کوبا: اعتدال وعقب نشینی هرگز
نوشته : ارویل سانچز، روزنامه نگار، نویسنده ورئیس سابق”مرکز نویسندگان کوبا”
مترجم: احمد مزارعی،21 مارچ 2016
اگر کسی باور دارد که رهبری فعلی در کوبا از نوع “گورباچفی کاریبی” میباشد ، در اشتباه است، این رهبری به خوبی میداند که هر گونه عقب نشینی در سیاست خارجی کوبا، اشتباه فاحشی است وموجب از میان رفتن مشروعیت وحمایت داخلی از دولت خواهد شد.
تا زمان پایان جنگ سرد، سیاست ثابت تکراری، تهاجمی و دشمنانه آمریکا برعلیه انقلاب کوبا به دلیل سیاست خارجی کوبا عنوان میشد.
از جمله دلایلی که آمریکا برای دشمنی خود با هاوانا مطرح وتوجبه میکرد این بودکه اتحاد کوبا با شوروی سابق باعث شده است تا کوبا به جنبشهای آزادیبخش درجهان سوم کمک کند، وهمچنین ارتش کوبا که در آفریقا وجود داشت وبه کشورهائی که استقلا لشان از طرف همسایگانی که وابسته به واشنگتن بودند، ومورد تهدید قرار میگرفتند ، کمک میرسانید.
ادعاهای سابق در مراحل بعدی جای خودرا به دستاویزهای تازه ای داد مبنی بر اینکه نمونه اقتصادی کوبا کاربرد ندارد ودلیل آنهم مغایرت اقتصادکوبا با معیارهای آمریکا مبنی بر حقوق بشرودموکراسی بود، ترجمان آنهم این بودکه همه اقتصادهای جهانی باید تابعی از سیاستهای اقتصادی آمریکا بوده براین اساس که همگان باید درخدمت منافع امریکا قرار بگیرند. اگر ” قانون همبستگی برای آزادی کوبای دموکراتیک” یا همان قانون “هلمز برتون” که در سال 1996، بوسیله رئیس جمهور سابق آمریکا، بیل کلینتون، بر علیه کوبا، در کنگره آمریکا به تصویب رسید نگاهی بیفکنیم ، این سیاست کاملا برای ما روشن خواهد شد.
در ماه ژانویه 2014،وثیقه ای از طرف کنگره مجموعه کشورهای آمریکای لا تین ومنطقه دریای کارائیب (سیلاک) به امضارسید که درآن گفته میشد: ” این منطقه ، منطقه صلح است وکشورهای آمریکای لاتین وحوزه دریای کارائیب ، متعهد میشوند که حقوق هر دولتی را در انتخاب نظام سیاسی ، اقتصادی ،اجتماعی وفرهنگی خود، کاملا محترم بدارند، به این اعتبار که این پذیرش ، شرط اساسی همزیستی مسالمت آمیز میان این دولتها میباشد”. تصویب این وثیقه بمثابه حمایت از انتخاب جمعی بود که کوبا از ان حمایت میکرد، در این کنگره که حتی هم پیمانان آمریکا همچون مکزیک وکولومبیا نیز آن را امضا کردند، کوشش آمریکا را مبنی بر تحمیل نظام اقتصادی سرمایه داری بر دیگران، ویا هرگونه سیاستی که باب طبع سیاست واشنگتن باشد، رد کردند.
ضربه تازه دیگری که به سیاست امریکا واردآمد، موافقت برروی مذاکره سیاسی وهمکاری مشترک بود، که اخیرا در هاوانا ، میان جزیره انقلابی واتحادیه اروپا که هم پیمان اصلی آمریکا میباشد، به امضا رسید، بدون اینکه به سیادت واستقلال کوبا وهمچنین به اصل تساوی میان طرفین، خدشه ای وارد آید، این موافقتنامه اعتراف آشکاری به مشروعیت نظا م داخلی کوبا از طرف اروپا میباشد.
علیرغم اینکه سیاستهای آمریکا به علت فعالیتهای افشاگرانه کوبا در منطقه ، رسوا ومنزوی شده است ، اما بازهم امریکا از سیاستهای دشمنانه خود بر ضد نظام داخلی کوبا دست بردار نیست واین بار کوشیده است تا از طریق یک خانم آکادمسین معروفی که از طرف مرکز” یو اس اید” تغذیه میشود، بر روی روشنفکران کوبائی تاثیر گذاشته واز طریق مرکزی تحت نام” مرکز آمریکای نوین”(ناف)، کار خودرا شروع کرده است، بنا به گفته بعضی صاحبنظران ،امروز مسئله از مرز انزوای امریکا در منطقه گذشته ، بلکه به یک درگیری جدی میان کوبا وآمریکا تبدیل شده است که در واقع کل نظام اقتصادی که آمریکا درراس آن است ، مورد هدف قرارداده است
به چه علت درگیریها در این چهار چوب قرار گرفته است؟
” نظام سیاسی کوبا ، ورهبری این کشور، جهانیان را راحت نمیگزارند، لذا آنان به هر کاری دست میزنند تا مگر این نظام را تغییر دهند”.
جمله فوق آخرین تراوشات مغزی یکی از هشیارترین سران عالیرتبه”مرکز متخصصان امور کوبا” در اداره مرکزی دولت آمریکا میباشد که خودنیز اصلا کوبائی است ، وی بر این باور است : ” که این عاقلانه نیست که کوبا بمثابه”ضعیف ترین بازیگر” درقاره آمریکای لاتین باعث تغییراتی در عرصه بازی شطرنجی گردد که رهبری آن با ایالات متحده آمریکا است”.
وبنا به نظر همین شخص : ” امکان داردآمریکا خود مسئولیت تحقق این هدف را به عهده بگیرد تا همان اهدافی را که کوبا پیش میبرد، خودش با وسائلی بیشتر اقناعی وکمتر تسلط جویانه ، به پیش ببرد” وپاسخ این پیش بینی کننده آینده کوبا در “مرکز متخصصان امور کوبا” به این سئوال این است : بله ، وسئوال دوم همین شخص” آیا ممکن است کوبا روش سیاست خودرا بیشتر”اعتدالی” کند؟”. به این معنی که این شخص نابغه که در کوبا تولد شده اما به زبان انگلیسی فکر میکند ، برای اینکه رابطه کوبا – آمریکا برقرار شود ، ضروری است که جزیره ، حکمی صادر کندوبه موجب آن، از اصول انقلابی خود مبنی بردشمنی با امپریالیسم آمریکا دست بردارد.
با وجود این بنظر میرسد که حقایق در تضاد با شخصی قرار میگیرد که، علیرغم مسیر کج ومعوجی که پیموده ، به شکل بسیارغریب ومشکوکی تحت تاثیر تبلیغات گسترده ضد کوبائی قرارداشته وبیانات واظهارات خودرا تحت چنان شرایطی بدست میآورد وانتشار میدهد.
پس از هفدهم دسامبر 2014، تصمیمات شجاعانه کوبا چه از زبان رهبر کوبا ، راول کاسترو، درسازمان ملل متحد، ویا در جمع کشورهای امریکای لاتین ومنطقه دریای کارائیب، (سیلاک) وائتلاف بولیواری ملل قاره آمریکا (آلبا) ،وهمچنین از طریق بیانات وزارت ارتباطات خارجی کوبا، قصد جدی کوبا را برای تغییر نظام ظالمانه ای که آمریکا میکوشد برجهانیان تحمیل کند، ابراز داشته است.
اگر دلایل واصولی که تجربه هاوانا بر آن تکیه دارد، کافی نباشد ، ما میتوانیم به تفکری که این روزها بسیار رواج دارد رو بیاوریم وآن “پراگماتیسم” است ، واین سوال در برابر ما قرارمیگیرد: چرا کوبا باید موضع خودرا تغییر دهد؟ در صورتی که همین موضعگیری مقاوم وکوبنده بود، که برای کوبا آن دستاوردها را در روز هفدهم دسامبر به همراه داشت وموجب انزوای آمریکا گردید وحتی قبل ازاین تاریخ هم، ما آمریکا را منزوی کرده بودیم، پس از این تاریخ ، کوبا مورد تشویق وپشتیبانی قرار گرفت وصداهای متنوعی به نفع ما بلندشد وشخصیتهای بزرگی همچون بابا فرانسیس، پاپ کیریل و../ از ما حمایت کردند.
همچنین دعوت کوبا برای مخالفت با هجوم وتوطئه یانکیها بر علیه ونزوئلا، محکوم کردن ترور فعال سیاسی هندوراسی ، پیرتا کاسیرس،که نماینده هندوهای اصلی این کشور بود، دعوت کوبا برای دفاع ازرئیس سابق برزیل لولا دا سیلواودولت این کشوربه رهبری دیلما روزف ، پاسخ وحمایت بسیار گسترده ای در عرصه جهانی دریافت داشت.دولت کوبا همچنین رابطه تنگاتنگی با قضایای مهمی مانند مسئله فلسطین، صحرای غربی در افریقا واستقلال پورتوریکو دارد وبه این سیاستهای خود درآمریکای لاتین وهمچنین در عرصه جهانی ادامه خواهد داد.
اگر کسی باور دارد که رهبری فعلی در کوبا از نوع “گورباچفی کاریبی” میباشد ، در اشتباه است، این رهبری به خوبی میداند که هر گونه عقب نشینی در سیاست خارجی کوبا، اشتباه فاحشی است وموجب از میان رفتن مشروعیت وحمایت داخلی از دولت خواهد شد.
* نویسنده انقلابی کوبائی به درستی خواسته است تا در آستانه مسافرت اباما به کوبا ، به وی ودوستانش هشدار دهد که در کوبا خائنی از نوع گورباچف وجود ندارد ، لازم به تذکر است که اباما دردوره ریاست جمهوری خود بسیار بیشتر از خلف خود جورج بوش جنگ وکشتار وخرابی درجهان به راه انداخت . توضیح مترجم.
|
|
