جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

روز سی ام جنبش اعتراضی مردم ایران !

بعد از یک ماه حضور تیز مردم ایران در کف خیابان ، شاید هیچ زمانی نیازی به تحلیل و حدس نباشد . اما قطعا مثبت و زیبا است . در این مدت یک ماهه شاهد زیبایی های مردم در خیابان بودیم و من شخصا شاهد نکته جالبی بودم .

همزمان با اعتراضات مردم در خیابانهای ایران ، در خارج ایران هم آکسیونهای حمایتی مختلفی در همه شهرها برگزار شد . در ژنو 3 بار شاهد بودم .

بار اول تعدادی از طرفداران نظام سابق سلطنتی با توپ پر آمدند و همان جا میخواستند با لومپنیسم خاص خودشان رهبری و شعارهاشان را تعیین کنند و حتی کار به مشارجره بین مردم و طرفداران سلطنت کشید …

بار دوم آمدند و البته تعدادشان به انگشتان دست هم نمیرسید . وقتی چشمشان به جمعییت و شعارها افتاد انگار دیپرس شده باشند رفتند و گوشه ایی مشغول تماشا شدند …

بار سوم هم آمدند خانم مسنی پرچم و نمادهای شاهی را خواست بالا ببرد که با آن جمعییت و شعارها انگار پشیمان شده باشد کمی فکر کرد و پلاکارد را به همان حالت مچاله برگرداند در کیفش و همراه با بقیه شعار میداد مرگ بر دیکتاتور …


چند لحظه بعد بهش گفتم خانم محترم شما نگو مرگ بر دیکتاتور ، بگو مرگ بر دیکتاتوری …


با تعجب گفت فرقش چیست ؟ گفتم دیکتاتوری یک فرهنگ است که فقط خودش و حزب خودش را میشناسد . ولی دیکتاتور وزن فردی دارد که میوه همان فرهنگ است !


گفت : نمیفهمم چی میگی ولی باشه . و بیچاره آن نمادهای سلطنتی که در کیف حاج خانم داشت فحش میخورد .

شخصا نمیتوانم و نمیخواهم عقاید متفاوت دیگران نباشد . سلطنت و حوزه علمیه و بقیه ها حق دارند بُتها وسمبلهای خودشان را در موزه شخصی نگه دارند و هر روزآن را سجده کنند ولی اگر تلاش میکنند عقیده خودشان را به زور به جامعه بکشانند آنجا جای سکوت نیست .

دلخوش نباشید به شعار رضا شاه روحت شاد ، که وزارت اطلاعات پخش میکرد جهت انحراف اذهان .  دلخوش نباشید به مدیایی که تلاش میکند فقط یک جایی برای بازماندگان سلطنت در جامعه سیاسی ایران باز کند همان مدیایی که سال 1357 در خدمت خمینی بود . ارباب رسانه میفهمد 43 سال سرکوب و  خفقان فاشیستهای دینی حاکم در ایران فشار و بارش روی دوش همه بود به جز بازماندگان سلطنت …

این جنبش اندازه دهان هیچ فرد یا گروه خاصی نیست . شبیه به هیچ لحظه ایی از گذشته هم نیست جدید و عجیب است . جنبشی که فقط زیبا و بزرگ است بزرگتر از حتی خاورمیانه . جنبشی از جنس زن . محکم و لطیف مثل ابریشم . مردمی را در خیابانها میبینم که از تمام سمبلهای دیکتاتوری منزجر است چه تاج باشد و چه عمامه … ! بازماندگان سلطنت و بقیه مدعیان سیاسی ایران هنوز فرصت دارند تا پلورالیسم را یاد بگیرند . ولی کم…

فعلا بگذارید تا نسل کف خیابان کارش بکند و همانها خواهند گفت چه میخواهند و بقیه چگونه میتوانند و باید باشند این نسل زیبای کف خیابان یاد میدهد و بقیه بهتر است از حالا یاد بگیرند .

به اطلاع بازماندگان نظام سلطنتی سابق برسانم اگر واقعا به سیاست علاقه دارند حزب و جبهه سیاسی خودشان را بسازند و از حالا تمرین کار جدی سیاسی کنند . فقط شاه شدن و مفت خوری تمرین نمیخواهد !

ولی اگر فکر میکنند مردم در خیابان کشته و زخمی و اینا… بعد یک شاه لازم دارند برای حکومت کردن…به شکلی کودکانه ایی سخت در اشتباهید . انواع شاه مشروطه و غیره هم یعنی مسخره کردن شعور مخاطب قرن 21 !

نظام پادشاهی تاریخا سمبل دیکتاتوری درایران بود و حکومت اسلامی سمبل فاشیسم دینی…

اسماعیل هوشیار

15.10.2022