از بسکه باغ  پهنه   گلهای  پر پر است گلبرگ شاخ غنچه پراز خار خنجراست رنگ رخ زمانه پراز دود و آتش  است بلبل بخون تپیده وبی بال و بی  پر است روی زمین درآتش بم کوچه غرق خون روی  فضا   تیره  و تار  و مکدر است خورشید خون چکیده  فرورفته برزمین در آسمان عزای…

دوستان امشب با همه ياران چه عجب جام و ساغرى داريم منزل “احسان واعظى” همگى دور هم شور و محشرى داريم “اسد رهياب” و “سالم فخرى بعد ماه ها به محضرى داريم “ظفر هاشمى”كه هم شهريم همه در دور و در برى داريم “على رستمى” كه رستم ماست مست و خنديده دلبرى داريم “حميد سيغانى”…

بگذرم از جان خود، اما زجانان هیچ وقت ترک دین خواهم نمود ،اما زایمان هیچ وقت جستجو کردم خدارا ،  در جهانِ دیگران دروجودخویش یافتم، دور ازجان هیچ وقت همچو منصوری که گفتا ، من خدایم ای امیر ! بوسه بر داری زنم، اما به خاقان هیچ وقت بر دمِ تیغ عدالت ، میکشم مردانه …

2017-17-03 امین الله مفکر امینی بهارمی آیـــد این موسم کشت و کار وتازه گیها زدل ودیده باید شست گرد و غبار تیره گیها این فصل را نزیبد بینوای بلبــل و گـل وسنـبل این فصل را باید آراست با مهرکه بارآرد تجمل باین فصل بهار،خواهم وطن بهارت پرشگوفا ن که هرجا مهروالفت وصلح باشد نی خون…

دکتر عارف پژمان بنفشه، دوش، بر افراشت، رایتی که مپرس ز شاهنامه ، شنیدم، روایتی که مپرس : ازان زمانه که جمشید، « روز نو»، بنهاد ورا بدی به عمارت  ،عنایتی که مپرس زشوربختی ،ولی، فر ایزدی، گم کرد زمین، دچاربلا شد ، بغایتی که مپرس *** کنون ، بهار رهائی و سور و سرمستی…

علم حاصل کړه ځه د پوهې د کاروان سره ځه که شوې دسمې لارپیرو بیا د جهان سره ځه پاڅه په پوهه ،علمیت پیشرفت ته لار وباسه زحمت او زیار وباسه قلم په لاس ورځه د سولې ارمغان سره ځه علم حاصل کړه ځه د پوهې د کاروان سره ځه  سیاینس اوتخنیک دا کاینات او…

 بیژن باران   سکوت زندگی را می شوید. ما را از پرسش باز می دارد. در این زمانه پُر تغییر- در اجتماع، فرهنگ، سبک زندگی- مسیر ما تغییر می کند.   هر لحظه شاعری در مراقبه خود و طبیعت در سماع- احساس او چراغ قوه به زوایای لحظه اندازد با لانه زنبور خاطرات.   او…

رسول پویان عشق رابا وحشت وخشم وخشونت کار نیست مهـر و شـفـقـت همطراز کـیـنـه و آزار نیست از تعـصـب مهــربـانـی و صـــفـای دل مجــو نــرمی و لـطــف و مـدارا در دم تلـوار نیست شیخ ومفتی رامگو ازمطرب و معشوق و می جـای تـفـتـیــش عقـایـد خــانــۀ خـمــار نیست قلب افـراطی ز نـور عشـق بـاشـد بی نصیب…

دیروز نشسته سپید بر گردنه ی باغ بالا خوشه ها را به تار می کشد بادام و تاکها را سربریدند تا سر پیر بلند در خونابه ی توغ برقصد و شاخه های مروارید بر مارپیچ جاده زمرد را ببوسد (یا)  من اینجا یاد در یا مینویسم الف را بر سر یا مینویسم تو نتوانی ببندم…

  بیا نوروز،که ما را شاد گردان دلِ   ویرانه را ، آباد گردان ز زنجیر جهالت این وطن را بهرقیمت که شد آزاد گردان ## بیا نو روز هوایت خوشم آید صدای بلبلان در گوشم آید حلولت را بهانه کرده یارم سحرگاهان او در آغوشم آید ## نیازی ها زنورت بیم کردند همه یکسان ترا…

ايا محنت سراى  كابل  و وضع  نگونسارش جنون خيز است اوضاع محيط بى بر و بارش بيكسو مرد و زن را كشته مييابى و در سويى تو بينى  جاده ها برباد بمب و سرب رگبارش بسا پير و جوان هر دم كه وقف انتحارى شد روان از ديده گردد خون دل در وقت ديدارش از…

غزلی نوروزی نویسنده: پیرایه یغمایی نوروز بمانید که ایّام شمایید!                    آغاز شمایید و سرانجام شمایید! آن صبح نخستین بهاری که ز شادی                    می‌آورد از چلچله پیغام، شمایید! آن دشت طراوت‌زده آن جنگل هشیار         …

            زن  بنای  خلقت  و ایجاد  آدم  است عالیترین  مظاهر هستی  عالم  است آن دانه گندمی که فقط یک بهانه بود گویا که در بهشت انگیزه های عشق تورانقش بسته بود کادم بدست خویش فردوس  را بداد وترا همسفر گرفت پرواز زندگی زشما  بال وپر گرفت کا یینه  محبت  جنت…

ای بلخ شب و شراب نابت گل سرخ آیین بهار و آفتاب ات گل سرخ. فرش دل و خانه خانه ات یکرنگی مهمانی باغ و هست آب ات گل سرخ …. نوروز نوروز بیا که آه سردم برود از کوه و کمر هوای دردم برود یک سال تمام بر درت منتظرم باز آی به دل…

امین الله مفکر امینی   خســـته ام ز تعلق بر پشتون و تاجک و هـــزا ره هــم اوزبک و ترکمن، آنکه باین بنا هـاافتخار داره آدمیت وهمنوعی ما زخمه خورده زیـــن نشـــا نـها بخـاک سیاه یکسان شده ما را جملــگی آرمانهـــــــا یکی رجحان دهد قوم و قبیل، دیگردین و مـــذهب که اینها همه دوربــوده زعلم…