امین الله مفکرامینی                    2025-23-02! درآسمـــــانِ ادب، نورافشان است پارسی چون ستـاره چه بازیب وزینت است جهان زنـــــــوری این ستـــاره زحلاوت وشیرینی اش ادیبا ن را بســــی سخنهاســـت که بینـوری همچو ستـــاره به جهــانِ بزم ظٌلمانهاست گربشیرینـی ریزد پارسی بــرگلــــو ی اهــل ادب عسل ورمخٌلصان کرده وصفی پارسی به بــزمِ شعر وغــزل مفــــکرحامییـان نیستـند عاری ز ادب  و…

امین الله مفکر امینی                         2025-22-02! دلبـری مهــــرورزی دارم که دیـــده و دلم جـایگاه اوســـــــت شهلای عــــزیزی باشـــــد که بنــــده اسیری وفــایِ اوســــت بشیرین سخنـــــی  باشــــد روح انگیز بجمله خویش واغیــار درحرف وعملکرد باشـــــد پــــــــایدار وبطبع نیکـــــو پنـــدار چو دهن بکشــاید گویـــــی غنچـــه ی گل نمود پندٌکش بــــــاز گرش به صحبــت بنشینــــد سراپـــای خوشمشرب، مملوزنـاز نـــدارد بخـــوی نیـــک…

امین الله مفکر امینی      2025-20-02! درعشـق وعاشقـــــی گردربزم عشق نمیســـــــوزی مشـــــو ز این مغرورکزآتشی عشق میافــــــــروزی که عشق مستی آرد ، نـورگیرد دل ودیــده زعشـــق گرعشق همچوحکمت را ندارد نیست فرقش زفسـق مفــــکرعشق وفسق را باشد معنــی اش درتضـــــاد یکـــــی منشه  گیرد  زکعبــه ا ی دل دیـــگرشیـــــاد خوشــا آنانکه عشق بیاموزد وجــان داد بهستــــــی نـــــام عشق زهمچو حکمت…

رسول پویان  دل ز درد و داغ هجران بی‏نوا افتاده است  برگ پاییزی که از شـاخی جدا افتاده است  فرش زرّین بر زمین گسترده فرّاش خزان  جـامه بر انـدام رعـنا خـوش‏نما افتاده است  ســرو آزاد کـهـن حـماسـه هـا دارد بـه دل  گرچه دوراز ریشه وآب و هوا افتاده است  از نبات هـوم و کاج سبز…

امین الله مفکر امینی       2025-11-02! دربســاطی بیکسی ام ، دلبری آمـد با وفـــــــا سراپایــش مهرآگنــده بـــود وعاری ازجـفـــــا کلبه ی تارشدازقدومش بس رخشنده ترزمــاه روح دمیدبه جسم بیجانم ز جلوه ای یک نگاه نـــوازشـــــم بدادباخلاص ووفــــا،شام وسحـر چنان ز خود شدم وگشتم ز دنیا یم بس بیخـــر ندیـــــدم دو رنگی بحرف وعملی این همنشین ســــخنانش پرمهروبودست…

               2025-09-02! امین الله مفکر امینی گرسخـــــن زعشق گویی زعصمتِ این گوهربــــدان کزعشق به هرکه گفتـــن اش نکنی شرمنـده دهـــان معنی گـــــرسخن زعشق است بباید جوهرش دانـــی ورنه عشق همچو متاع ببــازارش عرضه می داری کـه عشق از دلـی عارف میــــخیزد، رهـی حق گیرد تجـــــلای نورِعشق بسطی ظٌلمانــی روشن بـــــدارد مفـــــکر عارفــــان داننـــد گوهــری ذاتـــی عشقـــرا…

نوزدهم بهمن ماه هر سال، روزی است که نام سیاوش کسرایی، شاعر آزاده و ملی ایران، بار دیگر در آسمان اندیشه و هنر ایران طنین انداز می شود؛ این روز نه تنها صرفاً یادبود یک شاعر بزرگ، بلکه فرصتی است برای تأمل در حماسه‌ای که او در کلامش آفرید و آرمانی که در جان اشعارش…

رسول پویان  همیـشـه ثـروت و کاخ طلا نمی ماند  شــکـوه و دبـدبـه تـا انـتــها نمی ماند  به پول وچوکی و قدرت افتخار مکن  اســیـر ذهــن تهـی را غـنـا نمی ماند  ز باد کبر و غرور غیرتی نمی‏خیزد  چـو خـاکـسـار شـدی کبرایا نمی ماند  دمی که کشتی بشکسته غرق میگردد  اثـر ز فــوت و فــن نـاخــدا…

نوشته نذیر ظفردیــــــده از امیــــــال دنیا بسته امدر دلـــــــم درب تـــــمنا بسته امعالمی دارم که باــــــشد بی بدیلتا زبان از زشت و زیبا بسته امبســــکه پروازم شـــده بی انتهادر ثــــریا بال عنقــــــا بسته امدیده ام تبعــــیض و آزار و ریاشــــیخ را در  صف اعدا بسته امحضرت می را چو دارم احترامجام را در ظـــرف مینا…

آقای “بشدار سامی” (به کُردی: بەشدار سامی)، شاعر و فتوگرافیست کُرد در سال ۱۹۸۴ دیده به جهان گشود. وی تاکنون سه کتاب شعر چاپ و منتشر کرده است: – فردا روزی‌ دیگر است  – رفتم، بخاطر عزیزان درگذشته  – امروز شنبه‌ست اگر هیچ اتفاقی نیافتد  ■□■ (۱) [فراموش نشدنی]  در میان این جماعت تنها کسی…

رسول پویان  برون کردم به قتوای خرد تا حلقه از گوشم  بـرای عــزت و آزادی و انـسـانـیــت کوشم  شکستم با سـلاح عقل و دانش بند زندان را  گـسسـتم حلـقـه هـای کهـنۀ زنجیر از دوشم  خریـدم باغ هـسـتی را ز احـسـان دل پاکان  بـه سـان دیـن فـروشـان برگۀ جنت نفروشم  خدا ودین درطول قرون دردست قدرت…

خوشروی بؤلسه خاتینینگ ، کیفیتینگ بوزیلمس چیور بؤلسه خاتینینگ، توگمنگ اصلا بوزیلمس آشپز بؤلسه  خاتینگ،  یخشی   طعاملر  ییسن شونده ی کیلین نی تاپگن آننگه، رحمت دیسن آزغین بؤلسه خاتینینگ، قؤرقمه  بو ، بیر درد  ایمس سیمیز بؤلسه خاتینینگ، قیشده پیچکه« بخاری» شرط ایمس نازک قیزگه اویلنسنگ،  باشده عسل  بؤله دی تؤیدن کیین کؤره سن، هر…

 قدم هلال شد و مایلم به ابرویش  فتاده مرغ دل من به دام گیسویش هزار فتنه خوابیده می کند بیدار  اگر کند به چمن جلوه قد دلجویش  فروغ دیده من می شود فزون صدبار  فتد به سویم اگر پرتو از مه رویش  دلم به سینه تپد هر دمی کند افغان  بدان امید که روزی رسد…

امین الله مفکرامینی       2025-14-01 ما شـــــما را ای فرزندان دلبنــد، پروریــــــدیم این تخـــــــم مهربه کشتزارِمادر آبــــش دادیــم بــــــه شیری که می مکیدید بهرحیا ت  بدهـــر بــــــه جریــــــان شیربرپستان مادر رنج دیدیـم تا شما پُربــــــارگردیـــد،حاصل دهید  رنجـی ما برغــم و درد ی  روزها وشب  ها که تبیـــدیــم برشگوفانــــــی تـــان زدسـت وپارفت توانی ما بهاری شمــــــا  بــر بهــــــا یِ  گـــران خریدیم کنون بهایـــــی آنـهمـــه  غــم…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید داستان کوتاه  ————— ———— احمد خان خراسانی به فرماندهی  دو پسرش محمود خان خراسانی و  وحامد خان خراسانی  نزدیک به پنج هزار سرباز از بهترین جنگجویان  شهریان کابل را اماده ساخت  تا به جنگ بفرستد.  پس از  اندکی تآمل و پویش و سنجش همه چیز را باز نگری  کرد  دید …