جوانان تحصیل کرده و گل های به ثمر رسیدۀ ما چوب سوخت آنها باشد.

تحت عنوان تامین حقوق بشر ، تامین عدالت ، تامین آزادی ، تامین امنیت و اعتراضات مدنی در حقیقت پشت پرده اهداف دیگری وجود دارد؛ فراموش نکنید که هیچ کشوری به نفع من و شما در اینجا نیامیده؛ به شمول کشور های اسلامی هر کشور دنبال منافع ملی و اهداف ملی خود در منطقه و افغانستان است. پس لطفآ فریب اینها را نخورید از نظام تان در کل حمایت کنید ، از نیروهای قهرمان ، شجاع و تاریخ ساز حمایت کنید و یک دیگر خود را خود به اشارۀ اغیار و دشمنان قسم خوردۀ ما از بین نبرید.

هشدار های ارگان های کشفی و امنیتی کشور را لطفاً جدی بگیری؛افغانستان به شدت زیر حملۀ کشور های منطقه و فرا منظقه قرار دارد، این جنگ جنگ ما نیست؛ این جنگ جنگ خارجی ها بین خودشان است و با تأسف که ما موقعیت یک پل را در آسیا و در کل جهان داریم و این موقعیت جیواستراتیژیک دو قرن است که از ملت ما قربانی می گیرد.

چاره جز وحدت ، همدلی ، تساهل وتسامح و ساختن خود و کشور خود نداریم، بیاید دیگر از متهم کردن یکدیگر تحت عناوین مختلف پرهیز کنید، ادامۀ این وضعیت منجر به نابودی همه خواهد شد.

تو بدون من در این جغرافیا و من بدون تو در این جغرافیا زندگی کرده نمی توانیم؛  پس بیایید کنار هم قرار گیریم و اختلافات خود را خود حل کنیم و نگذاریم که دشمانان قسم خوردۀ ما چون پاکستان ، ایران و غلامان حلقه به گوش شان که دین ، مذهب و قوم را وسیلۀ تجارت خود قرار دادند دیگر به اهداف شوم شان که همانا یک افغانستان ویران ، ناامن و ملت پاشیده است؛ نرسند و به جای مرگ گفتن به یک دیگر خود؛ خوب است مرگ بر دشمانان قسم خوردۀ خود بگوییم.

فریب چند رهبر پوشالی ، فرصت طلب و تشنۀ قدرت را نخورید. باور به خدا کنید با دادن یک مشت پول و یک چند کرسی این رهبران بین هم جور خواهند آمد؛تجربه ثابت کرده و تاریخ شاهد است،ولی فردا روی سیاهی به من و تو می ماند؛این همه فغان و غوغا باور به خدا کنید که بخاطر من وتو نیست و نه نتیجه می دهد.در شرایط فعلی  صرف از گلو پاره کردن من و تو چهار تیکه دار مذهبی و قومی سود برده و خواهد برد، پس لطفاً تیشه به ریشۀ خود نزنید .

با مهر

خوشحال آصفی